Kahani Somawarchi कहाणी सोमवारची साधी
This is story of Monday
कहाणी सोमवारची साधी
आटपाट नगर होतं तिथे एक ब्राह्मण राहात होता. त्याचा एक शिष्य होता रोज तळ्यावर जाई, स्नान करी शंकराची पूजा करी, वाटेत वेळूचं एक बेट होतं तो परत येऊ लागला म्हणजे मी येऊ ? मी येऊ ? असा ध्वनी उठे. हा मागं पाही तो तिथे कोणी नाही या भीतीने वाढू लागला तेव्हा गुरुजींनी विचारलं खायला प्यायला वाण नाही बाबा असा रोड का? खायला प्यायला वाण नाही, हाल नाही अपेष्टा नाही, स्नान करून येतेवेळेस मला कोणी मी येऊ ? मी येऊ ? असं म्हणतं. मागं पाहतो, तो कोणी नाही. याची मला भीती वाटते. गुरुजी म्हणाले, भिऊ नको, मागं काही पाहू नको, खुशाल त्याला ये म्हण. तुझ्या मागून येऊ दे
मग शिष्यांन काय केलं? रोजच्याप्रमाणे स्नानास गेला. पूजा करून येऊ लागला, मी येऊ असा ध्वनी झाला ये असा जबाब दिला. मागे काही पाहिलं नाही, चालत्या पावली घरी आला. गुरुजींनी पाहिलं बरोबर एक मुलगी आहे.त्या दोघांचं लगीन लावलं. त्यांना एक घर दिलं. त्यानंतर काय झालं श्रावणी सोमवार आला. बायकोला म्हणू लागला, माझी वाट पाहू नको, उपाशी राहू नको. आपण उठला शंकराचे पूजेला गेला. हिनं थोडी वाट पाहिली. स्वयंपाक करून जेवायला बसली. एक घास तोंडात घातला इतक्यामध्ये पती आला. अगं अगं दार उघड. पुढचं ताट पलंगाखाली ढकलून दिलं. हात धुतला, दार उघडलं, पती घरात आले. नित्यनेम करू लागले. पुढं दुसरा सोमवार आला त्या दिवशीही असच झालं. असं चारी सोमवारी झालं. सरता सोमवार आला. रात्री नवल झालं दोघेजण पलंगावर गेली पलंगाखाली उजेड दिसला. हा उजेड कशाचा? ताटी भरल्या रत्नांचा. ही रत्न कुठून आणली? मनात भिऊन गेली. माझ्या माहेरच्यांनी दिली. तुझं माहेर कुठे आहे वेळूच्या बेटी आहे. मला तिथे घेऊन चल. पतीसह चालली मनी शंकराची प्रार्थना केली. मला अर्ध घटकेचे माहेर दे. तो वेळूचं बेट आलं मोठा एक वाडा आला. कोणी म्हणे माझा मेहुणा आला. कोणी म्हणे माझा जावई आला. कोणी म्हणे माझी नणंद आली. कुणी म्हणे माझी बहीण आली. दासी बटकी राबताहेत. शिपाई पहारा करत आहेत. बसायला पाट दिला. भोजनाचा थाट केला. जेवणं झाली. सासू-सासर्यांची आज्ञा घेतली. घरी परतली, अर्ध्या वाटेत आठवण झाली खुंटीवर हार राहिला. तेव्हा उभयतां परत गेली. घर नाही, दार नाही, शिपाई नाहीत.प्यादे नाहीत, दासी नाहीत, बटकी नाहीत. एक वेळूचं बेट आहे तिथं हार पडला आहे. हार उचलून गळ्यात घातला. नवर्यांना विचारलं इथलं घर काय झालं? जसं आलं तसं गेलं. अभय असेल तर सांगते. चारी सोमवारी हाक ऐकली जेवली ताटं ढकलून दिली.रत्नाने भरली सोन्याची झाली. ती मला देवाने दिली आपण विचारू लागला, तेव्हा भिऊन गेले. माहेरची म्हणून सांगितलं. शंकराची प्रार्थना केली. अर्ध घटकेचे माहेर मागितलं. त्याने तुमची खात्री केली. माझी इच्छा परिपूर्ण झाली जसा त्यांना शंकर पावला तसा तुम्हा आम्हाला पावो. ही साठा उत्तराची कहाणी पाचा उत्तरी सुफळ संपूर्ण...
Custom Search
