Showing posts with label श्रीसंतोषीमाता स्तोत्र (मराठी). Show all posts
Showing posts with label श्रीसंतोषीमाता स्तोत्र (मराठी). Show all posts

Thursday, February 14, 2019

ShriSantoshiMata Stotra श्रीसंतोषीमाता स्तोत्र (मराठी)


ShriSantoshiMata Stotra 
SnriSantoshiMata Stotra is in Marathi. It is written by Milind-Madhav. It is a very beautiful creation.
श्रीसंतोषीमाता स्तोत्र (मराठी)
॥ ॐश्रीसंतोषीदेव्यै नमः । ॐ नमो श्रीगजवदना ॥
गणराया गौरीनंदना । विघ्नेशा भवभय हरणा ।
नमन माझे साष्टांगीं ॥ १ ॥
नंतर नमिली श्रीसरस्वती । जगन्माता भगवती ।
ब्रह्मकुमारी वीणावती । विद्यादात्री विश्र्वाची ॥ २ ॥
नमन तैसे गुरुवर्या । सुखनिधान सद्गुरुराया ।
स्मरुनि त्या पवित्र पायां । चित्तशुद्धि जाहली ॥ ३ ॥
थोर ऋषीमुनी संतजन । बुधगण आणि सज्जन ।
करुनि तयांसी नमन । स्तोत्ररचना आरंभिली ॥ ४ ॥
नमो आदिमाया आद्यशक्ति । मूळप्रकृति तूं भगवती ।
तुझी सत्ता त्रिजगतीं । सत्यसंतोषीमाते नमोऽस्तु ते ॥ ५ ॥
विश्र्वस्वरुपे वरदायिनी । सुचरित्रे ब्रह्मांडव्यापिनी ।
बालरविसम तेजस्विनी । संतोषीमाते नमोऽस्तु ते ॥ ६ ॥
सर्वकारणस्वरुपिणी । ब्रह्ममयी परब्रह्मरुपिणी ।
स्वर्ग, मृत्यु, पाताळवासिनी । संतोषीमाते नमोऽस्तु ते ॥ ७ ॥
दुःखदारिद्र्याचें निवारण । कोण करिल माते तुझ्यावीण ।
यास्तव धरितों तव चरण । संतोषीमाते नमोऽस्तु ते ॥ ८ ॥
ब्रह्मा, शंकर, नारायण । संकटी येती तुलाच शरण ।
स्थिरचर जीव थोरलहान । तुलाच नित्य वंदिती ॥ ९ ॥
जळीं, स्थळीं, काष्ठीं, पाषाणीं । अणुरेणुंत तूं अससी भरुनी ।
तूं नाहींस ऐसें त्रिभुवनीं । एकही स्थळ दिसेना ॥ १० ॥
तूं करिसी सकल उत्पत्ती । वाढ-विकास तुझिया हातीं ।
तूंच थोर विनाश-शक्ति । त्रिदशा, त्रिगुणा, त्रिरुपा ॥ ११ ॥
तूंच निर्मिले मानवदानव । कृमीकीटक सूक्ष्म जंतू जीव ।
वृक्षवनस्पती पशुपक्षी सर्व । सृष्टिरचना आगळी ॥ १२ ॥
सजीव बाहुल्या विश्र्वपटावर । मांडुनी खेळसी खेळ थोर ।    
त्या उचलुनी अवचित भराभर । प्रलय रुप दाविसी ॥ १३ ॥
गोचर आणि अगोचर । अस्थिर आणि संथ स्थीर ।
द्विभावी तूं निरंतर । लीला जगा दाविसी ॥ १४ ॥
स्थूलरुप, सूक्ष्मरुप । तिसरें ते पररुप ।
या रुपांनी आपोआप । दर्शन तुझें घडतसे ॥ १५ ॥
ज्याचेवरी तूं कृपा करिसी । त्यासी सुखसंपत्ती देसी ।
उच्चपदीं त्या नित्य बसविसी । सुयश कीर्ति देऊनी ॥ १६ ॥
सर्व शास्त्रांचें सार तूं मेधाशक्ती । अचिंत्यस्वरुपा आदिशक्ति ।
तव कृपेनें सर्व आपत्ती । नष्ट होवोत सर्वदा ॥ १७ ॥
प्रसन्न होतां तूं लक्ष्मी भगवती । रोग, संकट, भय नष्ट होती ।
खङ्ग त्रिशूळ तुझे हातीं । रक्षण करी आमुचें ॥ १८ ॥
तुझ्या शस्रानें शत्रुनाश । होतां मिळते सद्गति त्यास ।
तारिशील तूं आम्हांस । ऐसा विश्र्वास वाटतो ॥ १९ ॥
पुरुष आणि प्रकृति । यांतील प्रकृति तीच मूळशक्ती ।
कल्पारंभी आणि कल्पांतीं । अस्तित्व तुझें देवते ॥ २० ॥
तुझी बिरुदावली मोठी । तुझी कीर्ति नाहीं खोटी ।
अगतिक होऊनी शेवटीं । मिठी पायीं घातली ॥ २१ ॥
लक्ष्मीचा तूं अंशावतार । गणेशकन्या तूं देवी थोर ।
तुझें रुप दिव्य मनोहर । नजरेसमोर आणिलें ॥ २२ ॥
मस्तकीं शोभे दिव्य मुगुट । चंद्रकोरीचा त्यांत लखलखाट ।
कुंडलें भूषणें आयुधें अचाट । अभय हस्त शोभतो ॥ २३ ॥
नवखंड पृथ्वीचें आसन । एकवीस स्वर्गांचें विशाल वसन ।
सप्तपाताळीं पोचले चरण । ध्यान तुझें हें कल्पिलें ॥ २४ ॥
आकाशगंगेचें घालुनि स्नान । भालीं सूर्यबिंबाचा तिलक लावून ।
ग्रहनक्षत्रांचीं पुष्पें अर्पून । पिंडब्रह्मांडनैवेद्य अर्पिला ॥ २५ ॥
चंद्रज्योत्स्नेची दिव्य आरती । ओवाळिली मी तुजपुढती ।
करुनी मानसपूजा अंती । मागणें आतां मागतों ॥ २६ ॥
श्री संतोषीमाते देवी । सदैव मजवरी कृपा असावी । 
कुटुंबियांना सुखी ठेवी । आयुरारोग्य लाभावें ॥ २७ ॥
चिंता, दारिद्र्य आणि क्लेश । यांचा करी समूळनाश ।
शत्रुपीडा आणि बहिर्वास । दूर करी गे माते तूं ॥ २८ ॥
घरीं दारीं देशीं परदेशीं । जाईन मी ज्या ज्या स्थळासी ।
तूं असावीस माझ्या पाठीशीं । रक्षण माझें कराया ॥ २९ ॥
यश मिळावें विद्येंत । उन्नति व्हावी धंद्यांत ।
पापविचार न येवो मनांत । निर्मल चित्त ठेवावें ॥ ३० ॥
मी आहे तुझें लेकरुं । नको माझा अव्हेर करुं ।
तुझ्यावीण कोणा हांक मारु । माते धाव पाव गे ॥ ३१ ॥
घरांत नांदो सुखशांती । संतति-संपत्तीची होवो प्राप्ती ।
जगांत होवो सत्कीर्ती । धन्य धन्य म्हणोनी ॥ ३३ ॥
अग्नि, वायु, इंद्र, वरुण । सर्व दैवतें तुझ्या आधिन ।
तव आज्ञेचें करिती पालन । सर्वश्रेष्ठ देवी तूं ॥ ३४ ॥
वंदिती तुला देवदेवता । सर्वमान्य आहे तुझी श्रेष्ठता ।
तुलाच आता माझी चिंता । योगक्षेम सुखें चालवी ॥ ३५॥
निर्विघ्न होवो ऐहिक जीवन । तुझ्या कृपेचे कवच घालून ।
रात्रंदिन करी माझें संरक्षण । परपीडे-ग्रहपीडेपासुनी ॥ ३६ ॥
मनीं असावें तुझेंच चिंतन । मुखी असावें नामोच्चारण ।
अंतीं लाभो सद्गतिघन । हीच माझी प्रार्थना ॥ ३७ ॥
हें स्तोत्र म्हणतां सकाळीं । कायिक पापें सर्व जाळी ।
वाचिक पापांची होते होळी । म्हणतां माध्याह्नकाळीं हें ॥ ३८ ॥
स्तोत्र म्हणतां निद्रासमयीं । विशेष होतें हें फलदायीं ।
मानसिक पापें सकलही । नष्ट होती समूळ ॥ ३९ ॥
असो, शक अठराशें अठ्याण्णव वर्षीं । ज्येष्ठमासी शुक्ल पक्षी ।
शुक्रवार वटपौर्णीमे दिवशीं । स्तोत्र पूर्ण झालें हें ॥ ४० ॥
इति मिळिंदमाधव विरचितं श्रीसंतोषीमाता स्तोत्रम् संपूर्णम् ॥
सत्यसंतोषीमातार्पणमस्तु ॥ शुभं भवतु ॥
ॐ शांति शांति शांतिः ॥
ShriSantoshiMata Stotra 
श्रीसंतोषीमाता स्तोत्र (मराठी)


Custom Search