ShriPad Ashtak श्रीपाद अष्टक

ShriPad Ashtak 
ShriPad Ashtak is in Sanskrit. ShriPad ShriVallabha is the first incarnation of God Dattatreya. Pithapur is the holy place where ShriPad guided many devotees of God Dattatreya.

श्रीपाद अष्टक

वेदान्तवेद्योवरयोगिरुपं । जगत्प्रकाशं सुरलोकपूज्यं ।

इष्टार्थसिद्धि करुणाकरेशं । श्रीपादराजं शरणं प्रपद्ये ॥ १ ॥

योगीशरुपं परमात्वेषं सदानुरागं सहकार्यरुपं ।

वरप्रसादं विबुधैकसेव्यं । श्रीपादराजं शरणं प्रपद्ये ॥ २ ॥

काषायवस्त्रं करदंडधारिणं कमण्डलुं पद्मकरेण शंखम् ।

चक्रंगदांभूषितभूषणाढ्यम् । श्रीपादराजं शरणं प्रपद्ये ॥ ३ ॥

भूलोकसारं भुवनैकनाथं । नाथादिनाथं नरलोकनाथम् ।

कृष्णावतारं करुणाकटाक्षं । श्रीपादराजं शरणं प्रपद्ये ॥ ४ ॥

लोकाभिरामं गुणभूषणाढ्यम् । तेजोमुनि श्रेष्ठमुनिवरेण्यं ।

समस्तदेःखानि भयानिशांतं । श्रीपादराजं शरणं प्रपद्ये ॥ ५ ॥

कृष्णासुतीरे वसतिप्रसिद्धं । श्रीपादश्रीवल्लभ योगिमूर्तिम् ।

सर्वेर्जनैश्र्चिंतितकल्पवृक्षं । श्रीपादराजं शरणं प्रपद्ये ॥ ६ ॥

मन्त्राब्धिराजं युतिराजपुण्यं । त्रैलोक्यनाथं जनसेव्यनाथं ।

आनंदचित्तं अखिलात्मतेजं । श्रीपादराजं शरणं प्रपद्ये ॥ ७ ॥

मन्त्रानुगम्यं महानिर्वितेजं । महत्प्रकाशं महत्शांतमूर्तिम् ।

त्रैलोक्यचित्तं अखिलात्मतेजसं । श्रीपादराजं शरणं प्रपद्ये ॥ ८ ॥

श्रीपादाष्टकमिदं पुण्यं प्रातरुत्थाय यः पठेत् ।

कोटिजन्म कृतं पापं स्मरणेन विनश्यति ॥ ९ ॥

॥ श्रीदत्तात्रेयार्पणमस्तु ॥  

ShriPad Ashtak 

श्रीपाद अष्टक

Custom Search

श्री दत्तात्रेय वज्रकवच स्तोत्रम् चा भाग 3 मुख्य कवच Shri Dattatreya VajraKavacha Stotra Part 3 of 4

Shri Dattateya VajraKavacha Stotram Part 3

This VajraKavacha Stotram is in Sanskrit. This is told to Goddess Parvati by God Shiva for the benefit of the people/devotees of God Dattatreya. I am uploading this Dattateya VajraKavacha Stotram in four parts as it is very long. However every part is important. Hence the devotee of God Dattatreya has to listen and recite all four parts to receive all the benefits described in the last i.e. 4th part (Falashruti).

Part 3 Main Part.

VajraKavacham

Shri Dattatreya, who lives in head (Bramrandra chakra) a lotus having thousand petals, protects my head. I am asking son of Anusuya, who lives in CahandraMandala ; to protect my forehead. Thus a request is made to God Dattatreya to protect eyes, ears, tongue, nose, lips, chicks, mouth, chest, heart, ribs, stomach, hands, shoulders, legs, thighs, thus each and every part of the body. Further a request is also made to God to protect the body from all ten directions i.e. east, west, north, south etc.

Then a devotee is asked to recite a japa “Dram” 108 times. It is assured by God Dattatreya himself that the devotee will have a strong body, healthy, long life, free from a untimely death after reciting this Kavacham with devotion, concentration and faith.

At the end of this 3rd part Goddess Parvati is asking God Shiva; how many times, when and how this kavacham is to be recited by the devotees. Hence in the 4th and last part of this Shri Dattatreya VajraKavacham Stotram, God Shiva is telling how to recite this kavacham and the Falshruti.

श्री दत्तात्रेय वज्रकवच स्तोत्रम् चा भाग 3
अथ वज्रकवचं II
ओम दत्तात्रेय शिर: पातु सहस्राब्जेषु संस्थितः I
भालं पात्वानसूयेय: चंद्रमंडलमध्यग: II १ II

१) मस्तकांतील सहस्रदलीय कमलांत वास करणारे श्री दत्तात्रेय माझ्या मस्तकाचे रक्षण करोत. चंद्रमंडळात राहणारे अनसूयेचे पुत्र श्रीदत्तात्रेय माझ्या कपाळाचे रक्षण करोत.

कुर्च मनोमय: पातु हं क्षं द्विदलपद्मभू: I
ज्योती रूपोSक्षिणी पातु पातु शब्दात्मक: श्रुती II २ II

२) मनोमय असणारे श्रीदत्तात्रेय माझ्या हनुवटीचे रक्षण करोत. हं व क्षं या बिजाक्षरांच्या रूपाने द्विदलकमलांत म्हणजे आज्ञा चक्रांत राहणारे श्रीदत्तात्रेय आमचे रक्षण करोत. ज्योती: स्वरूपधारी श्रीदत्तात्रेय माझ्या दोन डोळ्यांचे रक्षण करोत. शब्दरूपी श्रीदत्तात्रेय माझ्या दोन कानांचे रक्षण करोत.

नासिकां पातु गंधात्मा मुखं पातु रसात्मक: I
जिव्हां वेदात्मक: पातु दन्तोष्ठौ पातु धार्मिकः II ३ II
कपोलावत्रिभू: पातु पात्वशेषं ममात्मवित् I
स्वरात्मा षोडशाराब्जस्थित:स्वात्माSवताद् गलम् II ४ II

३-४) गंधात्मा म्हणजे सुगंधांत राहणारे श्रीदत्तात्रेय माझ्या नाकाचे रक्षण करोत. रसात्मा श्रीदत्तात्रेय माझ्या मुखाचे रक्षण करोत. वेदात्मा श्रीदत्तात्रेय माझ्या जिव्हेचे व धार्मिक श्रीदत्तात्रेय माझ्या दातांचे व ओठांचे रक्षण करोत. अत्री ऋषींपासून उत्पन्न झालेले श्रीदत्तात्रेय माझ्या दोन गालांचे रक्षण करोत. आत्मवेत्ते श्रीदत्तात्रेय सर्व दृष्ट्या माझ्या सर्वांगाचे रक्षण करोत. १६ पाकळ्यांच्या कमलांत राहणारे स्वरूप आत्मा असलेले श्रीदत्तात्रेय माझ्या डोळ्यांचे रक्षण करोत.

स्कन्धौ चंद्रानुज: पातु भुजौ पातु कृतादिभूः I
जत्रुणी शत्रुजित् पातु पातु वक्षःस्थलं हरिः II ५ II
कादिठांतद्वादशारपद्मगो मरुदात्मकाः I
योगीश्वरेश्वरः पातु हृदयं हृदयस्थितः II ६ II

५-६) चंद्राचा बंधू असलेले श्रीदत्तात्रेय माझ्या दोन्ही खांद्यांचे रक्षण करोत. कृतादीयुगांच्या आदी असणारे श्रीदत्तात्रेय माझ्या भूज्यांचे रक्षण करोत. शत्रूंना जिंकणारे श्रीदत्तात्रेय हे माझ्या खांद्याच्या सांध्यांचे रक्षण करोत. हरिरूप श्रीदत्तात्रेय माझ्या छातीचे रक्षण करोत. ककारापासून ठकारापर्यंतच्या बारा पाकळ्यांच्या कमलांत राहणारे श्रीदत्तात्रेय वायुरूपी आहेत ते माझे प्राण रक्षण करोत. योगीश्वरेश्वर श्रीदत्तात्रेय हे हृदयांत राहणारे आहेत. ते माझ्या हृदयाचे रक्षण करोत.

पार्श्वे हरिः पार्श्ववर्ती पातु पार्श्वस्थितः स्मृतः I
हठयोगादियोगज्ञः कुक्षी पातु कृपानिधि: II ७ II
डकारादिफकारान्तदशारसरसीरुहे I
नाभिस्थले वर्तमानो नाभि वन्ह्यात्मकोSवतु II ८ II
वन्हितत्त्वमयो योगी रक्षतान्मणि पूरकम् I
कटिं कटिस्थब्रम्हांड वासुदेवात्मकोSवतु II ९ II

७-८-९) पार्श्ववर्ती म्हणजे बरगड्यांत राहणारे श्रीदत्तात्रेय हे माझ्या बरगड्यांचे रक्षण करोत. हटयोगादि योगांना जाणणारे कृपानिधी श्रीदत्तात्रेय माझ्या दोन्ही कुशींचे म्हणजे पोटाचे रक्षण करोत. डकारापासून फकारापर्यंत असलेल्या दहा शब्दांनीयुक्त अशा दहा पाकळ्यांच्या कमलरूप नाभि स्थानात राहणारे अग्निरूपी प्रभू दत्तात्रेय हे माझ्या बेंबीचे रक्षण करोत. अग्नित्तत्वमय योगी श्रीदत्तात्रेय माझ्या मणिपूर चक्राचे रक्षण करोत. कटी स्थानीय ब्रह्मांडमय श्रीवासुदेव प्रभू श्रीदत्तात्रेय माझ्या कंबरेचे रक्षण करोत.

वकारादिळकारान्तषट्पत्रां बुजबोधकाः I
जलतत्त्वमयो योगी स्वाधिष्ठानं ममावतु II १० II

१०) वकारापासून ळकारापर्यंत असलेल्या अशा सहा शब्दांनी अंकित असलेल्या सहा पाकळ्यांच्या कमळास जागे करणाऱ्या जलतत्तवमय योगी श्रीदत्तात्रेय माझ्या स्वाधिष्ठान चक्राचे पालन करोत. ( मला स्वकार्य करण्याची स्फूर्ती देवोत.)

सिद्धासनसमासीन ऊरू सिद्धेश्वरोSवतु I
वादिसांतचतुष्पत्रसरोरुहनिबोधक: II ११ II
मूलाधारमं महीरूपो रक्षताद्विर्यनिग्रही I
पृष्टं च सर्वतः पातु जानुन्यस्तकरांबुजः II १२ II

११-१२) सिद्धासनांत बसणारे व सिद्धांचे नियंते अर्थात् नियामक प्रभू श्रीदत्तात्रेय माझ्या मांड्यांचे रक्षण करोत. वकारापासून सकारापर्यंत चार शब्दांनी अंकित असलेल्या चार पाकळ्यांच्या कमळास हे श्रीदत्तात्रेय उमलवितात. पृथ्वीरूपी वीर्य किंवा शुक्राचा निरोध करणाऱ्या अशा श्रीदत्तात्रेयांनी माझ्या मूलाधाराचे रक्षण करावे. गुडघ्यावर हात ठेवून बसलेल्या श्रीदत्तात्रेयांनी माझ्या पृष्ठभागाचे रक्षण करावे. 

जंघे पात्ववधूतेंद्रः पात्वंघ्री तीर्थपावनः I
सर्वांगं पातु सर्वात्मा रोमाण्यवतु केशवः II १३ II

१३) अवधूतांमध्ये श्रेष्ट श्रीदत्तात्रेय माझ्या पोटऱ्यांचे रक्षण करोत. तीर्थानाही पावन करणारे श्रीदत्तात्रेय माझ्या दोन्ही पायांचे रक्षण करोत. सर्वस्वरूपी श्रीदत्तात्रेयांनी माझ्या सर्वांगाचे अर्थात् सर्व अवयवांचे रक्षण करावे. केशवस्वरूपी श्रीदत्तात्रेयांनी माझ्या अंगावरील रोमांचे म्हणजे केसांचे रक्षण करावे.

चर्म चर्माम्बर:पातु रक्तं भक्तिप्रियोSवतु I
मांसं मांसकरः पातु मज्जामज्जात्मकोSवतु II १४ II

१४) वाघाचे कातडे पांघरणारे श्रीदत्तात्रेय माझ्या चर्माचे रक्षण करोत. भक्तीप्रिय श्रीदत्तात्रेय माझ्या रक्ताचे रक्षण करोत. मांसल अर्थात पुष्ट हातांच्या श्रीदत्तात्रेयांनी माझे मांस रक्षण करावे. मज्जांचा आत्मा अशा श्रीदत्तात्रेयांनी माझ्या शरीरांतील सर्व नाड्यांचे रक्षण करावे.

अस्थीनिस्तिरधी: पायान्मेधां वेधाः प्रपालयेत् I
शुक्रं सुखकरः पातु चित्तं पातु दृढाकृतिः II१५ II

१५) स्थिर बुद्धिच्या श्रीदत्तात्रेयांनी माझ्या अस्थींचे रक्षण करावे. सृष्टी उत्पन्न करणाऱ्या श्रीदत्तात्रेयांनी माझ्या धारणाशक्तीचे रक्षण करावे. सुख देणारे श्रीदत्तात्रेय माझ्या वीर्याचे रक्षण करोत. बळकट शरीर असलेल्या श्रीदत्तात्रेयांनी माझ्या चित्ताचे रक्षण करावे.

मनोबुद्धिमहंकारं हृषीकेशात्मकोSवतु I
कर्मेंद्रियाणि पात्वीशः पातु ज्ञानेंद्रियाण्यजः II १६ II

१६) हृषीकेशात्मक श्री दत्तात्रेयांनी माझ्या मनाचे, बुद्धिचे व अहंकाराचे रक्षण करावे. ईशाने अर्थांत परमेश्वराने ( श्री दत्तात्रेयांनी ) माझ्या कर्मेंद्रियांचे रक्षण करावे आणि जन्मरहित असलेल्या श्रीदत्तात्रेयांनी माझ्या ज्ञानेंद्रियांचे रक्षण करावे.

बंधून् बंधूत्तमः पायाच्छत्रुभ्य: पातु शत्रुजित् I
गृहारामधनक्षेत्रपुत्रादी:छन्करोSवतु II १७ II

१७) जिवलगश्रेष्ट व बंधूश्रेष्ट श्रीदत्तात्रेयांनी आमच्या बांधवांचे रक्षण करावे. शत्रूंना पराभूत करणाऱ्या श्रीदत्तात्रेयांनी शत्रूंपासून आमचे रक्षण करावे. शंकरांनी अर्थांत कल्याण करणाऱ्या श्रीदत्तात्रेयांनी आमचे घर, बाग, बगीचा, शेतीवाडी व पुत्रादिकांचे रक्षण करावे.

भार्यां प्रकृतिवित् पातु पश्वादीन्पातु शांर्गभृत् I
प्राणान्पातु प्रधानज्ञो भक्ष्यादीन्पातु भास्करः II १८ II

१८) त्रिगुणात्मक प्रकृतीचे ज्ञाते श्रीदत्तात्रेय माझ्या पत्नीचे रक्षण करोत. शांर्गधनुर्धारी श्रीदत्तात्रेय माझे गायी, घोडे इत्यादि पशूंचे रक्षण करोत. प्रधानरुपी पुरुषाला जाणणारे श्रीदत्तात्रेय आमच्या पंचप्राणांचे रक्षण करोत. भास्कराने अर्थांत प्रकाशकर्त्या श्रीदत्तात्रेयांनी आमच्या भक्ष्य पदार्थांचे रक्षण करावे.

सुखं चंद्रात्मकः पातु दुःखात् पातु पुरांतकाः I
पशुन्पशुपतिः पातु भूतिं भूतेश्वरो मम II १९ II 

१९) चंद्रात्मक श्रीदत्तात्रेयांनी माझ्या सुखाचे रक्षण करावे. पुरांतकांनी म्हणजे त्रिपुरांतकांनी अर्थांत श्रीशिवशंकर स्वरुपी श्रीदत्तात्रेयांनी दु:खांपासून आमचे रक्षण करावे. पशुपतींनी पशूंचे व भूतेश्वराने अर्थात् पृथ्व्यादिभूतस्वामींनी म्हणजे श्रीदत्तात्रेयांनी माझ्या ऐश्वर्याचे रक्षण करावे.

प्राच्यां विषहरः पातु पात्वाग्नेय्यां मखात्मकः I 
याम्यां धर्मात्मकः पातु नैऋत्यां सर्ववैरीहृत् II २० II

२०) विषनाशक श्रीदत्तात्रेयांनी पूर्व दिशेला माझे रक्षण करावे. यज्ञरूप श्रीदत्तात्रेयांनी आग्नेय दिशेला माझे रक्षण करावे. यमधर्म रूपाने श्रीदत्तात्रेयांनी दक्षिणेला व सर्ववैरिनाशक श्रीदत्तात्रेयांनी नैऋत्येस माझे रक्षण करावे.

वराह: पातु वारुण्यां वायव्यां प्राणदोSवतु I 
कौबेर्यां धनदः पातु पात्वैशान्यां महागुरुः II २१ II 

२१) श्रीदत्तात्रेयांनी वराहरुपाने पश्चिमेला व प्राणदात्या श्रीदत्तात्रेयांनी वायव्यदिशेला माझे रक्षण करावे. उत्तरद्विभागी कुबेररुपाने आणि ईश्यान्य द्विभागी महागुरू शिवरुपाने श्रीदत्तात्रेयांनी माझे रक्षण करावे.

ऊर्ध्वं पातु महासिद्धाः पात्वधस्ताज्जटाधरः I 
रक्षाहीनं तु यत्स्थानं रक्षत्वादीमुनीश्वरः II २२ II 

२२) ऊर्द्वभागी महासिद्धरुपाने व अधोभागी जटाधारी प्रभुरुपाने श्रीदत्तात्रेयांनी आमचे रक्षण करावे. जे स्थान रक्षण करण्याच्या यादींतून राहिले असेल त्याचे रक्षण मुनीश्वरांमध्ये पहिले असलेल्या व अग्रभागी असणाऱ्या श्रीदत्तात्रेयांनी करावे.

मालामंत्र जपः II हृदयादिन्यासः II 

यानंतर मालामंत्र जप करावा. ओम द्रां १०८ वेळा म्हणावे व हृदयादिन्यास करावेत.

ओम द्रां हृदयाय नमः II ओम द्रीं शिरसे स्वाहा II
ओम द्रूम् शिखायै वषट् II ओम द्रैम् कवचाय हुं II
ओम द्रौं नेत्रत्रयाय वौषट् II ओम अस्त्राय फट् II
एतन्मे वज्रकवचं यः पठेत् शृणुयादपि I 
वज्रकायः चिरंजीवी दत्तात्रेयोSहमब्रुवं II २३ II 

२३) हे माझे वज्रकवच जो पठण करील किंवा श्रवण करील तरीहि तो दृढ शरीरी होईल. तो चिरंजीव होईल व पुष्कळ दिवस जगेल. अल्पायु होणार नाही व अकाली मरणार नाही. हे मी स्वत: श्रीदत्तात्रेय सांगतो आहे.

त्यागी भोगी महायोगी सुखदुःखविवर्जितः I  
सर्वत्रसिद्धसंकल्पो जीवन्मुक्तोSद्य वर्तते II २४ II

२४) हे माझे वज्रकवच जो पठण करील किंवा श्रवण करील तरीहि तो विरक्त होईल. विषयभोक्ता होईल व महान योगी होईल.त्याला सुख-दु:खे असणार नाहीत. त्याचे संकल्प कोठेही सिद्ध अर्थांत् पूर्ण होतील. तो जीवन मुक्तच आहे असे समजा.

इत्युक्वाSन्तर्दधे योगी दत्तात्रेयो दिगंबरः I 
दलादनोSपि तज्जप्त्वा जीवन्मुक्तः स वर्तते II २५ II  
भिल्लो दूरश्रवा नाम तदानीं श्रुतवानिदम् I 
सकृत् श्रवणमात्रेण वज्रांगोSभवदप्यसौ II २६ II 

२५-२६) असे बोलून श्रीदिगंबर योगीराज दत्तप्रभू अंतर्धान पावले. या वज्रकवचाचे पठणजपादि करून श्रीदलादनमुनीही जीवनमुक्त झाले. श्रीदलादनमुनींचे वज्रकवच पठण त्या दूरश्रवा भिल्लाने एकदाचा ऐकून तो वज्रशरीरी झाला.

इत्येतद्वज्रकवचं दत्तात्रेयस्य योगिनः I 
श्रुत्वाशेषं शंभूमुखात् पुनरप्याह पार्वती II २७ II   

कोणी, कोठे व केंव्हा याचा जप करावा? आणि कसा व किती करावा? आणि फलश्रुती

२७) श्रीशंभूदेवांच्या मुखाने श्रीयोगिवर्य दत्तात्रेयांचे हे वज्रकवच पूर्णपणे ऐकून श्रीपार्वतीने त्यांना पुढीलप्रमाणे प्रश्न विचारले.

पार्वत्युवाच

एतत्कवचमाहात्म्यं वद विस्तरतो मम ।

कुत्र केन कदा जाप्यं किं यज्जाप्यं कथं कथम् ॥ २८ ॥

पार्वतीने विचारले:

२८) श्रीपार्वतीने विचारले की, हे शिवा ! या कवचाचे माहात्म्य मला विस्ताराने सांगा. कोणी, कोठे व केंव्हा याचा जप करावा? आणि कसा व किती करावा?

Shri Dattateya VajraKavacha Stotram Part 3

Custom Search

Anasuya Stotram अनसूया स्तोत्र

Anasuya Stotram 
Anasuya Stotram is in Sanskrit. It is created by P. P. Vasudevanand Saraswati. These are 14 pious names of mother of God Dattatreya. It is said in the stotra, that whosoever recites these names at least one time in the day receives bhukti and mukti. That is all his desires are fulfilled and at the end get moksha also.

अनसूया स्तोत्र

पतिव्रताशिरोरत्नभूता सुंदरविग्रहा ।

सुचरित्रा दिव्यतेजा सर्वलोकनमस्कृता ॥ १ ॥

विष्णुप्रपौत्री कपौत्री सती कर्दमपुत्रिका ।

देवहूतिसमुत्पन्ना सुमुखी कपिलस्वसा ॥ २ ॥

अत्रिपत्नी महाभागा दयाक्षान्त्यादिभूषिता ।

अनसूया वेदगेया निजधर्मजिताऽखिला ॥ ३ ॥ 

श्रीदत्तात्रेयजननी चंद्रमाता मनस्विनी ।

दर्वासोजनयित्रिशा जगत्संकटवारिणी ॥ ४ ॥

चतुर्विंशतिनामानि मंगलानि पराणि च ।

पावन्यान्यसूयाया दत्तमातुः पठेन्नरः ॥ ५ ॥

त्रिकालमेककालं वा श्रद्धाभक्तिसमन्वितः ।

तस्य धर्मे रुचिर्दत्ते भक्तिर्मुक्ति क्रमाद्भवेत् ॥ ६ ॥

॥ इति श्री परमहंस परिव्राजकाचार्य श्रीवासुदेवानंदसरस्वती विरचितं अनसूयास्तोत्रं संपूर्णम् ॥

स्वैर मराठी अर्थ

सर्व पतिव्रतामध्ये शिरोभागी शोभणारी, सुंदर दिसणारी, सुचरित, दिव्य तेजस्वी, सर्व लोकांनी नमस्कृत, श्रीविष्णुंची प्रपौत्री, कर्दम ऋषिंची मुलगी, सुंदर मुखकमल असलेली, अत्रिऋषिंची पत्नी, महान, दया,शांती आदिनी शोभणारी, अनसूया, वेदांमध्ये गायिली गेलेली, स्वधर्मानुचरण करणारी, श्रीदत्तात्रेयांची जननी, चंद्राची माता व दुर्वास ऋषिंची जननी व जगावरील संकटाचा नाश करणारी अशा या दत्तमाताअनसूयेच्या पवित्र चौदा नावांचा जो तीन्हीकाळी अथवा एककाळी श्रद्धा व भक्तिभावाने पाठ करतो, त्याची भक्ती फलदायी व क्रमाने त्यास मोक्षप्राप्त होतो. 

 Anasuya Stotram 

अनसूया स्तोत्र    

  

Custom Search

Gurucharitra Adhyay 39 गुरुचरित्र अध्याय एकूणचाळीसावा

Gurucharitra Adhyay 39 

Adhyaya 39 is to have santati (issue). Gurucharitra is a pious and holy Grantham (Book) in Marathi. This Grantham consists of stories of Incarnation of God Dattatreya, ShriPad ShriVallabha and Nrushinha Saraswati. God Dattatreya himself is incarnation of God Brahma, God Vishnu and God Shiva. Guruchatria Adhyay 39 is in Marathi. This Adhyay describes how Guru Nrusinha Saraswati helped his lady disciple and blessed her with a daughter and a son. The lady disciple was a sixty year old barren lady. She was very desirous to have an issue. It was next to impossible in her current birth. However by the blessings of Guru (Shri Nrusinha Saraswati) her desire was fulfilled. Gurucharitra is a collection of stories based on the blessings by Guru (Shri Nrusinha Saraswati and Shripad ShriVallabha) to different people, devotees for removing their sorrow, unhappiness and difficulties. Thus there is very importance of Gurucharitra in many people’s life. Many devotees have obtained health, Wealth, happiness and peace in their life by performing parayana of Gurucharitra. Issueless couples are advised to read/listen this adhyay daily to fulfil their desire to have an issue.

 

गुरुचरित्र अध्याय एकूणचाळीसावा 

श्री गणेशायनमः II श्री सरस्वत्यै नमः I श्री गुरुभ्यो नमः I 

सिद्ध म्हणे नामधारका I पुढें अपूर्व वर्तले ऐका I 

साठी वर्षें वांझेसी एका I पुत्र झाला परियेसा II १ II 

आपस्तंब-शाखेसी I ब्राह्मण एक परियेसीं I 

शौनकगोत्र-प्रवरेसी I नाम त्या 'सोमनाथ' II २ II 

'गंगा' नामें त्याची पत्नी I पतिव्रताशिरोमणि I 

वेदशास्त्रें आचरणी I आपण करी परियेसा II ३ II 

वर्षें साठी झालीं तिसी I पुत्र नाहीं तिचे कुशीं I 

वांझ म्हणोनी ख्यातेसी I होती तया गाणगापुरीं II ४ II 

पतिसेवा निरंतर I करी भक्ति पुरस्सर I 

नित्य नेम असे थोर I गुरुदर्शना येत असे II ५ II 

नीरांजन प्रतिदिवसीं I आणोनि करी श्रीगुरूसी I 

येणेंपरी बहुत दिवसीं I वर्तत होती परियेसा II ६ II 

ऐसें असता वर्तमानी I संतुष्ट झाले श्रीगुरूमुनि I 

पृच्छा करिती हांसोनि I तया द्विजस्त्रियेसी II ७ II 

श्रीगुरू म्हणती तियेसी I काय अभीष्ट असे मानसीं I 

आणित्येसी प्रतिदिवसीं I नीरांजन परोपरी II ८ II 

तुझ्या मनींची वासना I सांगे त्वरित विस्तारून I 

सिद्धि पाववील नारायण I गौरीरमण गुरुप्रसादें II ९ II 

ऐकोनि श्रीगुरुंचे वचन I करी साष्टांगी नमन I 

विनवीतसे करा जोडून I 'अपुत्रस्य लोको नास्ति' II १० II 

पुत्राविणे स्त्रियांसी I पाहों नये मुखासी I 

पापरूपी महादोषी I म्हणती मातें स्वामिया II ११ II 

जिचे पोटीं नाहीं बाळ I तिचा जन्म निर्फळ I 

वाट पाहती उभयकुळ I बेचाळीस पितृलोकीं II १२ II 

पितृ चिंतिती मनांत I म्हणती एखादी सती वंशांत I 

पुत्र व्यालिया आम्हां हित I तो उद्धरील सकळांते II १३ II 

पुत्राविणे जें घर I तें सदा असे अघोर I 

अरण्य नाही त्यासी दूर I 'यथारण्य तथा गृह' II १४ II 

नित्य गंगास्नानासी I आपण जात्यें परियेसीं I 

घेऊनि येती बाळकांसी I समस्त स्त्रिया कवतुकें II १५ II 

कडे घेऊनियां बाळा I खेळविताति स्त्रिया सकळा I 

तैसें नाहीं माझे कपाळा I मंदभाग्य असें देखा II १६ II 

जळो माझें वक्षस्थळ I कडे घ्यावया नाही बाळ I 

जन्मोनियां संसारी निष्फळ I नव्हें पुरुष अथवा सती II १७ II 

पुत्रपौत्र असती जयांसी I परलोक साधे तयांसी I 

अधोगति निपुत्रिकासी I लुप्तपिंड होय स्वामिया II १८ II 

आतां पुरे जन्म मज I साठी वर्षें जाहली सहज I 

आम्हां आतां वर दीजे I पुढे उत्तम जन्म होय II १९ II 

पुत्रवंती व्हावें आपण I अंतःकरण होय पूर्ण I 

ऐसा वर देणें म्हणोन I विनवीतसे तये वेळीं II २० II 

ऐकोनि तियेचे वचन I श्रीगुरू म्हणती हांसोन I 

पुढील जन्म जाणेल कवण I तूंतें स्मरण कैचें सांग II २१ II 

नित्य आरति आम्हांसी I भक्तिपूर्वक भावेंसी I 

करितां जाहलों संतोषी I कन्या-पुत्र होतील तुज II २२ II 

इहजन्मीं तूंतें जाण I कन्या पुत्र सुलक्षण I 

होतील निगुती म्हणोन I श्रीगुरू म्हणती तियेसी II २३ II 

श्रीगुरुवचन ऐकोनि I पालवीं गांठी बांधी ज्ञानी I 

विनवीतसे कर जोडूनि I ऐका स्वामी कृपासिंधु II २४ II 

साठी वर्षें जन्मासी I जाहलीं स्वामी परियेसीं I 

होत नाही विटाळसी I मातें कैचें पुत्र होती II २५ II 

नाना व्रत नाना तीर्थ I हिंडिन्नल्ये पुत्रार्थ I 

अनेक ठायीं अश्वत्थ I पूजा केली स्वामिया II २६ II 

मज म्हणती सकळै जन I करीं वो अश्वत्थ-प्रदक्षिणा I 

तेणें पुरतील मनकामना I होतील पुत्र म्हणोनि II २७ II 

अश्वत्थसेवा बहुतकाळ I करितां माझा जन्म गेला I 

विश्वास म्यां बहु केला I होतील पुत्र म्हणोनि II २८ II 

साठी वर्षें येणेंपरी I कष्ट केले अपरांपरी I 

सेवा करित्यें अद्यापिवरी I अश्वत्थाची प्रदक्षिणा II २९ II 

 पुत्र न होती इह जन्मीं I पुढें होतील ऐसे कामीं I 

सेवा करितसें स्वामी I अश्वत्थाची परियेसा II ३० II 

 आतां स्वामी प्रसन्न होसी I इहजन्मीं पुत्र देसी I 

अन्यथा नोहे बोलासी I तुमच्या स्वामी नरहरी II ३१ II 

स्वामीनीं दिधला मातें वर I माझे मनीं हा निर्धार I 

हास्ये न करी स्वामी गुरु I शकुनगांठी बांधिली म्यां II ३२ II 

पुढील जन्म-काम्यासी I करित्यें सेवा अश्वत्थासी I 

स्वामी आतांचि वर देसी I इहजन्मीं कन्या-पुत्र II ३३ II 

अश्वत्थसेवा बहु दिवस I करितां झाले मज प्रयास I 

काय देईल आम्हांस I अश्वत्थ सेवित्यें मूर्खपणें II ३४ II 

ऐकोनि तियेचें वचन I श्रीगुरु म्हणती हांसोन I 

अश्वत्थसेवा महापुण्य I वृथा नोहे परियेसा II ३५ II 

निंदा न करीं अश्वत्थासी I अनंत पुण्य परियेसीं  I

सेवा करीं वो आम्हांसरसी I तूंतें पुत्र होतील II ३६ II 

आतां आमचे वाक्येंकरी I नित्य जावें संगमातीरी I 

अमरजा वाहे निरंतरी I भीमरथीसमागमांत II ३७ II 

तेथें अश्वत्थ असे गहन I जातों आम्ही अनुष्ठाना I 

सेवा करीं वो एकमनें I आम्हांसहित अश्वत्थाची II ३८ II 

अश्वत्थाचें महिमान I सांगतसें परिपूर्ण I 

अश्वत्थनाम-नारायण I आमुचा वास तेथें असे II ३९ II 

ऐकोनि श्रीगुरुचें वचन I विनवीतसे तें अंगना I 

अश्वत्थवृक्षाचें महिमान I स्वामी मातें निरोपावें II ४० II 

कैसी महिमा असे त्यासी I स्वामी सांगावें मजसी I 

स्थिर होईल माझें मानसी I सेवा करीन भक्तीनें II ४१ II 

श्रीगुरु म्हणती तियेसी I अश्वत्थवृक्षासी निंदा करिसी I 

महिमा असे अपार त्यासी I समस्त देव तेथें वसती II ४२ II 

अश्वत्थाचें महिमान I असे ब्रह्माण्डपुराणी निरुपण I 

नारदमुनीस विस्तारोन I ब्रह्मदेवानें सांगितलें II ४३ II 

ब्रह्मकुमर नारदमुनि I नित्य गमन त्रिभुवनीं I 

ब्रह्मयासी पुसोनि I आला ऋषी-आश्रमासी II ४४ II 

नारदातें देखोनि I अर्घ्यपाद्य देवोनि I 

पूजा केली उपचारोनि I पुसते झाले तयेवेळी II ४५ II 

ऋषि म्हणती नारदासी I विनंति एक परियेसीं I 

अश्वत्थमहिमा असे कैसी I विस्तारावें स्वामिया II ४६ II 

ऋषिवचन ऐकोनि I सांगता जाहला नारदमुनि I 

गेलों होतों आजिचे दिनीं I ब्रह्मलोकीं हिंडत II ४७ II 

आपण पुसे स्वभावेंसी I अश्वत्थमहिमा असे कैसी I 

समस्त मानिती तयासी I विष्णुस्वरूप म्हणोनियां II ४८ II 

ऐसा वृक्ष असे जरी I सेवा करणें कवणेपरी I 

 कैसा महिमा सविस्तारीं I निरोपावें स्वामिया II ४९ II 

ब्रह्मा सांगे आम्हांसी I अश्वत्थमुळीं आपण वासी I 

मध्यें वास हृषीकेशी I अग्रीं रुद्र वसे जाणा II ५० II 

शाखापल्लवीं अधिष्ठानीं I दक्षिण शाखे शूलपाणि I 

पश्चिम शाखे विष्णु निर्गुणी I आपण उत्तरें वसतसें II ५१ II 

इंद्रादि देव परियेसीं I वसती पूर्वशाखेसी I 

इत्यादि देव अहर्निशी I समस्त शाखेसी वसती जाणा II ५२ II 

गोब्राह्मण समस्त ऋषि I वेदादि यज्ञ परियेसीं I 

समस्त मूळांकुरेसी I असती देखा निरंतर II ५३ II 

समस्त नदीतीर्थें देखा I सप्त-सागर लवणादिका I 

वसती जाणा पूर्व शाखा I ऐसा अश्वत्थ वृक्ष जाणा II ५४ II 

अ-कारशब्द मूळस्थान I स्कंध शाखा उ-कार जाण I 

फळ पुष्प म-कारवर्ण I अश्वत्थमुख अग्नीकोणीं असे II ५५ II 

एकादश रुद्रादिक I अष्ट वसु आहेत जे का I 

जे स्थानीं त्रैमूर्तिका I समस्त देव तेथें वसती II ५६ II 

ऐसा अश्वत्थनारायण I महिमा वर्णावया शक्त कवण I 

कल्पवृक्ष याचि कारण I ब्रह्मा म्हणे नारदासी II ५७ II 

नारद सांगे ऋषेश्वरांसी I त्रयमूर्ति वास ज्या वृक्षाशीं I 

काय महिमा सांगो त्यासी I भजतां काय सिद्धि नोहे? II ५८ II 

ऐसें ऐकोनि समस्त ऋषि I विनविताति नारदासी I 

आचरावया विधी कैसी I कवणें रीतीनें भजावें II ५९ II 

पूर्वी आम्हीं एके दिवसीं I पुसिले होते आथर्वणासी I 

त्याणें सांगितले आम्हांसी I अश्वत्थसेवा एक रीतीं II ६० II 

 तूं नारद ब्रह्मऋषि I समस्त धर्म ओळखसी I 

 विस्तार करोनि आम्हांसी I विधिपूर्वक निरोपावें II ६१ II 

नारद म्हणे मुनिवरां I त्या व्रताचिया विस्तारा I 

सांगेन ऐका तत्परा I विधान असे ब्रह्मवचनीं II ६२ II 

आषाढ-पौष-चैत्रमासीं I अस्तंगत गुरुशुक्रेसीं I 

चंद्रबळ नसते दिवसीं I करुं नये प्रारंभ II ६३ II 

याव्यतिरिक्त आणिक मासीं I बरवे पाहोनियां दिवसीं I 

प्रारंभ करावा उपवासीं I शुचिर्भूत होऊनि II ६४ II 

 भानुभौमवारेसीं I आतळू नये अश्वत्थासी I 

भृगुवारी संक्रांतिदिवसीं I स्पर्शू नये II ६५ II 

संधीरात्रीं रिक्तातिथीं I पर्वणीसी व्यतीपातीं I 

दुर्दिनादि वैधृतीं I अपराण्हसमयीं स्पर्शूं नये II ६६ II 

अनृत-द्यूतकर्मभेषीं I निंदा-पाखंडवर्जेसी I 

प्रातमौंनी होवोनि हर्षी I आरंभावें परियेसा II ६७ II 

 सचैल स्नान करूनि I निर्मळ वस्त्र नेसोनि I 

वृक्षाखालीं जाऊनि I गोमयलिप्त करावें II ६८ II 

स्वस्तिकादि शंखपद्मेसीं I घालावी रंगमाळा परियेसीं I 

पंचवर्ण चूर्णेसी I भरावें तेथें पद्मांत II ६९ II 

मागुती स्नान करूनि I श्वेत वस्त्र नेसोनि I 

गंगा यमुना कलश दोनी I आणोनि ठेवणें पद्मांवरी II ७० II 

पूजा करावी कलशांसी I पुण्याहवाचनकर्मेसीं I 

संकल्पावें विधींसी I काम्यार्थ आपुलें उच्चारावें II ७१ II 

मग कलश घेवोनि I सात वेळां उदक आणोनि I 

स्नपन करावें जाणोनि I अश्वत्थ वृक्षासी अवधारा II ७२ II 

पुनरपि करूनियां स्नान I मग करावें वृक्षपूजन I 

पुरुषसुक्त म्हणोन I पूजा करावी षोडशोपचारे II ७३ II 

मनीं ध्यावी विष्णुमूर्ति I अष्टभुजा आहेति ख्याती I 

शंख-चक्र-वरद-हस्तीं I अभय-हस्त असे जाणा II ७४ II 

खड्ग-खेटक एके करीं I धनुष्य-बाण सविस्तारीं I 

अष्टभुजी येणेंपरी I ध्यावा विष्णू नारायण II ७५ II 

पितांबर पांघरूण I सदा लक्ष्मी-सन्निधान I 

ऐसी मूर्ति ध्याऊन I पूजा करणें वृक्षासी II ७६ II 

त्रैमूर्तिचें असें स्थान I शिवशक्तीविणे नाहीं जाण I 

समस्तांतें आवाहनोन I षोडशोपचारे पूजावें II ७७ II 

 वस्त्रें अथवा सुतेसीं I वेष्टावे तया वृक्षासी I 

पुनरपि संकल्पेसीं I प्रदक्षिणा कराव्या II ७८ II 

मनसा-वाचा-कर्मणेसीं I भक्तिपूर्वक भावेंसी I 

प्रदक्षिणा कराव्या हर्षी I पुरुषसूक्त म्हणत देखा II ७९ II 

अथवा सहस्रनामेंसीं I कराव्या प्रदक्षिणा हर्षी I 

अथवा कराव्या मौन्येंसीं I त्याचें फळं अमित असे II ८० II 

चाले जैसी स्त्री गर्भिणी I उदककुंभ घेउनी I 

तैसे मंद गतीनी I प्रदक्षिणा कराव्या शुद्धभावें II ८१ II 

पदोपदीं अश्वमेध I पुण्य जोडे फलप्रद I 

प्रदक्षिणासमाप्तमध्य I नमस्कार करावा II ८२ II 

ब्रह्महत्यादि पापांसी I प्रायश्चित्त नाहीं परियेसीं I 

प्रदक्षिणा द्विलक्षांसी I ब्रह्महत्या पाप जाय II ८३ II 

त्रिमूर्ति वसती जया स्थानीं I फल काय सांगू प्रदक्षिणी I 

समस्त पापा होय धुणी I गुरुतल्पादि पाप जाय II ८४ II 

नाना व्याधि हरती दोष I प्रदक्षिणा करितां होय सुरस I 

कोटी ऋण असे ज्यास I परिहरत परियेसा II ८५ II 

जन्म मृत्यु जरा जाती I संसारभय नाश होती I 

ग्रहदोष बाधों न शकती I सहस्र प्रदक्षिणा केलिया II ८६ II 

पुत्रकाम्य असें ज्यासी I त्यातें फल होय भरंवसी I 

मनोवाक्कायकर्मेसी I एकोभावें करावें II ८७ II 

चतुर्विध पुरुषार्थ I देता होय तो अश्वत्थ I 

पुत्रकाम्य होय त्वरित I न करा अनुमान ऋषी हो II ८८ II 

शनिवारीं वृक्ष धरोनि I जपावें मृत्युंजय-मंत्रांनी I 

काळमृत्यु जिंकोनि I राहती नर अवधारा II ८९ II 

त्यासी अपमृत्यु न बाधती I पूर्णायुषी होती निश्चिती I 

शनिग्रह न पीडिती I प्रार्थावें अश्वत्थासी II ९० II 

शनिनाम घेवोनि I उच्चारावें आपुले जीव्हेनी I 

बभ्रू-पिंगळ म्हणोनि I कोणस्थ-कृष्ण म्हणावें II ९१ II 

अंतक-यम-महारौद्री I मंद-शनैश्चर-सौरि I 

जप करावा येणेंपरी I शनिपीडा न होय II ९२ II 

ऐसे दृढ करोनि मना I अश्वत्थ सेवितां होय कामना I 

पुत्रकाम्य तत्क्षणा I होय निरुतें अवधारा II ९३ II 

अमावास्या-गुरुवारेंसी I अश्वत्थछाया-जळेसी I 

स्नान करितां नरासी I ब्रह्महत्या पाप जाय II ९४ II 

अश्वत्थतळीं ब्राह्मणासी I अन्न देतां एकासी I 

कोटि ब्राह्मणां परियेसीं I भोजन दिल्हें फळ असे II ९५ II 

अश्वत्थतळीं बैसोन I एकदां मंत्र जपतां क्षण I 

फळें होतील अनेकगुण I वेदपठण केलियाचें II ९६ II 

नर एखादा अश्वत्थासी I स्थापना करी भक्तीसी I 

आपुले पितृ-बेचाळिसी I स्वर्गी स्थापी परियेसा II ९७ II 

छेदितां अश्वत्थवृक्षासी I महापाप परियेसीं I 

पितृसहित नरकासी I जाय देखा तो नर II ९८ II 

अश्वत्थातळीं बैसोन I होम करितां महायज्ञ I 

अक्षय सुकृत असे जाण I पुत्रकाम्य त्वरित होय II ९९ II 

ऐसा अश्वत्थमहिमा I नारदाप्रति सांगे ब्रह्मा I 

म्हणोनि ऐकती ऋषिस्तोम I त्या नारदापासोनि II १०० II 

नारद म्हणे ऋषेश्वरासी I प्रदक्षिणेच्या दहावे अंशीं I 

हवन करावें विशेषी I आगमोक्त विधानपूर्वक II १०१ II 

हवनाचे दहावे अंशी I ब्राह्मणभोजन करावें हर्षी I 

ब्रह्मचर्य हविष्यान्नेसी I व्रत आपण करावें II १०२ II 

येणेंपरी आचरोन I मग करावें उद्यापन I 

शक्त्यनुसार सौवर्ण I अश्वत्थवृक्ष करावा II १०३ II 

तो द्यावा ब्राह्मणासी I विधिपूर्वक परियेसीं I 

श्वेतधेनु सवत्सेसीं I ब्राह्मनातें दान द्यावी II १०४ II 

वृक्षातळीं तिळराशी I करावी यथानुशक्तीसी I 

श्वेतवस्त्र झांकोनि हर्षी I सुक्षीण ब्राह्मणासी दान द्यावें II १०५ II 

ऐसें अश्वत्थविधान I सांगे नारद ऋषिजना I 

येणेंपरी आचरोन I सकळाभीष्ट लाधले II १०६ II 

श्रीगुरू म्हणती वांझ सतीसी I अश्वत्थमहिमा आहे ऐसी I 

भावभक्ती असे ज्यासी I त्यातें होय फलश्रुति II १०७ II 

आचार करीं वो येणेंपरी I संशय अंतःकरणी न धरी I 

वृक्ष असे भीमातीरी I जेथें अमरजासंगम II १०८ II 

तेंची आमुचें असें स्थान I सेवा करीं वो एकोमनें I 

होईल तुझी मनकामना I कन्या पुत्र तुझ होतील II १०९ II 

 ऐकोनि श्रीगुरूचें वचन I नमन करी ते अंगना I 

विनवीतसे कर जोडूनि I भावभक्तीकरोनियां II ११० II 

आपण वांझ वर्षें साठी I कैंचे पुत्र आपुले पोटीं I 

वाक्य असे तुमचें शेवटीं I म्हणोनि आपण अंगीकारीन II १११ II 

गुरुवाक्य म्हणजे कामधेनु I ऐसे बोलती वेदपुराण I 

आतां नाहीं अनुमान I करीन सेवा स्वामिया II ११२ II 

चाड नाहीं अश्वत्थासी I निर्धार तुमचे बोलासी I 

सेवा करीन तुमची ऐसी I म्हणोनि चरणी लागली II ११३ II 

ऐसा निरोप घेवोनि I जावोनि वनिता संगमस्थानीं I 

षट्कूलांत न्हाऊनि I सेवा करी अश्वत्थाची II ११४ II 

श्रीगुरूनिरोप जेणेंपरी I तैसी सेवा करी ते नारी I 

येणेंपरी तीन रात्रीं I आराधिलें परियेसा II ११५ II 

श्रीगुरूसहित अश्वत्थासी I पूजा करित तिसरे दिवसी I 

स्वप्न जाहलें तियेसी I सांगेन ऐका एकचित्तें II ११६ II 

स्वप्नामध्यें विप्र एक I येवोनि देतो तिसी भाक I 

काम्य झालें तुझें ऐक I सांगेन एक करीं म्हणे II ११७ II 

जाऊनि गाणगापुरांत I तेथें असे श्रीगुरुनाथ I 

प्रदक्षिणा करीं हो सात I नमन करीं तूं भक्तींसीं II ११८ II 

जें काय देतील तुजसी I भक्षण करीं वो वेगेसीं I 

निर्धार धरुनि मानसीं I त्वरित जावें म्हणे विप्र II ११९ II 

ऐसें देखोनि सुषुप्तींत I सवेंचि झाली ते जागृत I 

कल्पवृक्ष असे अश्वत्थ I कल्पिलें फळ त्वरित होय II १२० II 

सेवा करूनि चवथे दिवशी I आली आपण मठासी I 

प्रदक्षिणा करूनि हर्षी I नमन केलें तये वेळी II १२१ II 

हांसोनिया श्रीगुरूमुनि I फळें देती तिसी दोनी I 

भक्षण करीं वो संतोषोनि I काम्य झालें आतां तुझें II १२२ II 

भोजन करीं वो तूं आतां त्वरित I काम्य होईल तुझें सत्य I 

कन्या-पुत्र दोघे तूंतें I दिल्हे आजि परियेसा II १२३ II 

पारणें करोनि विधीसी I मग भक्षावें या फलांसी I 

दान द्यावें ब्राह्मणांसी I जे काय पूर्वी निरोपिलें II १२४ II 

व्रत संपूर्ण करोनि I केलें दान तें भामिनीं I 

तेचि दिवसी अस्तमानी I झाली आपण विटाळशी II १२५ II 

मौन दिवस तीनवरी I भोजन करी हिरवे खापरीं I 

श्वेत वस्त्र नेसोनि नारी I कवणाकडे न पाहेचि II १२६ II 

 येणेंपरी तिन्हीं निशी I क्रमिल्या नारीनें परियेसीं I 

 सुस्नात होवोनि चवथे दिवशीं I आली श्रीगुरुचे दर्शना II १२७ II 

पतीसमवेत येऊनि I पूजा करि ति एकाग्रमनीं I 

श्रीगुरु म्हणती संतोषोनि I पुत्रवंती व्हावें तुम्ही II १२८ II 

ऐसे नमूनि श्रीगुरूसी I आली आपुल्या मंदिरासी I 

ऋतु दिधला पांचवे दिवसी I म्हणोनि कन्या परियेसा II १२९ II 

येणेंपरी ते नारी I जाहली ऐका गरोदरी I 

ग्राम सकळ विस्मय करी I काय नवल म्हणतसे II १३० II 

म्हणती पहा नवल वर्तलें I वांझेसी गर्भधारण केवीं झालें I 

सोमनाथ विप्र भले I करीतसे आनंद II १३१ II 

सातवे मासीं ओटी भरिती I अक्षय वाणें ओंवाळिती I 

श्रीगुरूसी विनोदावरी प्रीति I वाणें देवविती कौतुकें II १३२ II 

 आठवे मासीं तो ब्राम्हण I करी सीमंतविधान I 

गुरुनिरोपें संतोषोन I देती वाणें ग्रामांत II १३३ II 

अभिनव करिती सकळही जन I म्हणती वांझेसी गर्भधारण I 

पांढरे केश म्हातारपण I वाणें देती कौतुकें II १३४ II 

एक म्हणती श्रीगुरुप्रसाद I श्रीनृसिंहमूर्ति भक्तवरद I 

त्याची सेवा करितां आनंद I लाधे चारी पुरुषार्थ II १३५ II 

त्रैमूर्तीचा अवतार I झाला नृसिंहसरस्वती नर I 

भक्तजनां मनोहर I प्रगटला भूमंडळीं II १३६ II 

ऐसें नानापरी देखा I स्तोत्र करिती गुरुनायका I 

वाणें देत तें बालिका I अत्योल्हास तिच्या मनीं II १३७ II 

वाणें देऊनि समस्तांसी I येऊनि नमी ती श्रीगुरूसी I 

भक्तवत्सल परियेसी I आशीर्वचन देतसे II १३८ II 

 संतोषोनि विप्रवनिता I करी साष्टांग दंडवता I 

नानापरी स्तोत्र करितां I विनवीतसे परियेसा II १३९ II 

जय जया परमपुरुषा I तूंचि ब्रह्मा विष्णुमहेशा I 

तुझें वाक्य जाहलें परीस I सुवर्ण केला माझा देह II १४० II 

तूं तारावया विश्वासी I म्हणोनि भूमीं अवतरलासी I 

त्रैमूर्ति तूंचि होसी I अन्यथा नव्हे स्वामिया II १४१ II 

तुझी स्तुति करावयासी I अशक्य आपुले जिव्हेसी I 

अपार तुझ्या महिमेसी I नाही साम्य कृपासिंधु II १४२ II 

येणेंपरी स्तोत्र करूनि I श्रीगुरुचरण वंदूनि I 

गेली निरोप घेऊनि I आपुले गृहा परियेसा II १४३ II 

ऐसे नवमास क्रमोनि I प्रसूत जाहली शुभदिनीं I 

समस्त ज्योतिषी येवोनि I वर्तविती जातकातें II १४४ II 

ज्योतिषी म्हणती तये वेळीं I होईल कन्या मन निर्मळी I 

अष्टपुत्रा वाढेल कुळी I पुत्रपौत्रीं नांदेल II १४५ II 

येणेंपरी ज्योतिषीं I जातक वर्तविलें परियेसीं I 

सोमनाथ आनंदेसी I दानधर्म करिता जाहला II १४६ II 

दहा दिवस क्रमोनि I सुस्नात झाली तें भामिनी I 

कडिये बाळक घेवोनि I आली श्रीगुरूदर्शनासी II १४७ II 

बाळक आणोनि भक्तींसी I ठेविलें श्रीगुरूचरणापाशीं I 

नमन करी साष्टांगेसी I एकभावेंकरोनियां II १४८ II 

आश्वासोनि श्रीगुरुमूर्ति I उठीं बाळे पुत्रवंती I 

बहुतपरी संतोषविती I प्रेमभावेंकरोनियां II १४९ II 

उठोनि विनवी ती श्रीगुरूसी I पुत्र नाही आमुचे कुशीं I 

सरस्वती आली घरासी I बोल आपुला सांभाळावा II १५० II 

ऐकोनि तियेचें वचन I श्रीगुरू म्हणती हांसोन I 

न करी मनी अनमान I तूंतें पुत्र होईल II १५१ II 

म्हणोनि तिये कुमारीसी I कडिये घेती प्रीतींसीं I 

सांगताति समस्तांसी I तये कन्येचें लक्षण II १५२ II 

पुत्र होतील बहु इसी I होईल आपण शतायुषी I 

पुत्राचे पौत्र नयनेंसीं I पाहील आपण अहेवपपणें II १५३ II 

होईल इसी ज्ञानी पति I त्यातें चारी वेद येती I 

अष्ट ऐश्वर्ये नांदती I प्रख्यात होवोनि भूमंडळी II १५४ II 

आपण होईल पतिव्रता I पुण्यशील धर्मरता I 

इची ख्याति होईल बहुता I समस्त इसी वंदिती II १५५ II 

दक्षिणदेशीं महाराजा I येईल इचे दर्शनकाजा I 

आणिक पुत्र होईल तुज I म्हणोनि श्रीगुरू बोलती II १५६ II 

येणेंपरी श्रीगुरुमूर्ति I कन्यालक्षण सांगती I 

विप्रवनिता विनयवृत्तीं I म्हणे पुत्र व्हावा मज II १५७ II 

श्रीगुरू म्हणती तियेसी I पुत्र व्हावा तुज कैसी I 

योग्य पाहिजे वर्षे तीसी I अथवा शतायुषी मूर्ख पैं II १५८ II 

ऐकोनि श्रीगुरुच्या वचना I विनवीतसे ते अंगना I 

योग्य पाहिजे पुत्र आपणा I तयासी पांच पुत्र व्हावे II १५९ II 

भक्तवत्सल श्रीगुरुमूर्ति I वर देते तेणें रीतीं I 

संतोषोनि घरा जाती I महानंद दंपतीसी II १६० II 

पुढें तीसी पुत्र झाला I वेदशास्त्रीं विख्यात भला I 

पांच पुत्र तो लाधला I नामकरणी श्रीगुरूचा II १६१ II 

कन्यालक्षण श्रीगुरूमूर्ती I निरोपिलें होतें जेणें रीती I 

प्रख्यात झाली सरस्वती I महानंद प्रवर्तला II १६२ II 

यज्ञ करी तिचा पति I प्रख्यात नाम 'दीक्षिती' I 

चहूं राष्ट्रीं त्याची ख्याती I म्हणोनि सांगे सिद्धमुनि II १६३ II 

साठी वर्षें वांझेसी I पुत्र जाहला परियेसी I 

सिद्ध म्हणे नामधारकासी I ऐसी कृपा श्रीगुरुची II १६४ II 

निर्धार असे ज्याचे मनीं I त्यासी वर देती तत्क्षणी I 

एकोभावे याकारणी I भक्ति करावी श्रीगुरुची II १६५ II 

म्हणोनि सरस्वती-गंगाधर I सांगे गुरुचरित्रविस्तार I 

भजा भजा हो श्रीगुरू I सकळाभीष्ट लाधे तुम्हां II १६६ II 

जो भजेल श्रीगुरूसी I एकोभावे भक्तींसीं I 

त्यासी दैन्य कायसी I जें जें मागेल देईल सत्य II १६७ II 

गुरुभक्ति म्हणजे कामधेनु I अंतःकरणी नको अनुमानु I 

जें जें इच्छीत भक्तजनु I समस्त देईल परियेसा II १६८ II 

इति श्रीगुरूचरीत्रामृते परमकथाकल्पकरौ श्रीनृसिंहसरस्वत्युपाख्याने सिद्धनामधारकसंवादे वृद्धवंध्यासंतानप्राप्ति नाम ऐकोनचत्वारींशत्तमोSध्यायः II 

II श्रीगुरुदत्तात्रेयार्पणमस्तु II श्रीगुरुदेवदत्त II 

Gurucharitra Adhyay 39 

गुरुचरित्र अध्याय एकूणचाळीसावा 

Custom Search

Shri Nrusinha Saraswatinchi Aarati श्रीनृसिंह-सरस्वतींची आरती

Shri Nrusinha Saraswatinchi Aarati

Shri Nrusinha Saraswatinchi Aarati is in Marathi. It is a beautiful creation of son of Gangadhar. He says that Shri Guru Narusinha Saraswati's native place was sangam of five rivers including Krishna river (Narasobachi Wadi)and that place Devotee TrivikramBharati is greatest among other devotees. Shri Guru (Shri Nrusinha Saraswati) went to Gangapur after staying there for a longer period. Guru was incarnation of God Dattatreya and he blessed many devotees. A 60 year old lady was blessed with a son when nobody was expecting it, but it only was possible because of the blessing of Shri Guru. A dead brahmin was blessed and his body was purified by holy water by Shri Guru and brahmin became live again. A buffalo who was dry and not giving milk was blessed by Shri Guru and the buffalo started giving milk. Illiterate person was blessed by Shri Guru and that person became very intelligent and wise with spiritual knowledge. Tree which was dry and not supposed to become to life again was found filled with leaves and branches when Shri Guru watered it. Shri Guru blessed a devotee who was suffering from skin disease and his disease had gone and his skin found clean. Son of Gangadhar says he is unable to describe the greatness of Shri Guru. Eight devotees from eight villages requested Shri Guru to visit their village at the time of Diwali. It was not possible to visit all the eight villages in one day. However Shri Guru made it possible and was present at all villages at the time of Diwali. One of devotee was thinking to visit Mallikarjun temple of God Shiva. Hence Shri Guru blessed him and took him to God Shiva's temple within a fraction of seconds. Shri Guru blessed many devotees and became famous as very kind towards the devotees. Son of Gangadhar bow to him.

श्रीनृसिंह-सरस्वतींची आरती 

कृष्णपंचगंगासंगम निजस्थान I चरित्र दावुनि केलें गाणगापुरि गमन II 

तेथे भक्त श्रेष्ठ त्रिविक्रमयति जाण I विश्वरूपें तया दिधले दर्शन II १ II 

जयदेव जयदेव जय सद्गुरूदत्ता I नृसिंहसरस्वते जय विश्वंभरिता I 

जयदेव जयदेव II धृ. II 

वंध्या साठी वर्षे पुत्रनिधान I मृत ब्राह्मण उठवीला तीर्थ शिंपून II 

वांझ महिषी काढवि दुग्ध दोहून I अंत्यजाचे वदनीं निगमागम पूर्ण II २ II 

जयदेव जयदेव जय सद्गुरूदत्ता I नृसिंहसरस्वते जय विश्वंभरिता I 

जयदेव जयदेव II 

शुष्ककाष्टीं पल्लव दावुनि लवलाहीं I कुष्ठी ब्राह्मण केला शुद्ध निजदेहीं II 

अभिनव महिमा त्याची वर्णूं मी काई I म्लेंच्छराजा येउनि वंदी श्रीपायीं II ३ II 

जयदेव जयदेव जय सद्गुरूदत्ता I नृसिंहसरस्वते जय विश्वंभरिता I 

जयदेव जयदेव II 

दिपवाळीचे दिवशीं भक्त येऊनी I आठहिजण ठेवीती मस्तक श्रीचरणीं II 

आठहि ग्रामीं भिक्षा केली ते दीनीं I निमिषमात्रें तंतुक नेला शिव-स्थानीं II ४ II

जयदेव जयदेव जय सद्गुरूदत्ता I नृसिंहसरस्वते जय विश्वंभरिता I 

जयदेव जयदेव II 

ऐसें चरित्र दावुनि जड मुढ उद्धरिले I भक्तवत्सल ऐसें ब्रीद मिरवीलें I 

अगाध महिमा म्हणुनी वेद-श्रुति बोले I गंगाधरतनय वंदी पाउलें II ५ II 

जयदेव जयदेव जय सद्गुरूदत्ता I नृसिंहसरस्वते जय विश्वंभरिता I 

जयदेव जयदेव II

Shri Nrusinha Saraswatinchi Aarati 

Custom Search

Guruchatria Adhyay 4

Anusuya and God Dattatreya 

Guruchatria Adhyay 4

Guruchatria Adhyay 4 is in Marathi. This Adhyay describes the avatar or birth of God Dattatreya. God Dattatreya is incarnation of God Vishnu, God Shiva and God Brahma. Atri Rushi and his wife Anusuya are father and mother of God Dattatreya. Anusuya was pativrata (very pious Lady). God Indra was afraid of her, thinking that she may displace him capture kingdom of Gods. She was just like a God. Hence Indra approached God Vishnu,God Shiva and God Brahma informing them that he is afraid of pativrata Anusuya. She may challenge king of the God's kingdom. Hence three Gods Brahma, Vishnu and Shiva thought that they have to visit Arti Rushy's house and see how far Anusuya is pious and what her powers are. These three Gods came to Atri rushy's house as athiti midafternoon when Anusuya was alone and rushy was out for meditation. Athiti is treated like a god when he comes to the house in the afternoon. Hence Anusuya welcome them and serve them food but athiti asked her to serve them food without wearing clothes. Anusuya took name of the husband and proceed to serve them food as they desired. However when she came with the food and she found that the athities were became children. Being hungry three children were crying, she feed them and then these three gods became her children and their names were Durvas, Chandra and Dattatreya. In short this is story of a very pious lady Anusuya and God Dattatreya. 

श्री गुरुचरित्र अध्याय ४ चौथा 

श्रीदत्त-जन्म 

श्रीगणेशाय नमः II श्रीसरस्वत्यै नमः II श्री गुरुभ्यो नमः II 

ऐशी शिष्याची विनंती I ऐकोन सिद्ध काय बोलती I 

साधु-साधु तुझी भक्ति I प्रीति पावो गुरुचरणीं II १ II 

ऐक शिष्यचूडामणी I धन्य धन्य तुझी वाणी I 

आठवतसे तुझिया प्रश्नीं I आदि-मध्य-अवसानक II २ II 

प्रश्न केला बरवा निका I सांगेन तुज विवेका I 

अत्रिऋषीच्या पूर्वका I सृष्टीउत्पत्तीपासोनि II ३ II 

पूर्वी सृष्टि नव्हती कांही I जलमय होतें सर्वांठायीं I 

'आपोनारायण ' म्हणोनि पाहीं I वेद बोलती याचिकारणें II ४ II 

आपोनारायण आपण I सर्वां ठायीं वास पूर्ण I 

बुद्धि संभवे प्रपंचगुण I अंड निर्मिलें हिरण्यवर्ण II ५ II 

तेंचि ब्रह्मांड नाम जाहलें I रजोगुणें ब्रह्मयासि निर्मिलें I 

'हिरण्यगर्भ' नाम पावलें I देवतावर्ष एक होतें II ६ II 

तेंचि ब्रह्मांड देखा I फुटोनि शकलें झालीं द्वैका I 

एक आकाश एक भूमिका I होऊनि ठेलीं शकलें दोनी II ७ II 

ब्रह्मा तेथें उपजोन I रचिलीं चवदाही भुवनें I 

दाही दिशा मनस वचन I काळकामक्रोधादि सकळ II ८ II 

पुढें सृष्टि रचावयासी I सप्त पुत्र उपजवी मानसीं I 

नामें सांगेन परियेसीं I सातै जण ब्रह्मपुत्र II ९ II 

मरीचि अत्रि आंगिरस I पुलस्त्य पुलह क्रतु वसिष्ठ I 

सप्त पुत्र जाहले श्रेष्ठ I सृष्टिकर्ता ब्रह्मा जाण II १० II 

सप्त पुत्रांमधील 'अत्रि' I तेथूनि पीठ गुरुसंतति I 

सांगेन ऐक एकचित्तीं I सौभाग्यवंता नामधारका II ११ II 

अत्रिऋषीची भार्या I नाम तिचें 'अनसूया ' I 

पतिव्रताशिरोमणिया I जगदंबा तेचि जाण II १२ II 

तिचें सौंदर्यलक्षण I वर्णूं शके ऐसा कोण I 

जिचा पुत्र चंद्र आपण I तिचें रूप केवीं सांगों II १३ II 

पतिसेवा करी बहुत I समस्त सुरवर भयाभीत I 

स्वर्गैश्वर्य घेईल त्वरित I म्हणोनि चिंतिती मानसीं II १४ II 

इंद्रादि सुरवर मिळूनि I त्रिमूर्तीपाशीं जाऊनि I 

विनविताति प्रकाशोनि I आचार अत्रिऋषीचा II १५ II 

इंद्र म्हणतसे स्वामियां I पतिव्रता स्त्री अनसूया I 

आचार तिचा अगम्य I काय सांगों विस्तारोनि II १६ II 

पतिसेवा करी भक्तीसीं I मनोवाक्कायकर्मेसीं I 

अतिथीपूजा महाहर्षी I विमुख नव्हे कवणे काळीं II १७ II 

तिचा आचार देखोनि I सूर्य भीतसे गगनीं I 

उष्ण तिसी लागे म्हणोनि I मंद मंद तपतसे II १८ II 

अग्नि झाला अति भीत I शीतळ असे वर्तत I 

वायु झाला भयचकित I मंद मंद वर्ततसे II १९ II 

भूमि आपण भिऊनि देखा I नम्र जाहली तिचिया पादुका I 

शाप देईल म्हणोनि ऐका I समस्त आम्ही भीतसों II २० II 

नेणों घेईल कवण स्थान I कवण देवाचें हिरोन I 

एखादिया वर देतांचि क्षण I तोही आमुतें मारुं शके II २१ II 

त्यासि करावा उपावो I तूं जगदात्मा देवरावो I 

जाईल आमुचा स्वर्गठावो I म्हणोनि तुम्हां सांगो आलों II २२ II 

न कराल जरी उपाव यासी I सेवा करूं आम्ही तिसी I 

तिच्या द्वारी अहर्निशीं I राहूं चित्त धरुनि II २३ II 

ऐसें ऐकोनि त्रयमूर्ति I महाक्रोधें कापती I 

चला जाऊं कैसी सती I पतिव्रता म्हणताति II २४ II 

व्रतभंग करूनि तिसी I ठेवूनि येऊं भूमीसी I 

अथवा वैवस्वतालयासी I पाठवूं म्हणोनि निघाले II २५ II 

वास पाहावया सतीचें I त्रयमूर्ति वेष धरिती भिक्षुकाचे I 

आश्रमा आले अत्रीचे I अभ्यागत होऊनि II २६ II 

ऋषि करावया गेला अनुष्ठान I मागें आले त्रयमूर्ति आपण I 

अनसूयेसी आश्र्वासून I अतिथि आपण आलों म्हणती II २७ II 

क्षुधेंकरुनि बहुत पीडोन I आलों आम्ही ब्राम्हण I 

त्वरित द्दावें सती अन्न I अथवा जाऊं आणिका ठायां II २८ II 

सदा तुमच्या आश्रमांत I संतर्पण अभ्यागत I 

ऐकिली आम्ही कीर्ति विख्यात I म्हणोनि आलों अनसूये II २९ II 

इच्छाभोजनदान तुम्ही I देतां म्हणोनि ऐकों आम्ही I 

ठाकोनि आलों याचि कामीं I इच्छाभोजन मागावया II ३० II 

इतुकें ऐकोनि अनसूया I नमन केलें अतिविनया I 

बैसकार करूनियां I क्षालन केलें चरण त्यांचे II ३१ II 

अर्घ्य पाद्य देऊनि त्यांसी I गंधाक्षतापुष्पेसीं I 

सवेंचि म्हणतसे हर्षी I आरोगण सारिजे II ३२ II 

अतिथि म्हणती तये वेळी I करोनि आलों आपण आंघोळी I 

ऋषि येतील बहुतां वेळीं I त्वरित आम्हांसी भोजन द्यावें II ३३ II 

वास पाहोनि अतिथींतें I काय केलें पतिव्रतें I 

ठाय घातले त्वरितें I केला तेथें बैसकार II ३४ II 

बैसवोनियां पाटावरी I घृतेसीं पात्राभिधार करी I 

घेवोनि आली अनसूया नारी I शाक पाक तये वेळीं II ३५ II 

तिसी म्हणती अवो नारी I आम्ही अतिथि आलों दूरी I 

देखोनि तुझें रूप सुंदरी I अभीष्ट मानसीं आणिक वसे II ३६ II 

नग्न होऊनि आम्हांसी I अन्न वाढावें परियेसीं I 

अथवा काय निरोप देसी I आम्ही जाऊं नाहीं तरी II ३७ II 

ऐकोनि अतिथींचे वचन I अनसूया करी चिंतन I 

आले विप्र पहावया मन I पुरुष कारणिक होतील II ३८ II 

पतिव्रताशिरोमणी I विचार करी अंतःकरणीं I 

अतिथि विमुख, तपोहानि I पतिनिरोप केवी उल्लंघूं II ३९ II 

माझें मन असे निर्मळ I काय करील मन्मथ खळ I 

पतीचें असे जरी तपफळ I तारील मज म्हणतसे II ४० II 

ऐसें विचारूनि मानसीं I तथास्तु म्हणे तयासी I 

भोजन करा स्वचित्तेंसी I वाढीन नग्न म्हणतसे II ४१ II 

पाकस्थाना जाऊनि आपण I चिंतन करी पतीचे चरण I 

वस्त्रें फेडूनि झाली नग्न I म्हणे अतिथि बाळें माझीं II ४२ II 

नग्न होऊनि सती देखा I घेऊनि आली अन्नोदका I 

तंव तेचि जाहलीं बाळकां I ठायांपुढें लोळतीं II ४३ II 

बाळकें देखोनि अनसूया I भयचकित होऊनियां I 

पुनरपि वस्त्रें नेसूनियां I आली तयां बाळकांपाशीं II ४४ II 

रोदन करिताति तिन्ही बाळें I अनसूया राहवी वेळोवेळें I 

क्षुधार्त झालीं केवळें I म्हणोनि कडे घेतलें II ४५ II 

कडे घेवोनि बाळकांसी I स्तनपान देतसे हर्षी I 

एका सोडोनी एकासी I निवारण करीं क्षुधेचें II ४६ II 

पाहें पां नवल काय घडलें I त्रयमूर्तीचे बाळक झाले I 

स्तनपानमात्रें क्षुधा गेली I तपफळ ऐसें पतिव्रतेचें II ४७ II 

ज्याचे उदरी चवदा भुवने I सप्त समुद्र वडवान्न I 

त्याची क्षुधा निवारण I पतिव्रतास्तनपानमात्रें II ४८ II 

चतुर्मुख ब्रह्मयासी I सृष्टि रचणें अहर्निशी I 

त्याची क्षुधा स्तनपानेसीं I केवीं झाली निवारण II ४९ II 

भाळाक्ष कर्पूरगौर I पंचवक्त्र काळाग्निरुद्र I 

स्तनपान करवी अनसूयासुंदर I तपस्वी हो अत्रि ऐसा II ५० II 

अनसूया ऐशी अत्रीची रमणी I न होती मागें ऐकिली कवणीं I 

त्रयमूर्तीची झाली जननी I ख्याति झाली त्रिवभूनी II ५१ II 

कडे घेवोनि बाळकांसी I खेळवीतसे तिघांसी I 

घालूनि बाळकां पाळणेसीं I पर्यंदे गाई तये वेळीं II ५२ II 

पर्यंदे गाय नानापरी I उपनिषदार्थ अतिकुसरीं I 

अतिउल्हासें सप्त स्वरीं I संबोखीतसे त्रिमूर्तीसी II ५३ II 

इतुकें होतां तये वेळीं I माध्यान्हकाळीं अतिथिवेळीं I 

अत्रिऋषि मन निर्मळीं I आले आपुले आश्रमा II ५४ II 

घरांत आला अवलोकित I तंव देखिली अनसूया गात I 

कैंची बाळें ऐसें म्हणत I पुसतसे तयेवेळीं II ५५ II 

तिणें सांगितला वृत्तांत I ऋषि ज्ञानें असे पहात I 

त्रिमूर्ति हेचि म्हणत I नमस्कार करीतसे II ५६ II 

नमस्कारितां अत्रि देखा I संतोष विष्णु-पिनायका I 

आनंद झाला चतुर्मुखा I प्रसन्न झाले तये वेळीं II ५७ II 

बाळें राहिली पाळणेंसी I निजमूर्ति ठेले सन्मुखेंसी I 

साधु-साधु अत्रिऋषि I अनसूया पतिव्रता II ५८ II 

तुष्टलों तुझिये भक्तीसी I वर माग जे इच्छिसी I 

अत्रि म्हणतसे सतीसी I जें वांछिसी तें माग आतां II ५९ II 

अनसूया म्हणे अत्रीसी I प्राणेश्वरु तूंचि होसी I 

देव पातले तुमचे भक्तीसी I पुत्र मागा तुम्ही आतां II ६० II 

तिघे बाळक आमच्या घरीं I राहावे आमुच्या पुत्रांपरी I 

हेंचि मागणें निर्धारीं I त्रिमूर्ति असावे एकरूप II ६१ II 

ऐसें वचन ऐकोनि I वर दिधला मूर्ती तिन्हीं I 

राहतीं बाळकें म्हणोनि I आपण गेले निजालयासी II ६२ II 

त्रिमूर्ति राहिले तिचे घरी I अनसूया पोशी बाळकांपरी I 

नामें ठेविलीं प्रीतिकरीं I त्रिवर्गाचीं परियेसा II ६३ II 

ब्रह्मामूर्ति 'चंद्र' झाला I विष्णुमूर्ति 'दत्त' केवळा I 

ईश्वरातें 'दुर्वास' नाम ठेविलें I तिघे पुत्र अनसूयेचे II ६४ II 

दुर्वास आणि चंद्र देखा I उभे राहूनि माताभिमुखा I 

निरोप मागती कवतुका I जाऊं तपा निजस्थाना II ६५ II 

दुर्वास म्हणे अहो जननी I आम्ही ऋषि अनुष्ठानी I 

जाऊं तीर्थे-आचरणीं I म्हणोनि निरोप घेतला II ६६ II 

चंद्र म्हणे अवो माते I निरोप द्यावा आम्हां त्वरितें I 

चंद्रमंडळीं वास आमुतें I नित्य दर्शन तुम्हांचरणीं II ६७ II 

तिसरा दत्त विष्णुमूर्ति I असेल तुम्हांतें धरोनि चित्तीं I 

त्रिमूर्ति निश्र्चित म्हणोनि सांगती I हें मनीं धरावें तुम्हीं II ६८ II 

त्रयमूर्ति तोचि जाण दत्त I ' सर्वं विष्णुमयं जगत् ' I 

राहील धरोनि तुमचें चित्त I श्रीविष्णुमूर्ति दत्तात्रेय II ६९ II 

त्रयमूर्ति ऐक्य होऊन I दत्तात्रेय राहिला आपण I 

दुर्वास चंद्र निरोप घेऊन I गेले स्थाना आपुलाले II ७० II 

अनसूयेच्या घरीं देखा I त्रयमूर्ति राहिली मूर्ति एका I 

नाम दत्तात्रेय ऐका I मूळपीठ श्रीगुरूचें II ७१ II 

ऐसेपरी सिद्ध देखा I सांगे कथा नामधारका I 

संतोषेंकरूनि प्रश्र्न ऐका I पुसतसे सिद्धासी II ७२ II 

जय जया सिद्ध योगीश्वरा I भक्तजनाच्या मनोहरा I 

तारक संसारसागरा I ज्ञानमूर्ति कृपासिंधु II ७३ II 

तुझेनि प्रसादें मज I ज्ञान उपजलें, सतीकाज I 

तारक आमुचा योगिराज I विनंति माझी परियेसा II ७४ II 

दत्तात्रेयाचा अवतारू I सांगितला पूर्वापारू I 

पुढें मागुती अवतार जाहले गुरु I कवणेपरी निरोपावे II ७५ II 

विस्तारुनि बाळकासी I सांगावें स्वामी प्रीतीसीं I 

श्रीगुरूमूर्ति अवतार जाहले कैसी I अनुक्रमें निरोपावें II ७६ II 

म्हणे सरस्वती गंगाधरू I पुढील कथेचा विस्तारू I 

ऐकतां होय मनोहरु I सकळाभीष्टे साधती II ७७ II 

II इति श्रीगुरुचरित्रामृते परमकथाकल्पतरौ श्रीनृसिंहसरस्वत्युपाख्याने 

सिद्धनामधारकसंवादे त्रैमूर्ति-अवतारकथनंनाम चतुर्थोSध्यायः II 

II श्रीगुरुदत्तात्रेयार्पणमस्तु II श्रीगुरुदेवदत्त II 

Guruchatria Adhyay 4 

Custom Search