Thursday, October 11, 2018

Shri Yogeshwari Aarati श्रीयोगेश्र्वरीची आरती


Shri Yogeshwari Aarati
A very beautiful Aarati of Goddess Yogeshwari in Marathi.
श्रीयोगेश्र्वरीची आरती
धन्य अंबापुर महिमा विचित्र । 
पार्वती अवतार योगिनी क्षेत्र ।   
दंतासुर मर्दोनि केलें चरित्र ।
सिद्धांचे स्थळ ते महा पवित्र ।
जयदेवी जयदेवी जययोगेश्र्वरी ।
महिमा न कळे तुझा वर्णिता थोरी । 
जयदेवी जयदेवी ॥ १ ॥
पतित पावन सर्व तीर्थ महाद्वारीं ।
माया मोचन सकळ माया निवारी ।
साधका सिद्धि वानेच्या तीरीं । 
तेथील महिमा वर्णूं न शके वैखरी ।
जयदेवी जयदेवी जययोगेश्र्वरी ।
महिमा न कळे तुझा वर्णिता थोरी । 
जयदेवी जयदेवी ॥ २ ॥  
सिद्ध लिंग स्थळ परम पावन ।
नरसिंह क्षेत्र तेथें नृसिंह वदन ।
मूळ पीठ रेणागिरी नांदे आपण ।
संताचें माहेर गोदेवी स्थान ।
जयदेवी जयदेवी जययोगेश्र्वरी ।
महिमा न कळे तुझा वर्णिता थोरी । 
जयदेवी जयदेवी ॥ ३ ॥
महा रुद्र जेथें भैरव अवतार ।
काळभैरव त्याचा महिमा अपार ।
नागझरी तीर्थ तीर्थांचें सार ।
मार्जन करितां दोष होती संहार ।
जयदेवी जयदेवी जययोगेश्र्वरी ।
महिमा न कळे तुझा वर्णिता थोरी । 
जयदेवी जयदेवी ॥ ४ ॥  
अनंतरुप शक्ति तुज योग्य माते ।
योगेश्र्वरी नाम त्रिभुवन विख्याते ।
व्यापक सकळां देहीं अनंत गुण भरिते ।
नीलकंठ ओवाळूं कैवल्य माते ।
जयदेवी जयदेवी जययोगेश्र्वरी ।
महिमा न कळे तुझा वर्णिता थोरी । 
जयदेवी जयदेवी ॥ ५ ॥
Shri Yogeshwari Aarati  
श्रीयोगेश्र्वरीची आरती



Custom Search

Saturday, September 22, 2018

Dnyanaprad Budhi Stotra ज्ञानप्रद श्रीबुद्धिस्तोत्र


Dnyanaprad Budhi Stotra 
Dnyanaprad Budhi Stotra is in Sanskrit. It is from Brahma Purana. Generally this stotra is recited after performing Shri Ganesh Pooja. This Ashtak very pious and it gives knowledge of all Vidyas to the reciter.
ज्ञानप्रद श्रीबुद्धिस्तोत्र 
सुधाशुभ्रगात्रां रमावेघ्नयुक्तां । द्वयज्ञानरुपां जगन्मूलभूतां ॥
चतुःषष्टिकोट्याख्य विद्यासमेतां । परब्रह्मरुपां भजे ज्ञानदात्रीं ॥ १ ॥
महावाक्यविघ्नेशशीर्षस्वरुपां । परब्रह्ममूलां विवेकादि जुष्टां ॥
प्लुतौकाररुपां परज्ञानरुपां । परब्रह्मरुपां भजे ज्ञानदात्रीं ॥ २ ॥
महाबोधरुपां परां शुद्धमायां । सुषुम्णामुखस्थां चिदानंदरुपां ॥
तमोनाशिनीं चिन्मयीं नादरुपां । परब्रह्मरुपां भजे ज्ञानदात्रीं ॥ ३ ॥
विवेकादि भृत्यां स्वभक्तादि जुष्टां । गजास्येन युक्तां विधिस्थानंसंस्थां ॥
रजोदोषहन्त्रीं च रागादि हन्त्रीं । परब्रह्मरुपां भजे ज्ञानदात्रीं ॥ ४ ॥  
जलस्थानसंस्थां तमः कृत्यहन्त्रीं । हृदब्जे वसंतीं सुतत्व प्रदात्रीं ॥
वराष्टांगयोगोत्थलाभप्रदात्रीं । परब्रह्मरुपां भजे ज्ञानदात्रीं ॥ ५ ॥
विशुद्धिस्थलस्थां मनोग्रंथिहन्त्रीं । सदा ध्यानयोगप्रदात्रीं सदाढ्यां ॥
विवेकादि संदायकां सत्सरुपां । परब्रह्मरुपां भजे ज्ञानदात्रीं ॥ ६ ॥
परब्रह्मयुक्तां तु भ्रूमध्यसंस्थां । सहस्त्रारपद्मस्थितां ब्रह्मरंध्रे ॥
महास्थूलविद्यानिहंत्री स्वशक्त्या । परब्रह्मरुपां भजे ज्ञानदात्रीं ॥ ७ ॥ 
परब्रह्मदात्रीं सुधावर्षिणीं तां । परब्रह्मसायुज्यदात्रीं तु बुद्धिं ॥
सुधास्थानगां मूलवन्हिस्वरुपां । परब्रह्मरुपां भजे ज्ञानदात्रीं ॥ ८ ॥
इदं येऽष्टकं ज्ञानदाख्यं पठंते । त्रिसंध्यं महाबुद्धिभक्तावतंसाः ॥
चतुःषष्टिकोट्याख्य विद्यां लभंते । ध्रुवं ते निजांते निजं धाम बुद्ध्याः ॥ ९ ॥
॥ इति श्रीब्राह्मे महापुराणे श्रीमहाबुद्ध्याष्टकं संपूर्णम् ॥
Dnyanaprad Budhi Stotra 
ज्ञानप्रद श्रीबुद्धिस्तोत्र 


Custom Search

Wednesday, September 19, 2018

Samantrakam ShriGanapati Stotram समंत्रकं श्रीगणपति स्तोत्रम्


Samantrakam ShriGanapati Stotram 
Samantrakam ShriGanapati Stotram is in Sanskrit. It is created by Parampoojya Shri Vasuedevanand Sarawzti. Samantrakam means a stotra having mantras hidden in it. This stotra has a mantra hidden in it. The mantra is “ Gananam tvaam Ganapatim Havamahe kavim kavinam ujamastvam Jeshtarajam Brahmanam brahmanspat Aanha “ for finding it we have to wright 3rd letter from each line go up to the last line; then wright 12th letter from each line then mantra is readable.
या समंत्रक गणपति स्तोत्रांतील प्रत्येक ओळींतील तिसरे अक्षर एकामागोमाग लिहील्यानंतर परत प्रत्येक ओळींतील बारावें अक्षर लिहीले कीं " गणानांत्वां गणपतिं हवामहे कविंकवीनामुपमश्रवस्तमं ज्येष्ठ राजं ब्रह्माणां ब्रह्मणस्पत आनः शृण्वंनूतिभिः सीदसादनं " हा वेदोक्त मंत्र गुंफलेला आहे.
समंत्रकं श्रीगणपति स्तोत्रम् 
नमो गणपतये तुभ्यं ज्येष्ठ ज्येष्ठाय ते नमः ।
स्मरणमाद्यस्य ते विघ्ना न तिष्ठन्ति कदाचन ॥ १ ॥
देवानां चापि देवस्त्वं ज्येष्ठराज इति श्रुतः ।
त्यक्त्वा त्वामिह कः कार्यसिद्धिं जंतुर्गमिष्यति ॥ २ ॥
स त्वं गणपतिः प्रीतो भव ब्रह्मादिपूजित ।
चरणस्मरणात्तेऽपि स्युर्ब्रह्माद्या यशस्विनः ॥ ३ ॥
परा परब्रह्मदाता सुराणां त्वं सुरो यतः ।
सन्मतिं देहि मे ब्रह्म-पते ब्रह्मसमीडित ॥ ४ ॥
उक्तं हस्तिमुखश्रुत्या त्वं ब्रह्म परमित्यपि ।
कृतं वाहनमाखुस्ते कारणन्त्वत्र वेद नो ॥ ५ ॥
इयं महेश ते लीला न परस्पर्श यतो मतिः ।
त्वां न हेरंब कुत्रापि परतन्त्रत्वमीश ते ॥ ६ ॥   
स त्वं कवीनां च कविर्देव आद्यो गणेश्र्वरः ।
अरविंदाक्ष विद्येश प्रसंनः प्रार्थनां शृणु ॥ ७ ॥
त्वमेकदन्त विघ्नेश देव शृण्वर्भकोक्तिवत् ।
सत्कवीनां मध्य एव नैकाण्वंश कविं कुरु ॥ ८ ॥ 
श्रीविनायक ते दृष्ट्या कोपि नूनं भवेत्कविः ।
तं त्वामुमासुतं नौमि सन्मतिप्रद कामद ॥ ९ ॥
ममापराधः क्षन्तव्यो नतिभिः संप्रसीद मे ।
न नमस्यविधिं जाने त्वं प्रसीदाद्य केवलं ॥ १० ॥
न मे श्रद्धा न मे भक्तिर्न त्वदर्चनपद्धतिः ।
ज्ञाता वदान्य तेऽस्मीति ब्रुवे साधनवर्जितः ॥ ११ ॥
कर्तुं स्तवं च तेऽनीशः प्रसीद कृपयोद्धर ।
प्रणामं कुर्वेऽतोऽनेन सदानंद प्रसीद मे ॥ १२ ॥
॥ इति श्रीमत्परमहंस परिव्राजकाचार्य श्रीवासुदेवानंदसरस्वतीविरचितं समंत्रकं श्रीगणपतिस्तोत्रं संपूर्णम् ॥
Samantrakam ShriGanapati Stotram
समंत्रकं श्रीगणपति स्तोत्रम् 



Custom Search

Tuesday, September 18, 2018

Shri Ganapati MalaMantra Stotra श्रीगणपतीमालामंत्र स्तोत्र (मराठी)


Shri Ganapati MalaMantra Stotra (Marathi) 
This Shri Ganapati MalaMantra Stotra is in Sanskrit the translation is done by shri Sitaram Ganesh Desai. The stotra is pious and very powerful. It makes the reciter free from all difficulties, worries, troubles from ghosts and fulfill all desires by the blessings of God Ganapati.
श्रीगणपतीमालामंत्र स्तोत्र (मराठी)
ॐ श्रीगणपतिला वंदन । प्रार्थितसे लीन होऊन ।
दुःख दैन्य सारे जाऊन । समाधान मज लाभो ॥ १ ॥
वनदुर्गा उपनिषदात । गणपतिमाला मंत्र वर्णित ।
एक लाख पुरश्चरण करित । मंत्र सिद्धी लाभेल तया ॥ २ ॥
दहावा भाग घृतसहित । हवन करावे शास्त्रोक्त ।
याच क्रमे तर्पणमार्जनादिक पुनीत । ब्राह्मण भोजन घालावे ॥ ३ ॥
ऐसे करिता सिद्ध होत । मंत्र तै तो लाभ देत ।
प्रसन्नचित्त गणेशभक्त । उद्धरील आर्त जनांते ॥ ४ ॥
ॐ क्लीं, र्‍हीं श्रीं म्हणोनि । ऐं ग्लौंम ॐ र्‍हीं,क्रौं गं उच्चारोनी ।
ॐ नमो भगवते शब्दांनी । मालामंत्र प्रारंभ ॥ ५ ॥
हे भगवंता महा गणपते । स्मरणमात्रेचि संतुष्ट तूते ।
सर्वविद्याप्रकाशकाते । वंदन माझे विोनम्र ॥ ६ ॥    
हे सर्वकामप्रदा देवा । भवबन्ध माझा तोडावा ।
र्‍हीं तन्त्ररुपा आठवावा । म्हणोनि तुजला नित्य नमी ॥ ७ ॥
क्रौं बीजाक्षर जगती । सर्व भूते बंधनी पडती ।
क्लीं म्हणता आकृष्ट होती । साध्ये सारी जगतात ॥ ८ ॥
तंत्राक्षरी शक्ती वसत । क्लीं जगत् त्रय वश होत ।
सौंः सर्वमनक्षोभण करित । श्रीं हे महत्संपत्प्रद ॥ ९ ॥
ग्लौं भूमण्डलाचे आधिपत्य । देई त्याला नमू नित्य ।
महाज्ञानप्रदासी सत्य । चिदानन्दा वंदन ॥ १० ॥
गौरीनन्दनाला नमन । महायोग्याचे चिंतन ।
शिवप्रियाला जावें शरण । तोचि जगी शिवप्रद ॥ ११ ॥
सर्व आनंद करी जो वर्धन । सर्व विद्यांचे प्रकाशन ।
करुनिया देई दान । ऐशा गणेशा नमन असो ॥ १२ ॥
द्रां चिरंजीवाला स्मरावे । ब्लूं संमोहनासी भजावे ।
ॐ मोक्षप्रदा सतत ध्यावे । फट् म्हणोनी प्रार्थना ॥ १३ ॥
वश करी, देवा वश करी । वौषड् आकर्षण नित्य करी ।
हुं विद्वेषण करी विद्वेषण करी । फट् उच्चाटन उच्चाटन ॥ १४ ॥
ठः ठः स्तम्भन करी स्तम्भन । खें खें मार मार शत्रुंस येउन ।
शोष शोष भव सिंधू उन्मन । ऐसी विनंती पुनः पुनः ॥ १५ ॥
शत्रुच्या मंत्रतंत्रयंत्रा छेद छेद । दुष्ट ग्रहां उच्छेद उच्छेद ।
दुःखे सारी हरण कर विशद । व्याधी नष्ट विनष्ट करी ॥ १६ ॥
नमन ऐश्या संपन्नाला । स्वाहा अर्पू संपन्नाला ।
सर्व पल्लव स्वरुपाला । महाविद्यादहिपतीस ॥ १७ ॥
गं गणपतीला स्वाहा । ज्याची कृपा लाभता महा ।
भय चिंता नुरते देहा । सत्य सत्य त्रिवाचा ॥ १८ ॥
ज्याच्या मन्त्राचे करिता मनन । निरंतर करोनिया चिंतन ।
तेणे पवित्र साधने दर्शन । करिता मृत्युही घाबरतो ॥ १९ ॥
ज्याचे आशीर्वाद वज्रासमान । प्रलयकाळीच्या पवनासमान ।
भूतप्रेतपिशाचां पळवून । पीडा त्यांची दूर करिती ॥ २० ॥
जे जे उपजले दुःख दुरित । ते ते उच्चाटन करी समस्त ।
अभीष्टदात्या भयहर्त्यास नमित । विघ्नौघनाशका गणाधिपा ॥ २१ ॥
ॐ गं गणपतिला नमन । ॐ र्‍हीं ऐं ईं स्वाहा जपानुष्ठान ।
त्या गणराजाचे तन्त्ररुप पावन । त्याचे ध्यान फलप्रद ॥ २२ ॥
ईं हे प्रथम अक्षर वदन । द्रां द्रीं स्तनद्वय समजून ।
क्लीं नाभिस्थ अनंगराजसदन । ब्लूंकार मांड्या दोन ज्याच्या ॥ २३ ॥
सः रुपी पाय ते मदन । बन्धूक पुष्पासम द्युती छान ।
ऐसे त्या गजवदनाचे ध्यान । गंगाप्रवाहासमान ॥ २४ ॥
मनींचा संशय फेडून । करिता पुलकित होय मन ।
गणपतिमाला मंत्र जपून । चिंतामणी तोषवावा ॥ २५ ॥
ईं द्रां द्रीं क्लीं म्हणून । ' सः ' पद अंती उच्चारुन ।
गणेश मंन्त्राचे ध्यान । करिता वांछित लाभेल ॥ २६ ॥
मूळमंत्र गीर्वाणभाषेत । त्याचा अनुवाद मराठींत ।
सीताराम गणेशसुत । देसाई कुलोत्पन्न करी ॥ २७ ॥
गणपती तुझी कृपा सतत । दुःख दैन्यांचे हरण करित ।्
अष्ट सिद्धी भक्तां देत । ऐशी कृपा मज लाभावी ॥ २८ ॥्
स्तोत्राचे एकवीस पाठ करावे । प्रतिदिनी मनी ध्यावें ।
अथवा एक वेळ तरी वाचावे । साधकाने नित्य नेमे ॥ २९ ॥
प्रभो देवा गौरीनंदना । प्रणवा पुरवी मनःकामना ।
ऐहिक पारलौकिक साधना । सफल होवोत भक्तांच्या ॥ ३० ॥
गणपतिमाला मंत्र स्तोत्र । सांज सकाळी वाचावे पवित्र ।
तेणे गणाधिप कृपा प्राप्त । गणेशसायुज्य भक्तांसी ॥ ३१ ॥
इति श्री सीतारामविरचित श्रीगणपतिमालामंत्रानुवाद स्तोत्रं संपूर्णम् ॥    ॐ गं गणपतये नमः ॥  
 Shri Ganapati MalaMantra Stotra 
श्रीगणपतीमालामंत्र स्तोत्र (मराठी)


Custom Search

Saturday, September 8, 2018

DhundiSwaroopVarnan Stotra ढुंढिस्वरुपवर्णन स्तोत्र


DhundiSwaroopVarnan Stotra 
DhundiSwaroopVarnan Stotra is in Sanskrit. Dhundi is God Ganesh a other roopa. Here in this stotra swaroop of God Dhundi is described.
ढुंढिस्वरुपवर्णन स्तोत्र
जैमिनिरुवाच ॥
न वक्तुं शक्यते राजन् केनापि तत्स्वरुपकम् ।
नोपाधिना युतं ढुंढि वदामि श्रृणु तत्त्वतः ॥ १ ॥
अहं पुरा सुशांत्यर्थं व्यासस्य शरणं गतः ।
मह्यं संकथितं तेन साक्षान्नारायणेन च ॥ २ ॥
तदेव त्वां वदिष्यामि स्वशिष्यं च निबोध मे ।
यदि तं भजसि यद्य सर्वसिद्धिप्रदायकम् ॥ ३ ॥
देहदेहिमयं सर्वं गकाराक्षरवाचकम् ।
संयोगायोगरुपं यद्ब्रह्म णकारवाचकम् ॥ ४ ॥
तयोः स्वामी गणेशश्र्च पश्य वेदे महामते ।
चित्ते निवासकत्वाद्वै चिंतामणिः स कथ्यते ॥ ५ ॥
चित्तरुपा स्वयं बुद्धिर्भ्रान्तिरुपा महीपते ।
सिद्धिस्तत्र तयोर्योगे प्रलभ्येत तयोः पतिः ॥ ६ ॥
द्विज उवाच 
श्रृणु राजन् गणेशस्य स्वरुपं योगदं परम् ।
भुक्तिमुक्तिप्रदं पूर्णं धारितं चेन्नरेण वै ॥ ७ ॥
चित्ते चिंतामणिः साक्षात्पंचचित्तप्रचालकः ।
पंचवृत्तिनिरोधेन प्राप्यते योगसेवया ॥ ८ ॥
असंप्रज्ञातसंस्थश्र्च गजशब्दो महामते ।
तदेव मस्तकं यस्य देहः सर्वात्मकोऽभवत् ॥ ९ ॥
भ्रांतिरुपा महामाया सिद्धिर्वामांगसंश्रिता ।
भ्रांतिधारकरुपा सा बुद्धिश्र्च दक्षिणांगके ॥ १० ॥
तयोः स्वामी गणेशश्र्च मायाभ्यां खेल्यते सदा । 
संभजस्व विधानेन तदा संलभसे नृप ॥ ११ ॥
इति ढुंढिस्वरुपवर्णन स्तोत्रं संपूर्णम् ॥
DhundiSwaroopVarnan Stotra
ढुंढिस्वरुपवर्णन स्तोत्र


Custom Search

Sunday, September 2, 2018

Shri Yogeshwari AshtottarShat Namavali श्रीयोगेश्र्वरी अष्टोत्तरशत नामावली


Shri Yogeshwari AshtottarShat Namavali 
Shri Yogeshwari AshtottarShat Namavali is in Sanskrit. These are 108 pious names of Goddess Yogeshwari.
श्रीयोगेश्र्वरी अष्टोत्तरशत नामावली 
ॐ श्री योगिन्यै नमः ॐ श्री योगमायायै नमः ॐ श्री योगपीठस्थितिप्रियायै नमः
ॐ श्री योगदीक्षायै नमः  ॐ श्री योगरुपायै नमः ॐ श्री योगगम्यायै नमः 
ॐ श्री योगरतायै नमः ॐ श्री योगीहृदय वासिन्यै नमः ॐ श्री योगस्थितायै नमः ॐ श्री योगयुतायै नमः ॐ श्री योगमार्गरतायै नमः  ॐ श्री योगेश्वर्यै नमः 
ॐ श्री योगनिद्रायै नमः ॐ श्री योगदात्र्यै नमः ॐ श्री तपयुक्तायै नमः 
ॐ श्री तपःप्रीत्यै नमः ॐ श्री तपःसिद्धि प्रदाप्रियायै नमः ॐ श्री निशुंभ-शुंभहणत्र्यै नमः ॐ श्री रक्तबीज विनाशिन्यै नमः ॐ श्री मधुकैटभहंत्र्यै नमः ॐ श्री महिषासुरघातिन्यै नमः ॐ श्री शारदेदुप्रतीकाशायै नमः ॐ श्री चंद्रकोटि प्रकाशिन्यै नमः ॐ श्री महामायायै नमः ॐ श्री महाकाल्यै नमः ॐ श्री महामार्यै नमः ॐ श्री क्षुधायै नमः ॐ श्री तृष्णायै नमः ॐ श्री निद्रातृष्णायै नमः ॐ श्री ऐकवरायै नमः ॐ श्री कालरात्र्यै नमः ॐ श्री दुरत्ययायै नमः ॐ श्री महाविद्यायै नमः ॐ श्री महावाण्यै नमः ॐ श्री भारतीवाचे नमः ॐ श्री सरस्वत्यै नमः ॐ श्री आर्यायै नमः ॐ श्री ब्राह्म्ये नमः ॐ श्री कामधेनवे नमः ॐ श्री वेदगर्भायै नमः ॐ श्री धीश्वर्यै नमः ॐ श्री करालायै नमः ॐ श्री विकरालाख्यायै नमः ॐ श्री अतिकालायै नमः ॐ श्री अतिदीपिकायै नमः ॐ श्री ऐकलिंगयोगिन्यै नमः ॐ श्री डाकिन्यै नमः ॐ श्री भैरव्यै नमः ॐ श्री महाभैरवकेंद्राक्ष्यै नमः ॐ श्री असितांग्यै नमः ॐ श्री सुरेश्वयै नमः ॐ श्री शांत्यै नमः ॐ श्री चंद्रार्धमाकर्ष्यै नमः ॐ श्री कलाकांत्यै नमः ॐ श्री कलानिधये नमः ॐ श्री सर्वसंक्षोभिणीशक्त्यै नमः ॐ श्री सर्वाल्हादकर्यै नमः ॐ श्री प्रियायै नमः ॐ श्री सर्वाकर्षणिकाशक्त्यै नमः ॐ श्री सर्वविद्राविण्यै नमः ॐ श्री सर्वसंमोहिन्यै नमः ॐ श्री सर्वस्तंभनकारिण्यै नमः ॐ श्री सर्वजृंभनिकाशवत्त्यै नमः ॐ श्री सर्ववशंकर्य नमः ॐ श्री महासौभाग्यगंभीरायै नमः ॐ श्री पीनवृत्तघनस्तन्यै नमः ॐ श्री रत्नपीठविनिक्षिप्तायै नमः ॐ श्री साधकेप्सितभूषणायै नमः ॐ श्री नानाशस्त्रधरादिव्यायै नमः ॐ श्री वसंत्यै नमः ॐ श्री हर्षिताननायै नमः ॐ श्री खङ्गपात्रधरादेव्यै नमः ॐ श्री दिव्यवस्त्रयोगिन्यै नमः ॐ श्री सर्वसिद्धिप्रदा देव्यै नमः ॐ श्री सर्वसंपत्प्रदानतायै नमः ॐ श्री प्रियंकर्यै नमः ॐ श्री सर्वमंगलकारिण्यै नमः ॐ श्री वैष्णव्यै नमः ॐ श्री शैव्यै नमः ॐ श्री महारौद्र्यै नमः ॐ श्री शिवायै नमः ॐ श्री क्षमायै नमः ॐ श्री कौमार्यै नमः ॐ श्री पार्वत्यै नमः ॐ श्री सर्वमंगलदायिन्यै नमः ॐ श्री ब्राह्म्यै नमः ॐ श्री माहेश्वर्यै नमः ॐ श्री कौमार्यै नमः ॐ श्री वैष्णव्यै नमः ॐ श्री वाराह्यै नमः ॐ श्री माहेंद्र्यै नमः ॐ श्री चामुंडायै नमः ॐ श्री सर्व देवतायै नमः ॐ श्री अणिमायै नमः  ॐ श्री महिमा सिद्ध्यै नमः ॐ श्री लघिमायै नमः ॐ श्री शिवरुपिकायै नमः ॐ श्री वशित्वसिध्यै नमः ॐ श्री प्राकाम्यायै नमः 
ॐ श्री भुक्तिसिद्ध्यै नमः ॐ श्री इच्छायै नमः ॐ श्री अष्टम्यै नमः ॐ श्री सर्वाकर्षणिकाशक्त्यै नमः ॐ श्री सर्वाल्हादकर्यै नमः ॐ श्री सर्वसंमोहहिनीशक्त्यै नमः ॐ श्री सर्वस्त्तंभनकारिण्यै नमः ॐ श्री सर्वजृंभणिकाशक्त्यै नमः ॥     
इति श्रीयोगेश्र्वरी अष्टोत्तरशतनामावलिः 
Shri Yogeshwari AshtottarShat Namavali
श्रीयोगेश्र्वरी अष्टोत्तरशत नामावली 


Custom Search

Sunday, August 26, 2018

ShriYogeshwari Ashtak श्रीयोगेश्र्वरीचे अष्टक ( मराठी )


ShriYogeshwari Ashtak 
ShriYogeshwari Ashtak is in Marathi. It is a beautiful creation of Gosavinandan.
श्रीयोगेश्र्वरीचे अष्टक ( मराठी )
अंबे महा त्रिपुर सुंदरी आदि माये ।
दारिद्र्य दुःख भय हारुनि दाविपाये । 
तुझा अगाध महिमा वदती पुराणीं ।
योगेश्र्वरी भगवती वरदे भवानी ॥ १ ॥
आंता क्षमा करिशी तूं अपराध माझा ।
मी मूढ केवळ असे परी दास तुझा ।
तूं सांडशील मजला जरि हो निदानीं ।
योगेश्र्वरी भगवती वरदे भवानी ॥ २ ॥   
लज्जा समस्त तुजला निज बाळकाची ।
तूं माऊली अतिशयें कनवाळुसाची ।
व्हावें प्रसन्न मजला परिसोनी कानी ।
योगेश्र्वरी भगवती वरदे भवानी ॥ ३ ॥
नेणो पदार्थ तुज वांचुनि अन्य कांही ।
तूं मायबाप अवघे गणगोत आई ।
तुझाच आश्रय असें जगीं सत्य मानी ।
योगेश्र्वरी भगवती वरदे भवानी ॥ ४ ॥
निष्ठूरता जरीं मनीं धरशील आई ।
रक्षील कोण मजला न उपाय कांहीं ।
आणीक देव दुसरा हृदयांत नाहीं ।
योगेश्र्वरी भगवती वरदे भवानी ॥ ५ ॥
हें चाललें वय वृथा पडलों प्रपंची ।
तेणें करुन स्थिरता न घडे मनाची ।
दुःखार्णवांत पडलों धरिशीघ्र पाणी ।
योगेश्र्वरी भगवती वरदे भवानी ॥ ६ ॥
जाळीतसे मजसि हा भवताप अंगी ।
याचे निवारण करी मज भेट वेगीं ।
आनन्द सिंधु लहरि गुण कोण वर्णी ।
योगेश्र्वरी भगवती वरदे भवानी ॥ ७ ॥ 
तूं धन्य या त्रिभुवनांत समर्थ कैसी ।
धाकें तुझ्या पळसुटे रिपु दानवांसी ।
येती पुजेसी सुर बैसुनिया विमानीं ।
योगेश्र्वरी भगवती वरदे भवानी ॥ ८ ॥
जैसे कळेल तुजला मज पाळीं तैसें ।
मी प्रार्थितों सकळ साक्ष निदान ऐसे ।
गोसावीनंदन म्हणे मज लावी ध्यानीं ।
योगेश्र्वरी भगवती वरदे भवानी ॥ ९ ॥ 
ShriYogeshwari Ashtak 
श्रीयोगेश्र्वरीचे अष्टक ( मराठी )


Custom Search

Thursday, August 23, 2018

ShriGangaShtakam श्रीगङ्गाष्टकम्


ShriGangaShtakam 
ShriGanagashtakam is in Sanskrit. It is a beautiful creation of Param Poojya Shankaracharya. It is stuti of Ganga Mata. Ganga is a very pious river in India. Ganga is Papavinashini, i.e. it removes the sins of a devotee who take a bath in Ganga. People don’t ask for anything when they touches Ganga. Even they don’t desire for Indrapad.
श्रीगङ्गाष्टकम्
भगवति तव तीरे नीरमात्राशनोऽहं
विगतविषयतृष्णः कृष्णमाराधयामि ।
सकलकलुषभङ्गे स्वर्गसोपानसङ्गे 
तरलतरतरङ्गे देवि गङ्गे प्रसीद ॥ १ ॥
हिंदीमे अनुवाद
१) हे देवि (गंगे) ! तुम्हारे तीरपर केवल तुम्हाराजलपान करता हुआ, विषय तृष्णासे रहित हो, मै श्रीकृष्णकी आराधना करुं । हे सकल पापविनाशिनी, स्वर्ग-सोपानरुपिणि ! तरलतरङ्गिणी ! देवि गंगे ! मुझपर प्रसन्न हो ।  
भगवति भवलीलामौलिमाले तवाम्भः-
कणमणुपरिमाणं प्राणिनो ये सृशन्ति ।
अमरनगरनारीचामरग्राहिणीनां
विगतकलिकलङ्कातङ्कमङ्के लुठन्ति ॥ २ ॥
२) हे भगवति ! तुम महादेवजीके मस्तककी लीलामयी माला हो, जो प्राणी तुम्हारे जलकणके अणुमात्रको भी स्पर्श करते हैं, वे कलिकलङ्कके भयको त्यागकर, देवपुरीकी चँवरधारिणी अप्सराओंकी गोदमें शयन करते हैं ।
ब्रह्माण्डं खण्डयन्ती हरशिरसि जटावल्लिमुल्लासयन्ती 
स्वर्लोकादापतन्ती कनकगरिगुहागण्डशैलात्स्खलन्ती ।
क्षोणीपृष्ठे लुठन्ती दुरितचयचमूर्निर्भरं भर्त्सयन्ती 
पाथोधिं पूरयन्ती सुरनगरसरित्पावनी नः पुनातु ॥ ३ ॥
३) ब्रह्माण्डको फोडकर निकलनेवाली, महादेवजीकी जटा-लताको उल्लसित करती हुई, स्वर्गलोकसे गिरती हुई, सुमेरुकी गुफा और पर्वतमालासे झडती हुई, पृथ्वीपर लोटती हुई, पपसमुहकी सेनाको कडी फटकार देती हुई, समुद्रको भरती हुई, देवपुरीकी पवित्र नदी गंगा हमें पवित्र करे ।
मज्जन्मातङ्गकुम्भच्युतमदमदिरामोदमत्तालिजालं
स्नानैः सिद्धाङ्गनानां कुचयुगविगलत्कुङ्कुमासङ्गपिङ्गम् ।
सायंप्रातर्मुनीनां कुशकुसुमचयैश्छन्नतीरस्थानीरं 
पायान्नो गाङ्गमम्भः करिकलभकराक्रान्तरंहस्तरङ्गम् ॥ ४ ॥  
४) स्नान करते हुए हाथियोंके कुम्भस्थलसे झरते हुए मदरुपी मदिराकी गन्धके कारण मधुपवृन्द जिससे मतवाले हो रहे हैं, सिद्धोंकी स्त्रियोंके स्तनोंसे बहे हुए कुकुंमके मिलनेसे जो पिंगलवर्ण हो रहा है तथा सायं-प्रातः मुनियोंद्वारा अर्पित कुश और पुष्पोंके समूहसे जो किनारेपर ढका हुआ है, हाथियोंके बच्चोंकी सूँडोंसे जिनकी तरङ्गोंका वेग आक्रान्त हो रहा है, वह गंगाजल हमारा कल्याण करे ।
आदावादिपितामहस्य नियमव्यापारपात्रे जलं 
पश्र्चात्पन्नगशायिनो भगवतः पादोदकं पावनम् ।
भूयः शम्भुजटाविभूषणमणिर्जह्नोर्महर्षेरियं 
कन्या कल्मषनाशिनी भगवती भागीरथी दृश्यते ॥ ५ ॥
५) जह्नु महर्षिकी कन्या, पापविनाशिनी भगवती भागीरथी, पहले ब्रह्माके कमण्डलुमें जलरुपसे, फिर शेषशायी भगवान्के पवित्र चरणोदक रुपसे और तदपश्र्चात् महादेवजीकी जटाको सुशोभित करनेवाली ( गंगा ) मणिरुपसे दिख रही है ।
शैलेन्द्रादवतारिणी निजजले मज्जज्जनोत्तारिणी
पारावारविहारिणी भवभयश्रेणीसमुत्सारिणी ।
शेषाहेरनुकारिणी हरशिरोवल्लीदलाकारिणी 
काशीप्रान्तविहारिणी विजयते गङ्गा मनोहारिणी ॥ ६ ॥
६) हिमालयसे उतरनेवाली, अपने जलमे गोता लगानेवालोंका उद्धार करनेवाली, समुद्रविहारिणी, संसार-आपदाओंका नाश करनेवाली, शेषनागका अनुकरण करनेवाली, शिवजीके मस्तकपर लताके समान सुशोभित, काशीक्षेत्रमें बहनेवाली, मनोहारिणी गंगा विजयी हो ।
कुतो वीचिर्वीचिस्तव यदि गता लोचनपथं 
त्वमापीता पीताम्बरपुरनिवासं वितरसि ।
त्वदुत्सङ्गे गङ्गे पतति यदि कायस्तनुभृतां 
तदा मातः शातक्रतवपदलभोऽप्यतिलघुः ॥ ७ ॥  
७) यदि तुम्हारी तरंग नेत्रोंके सामने आ जाय, तो फिर संसारकी तरंग कहाँ रह सकती है? तुम तुम्हारा जलपान करनेपर वैकुण्ठलोकमें निवास देती हो, हे गंगे ! जब जीवोंका शरीर तुम्हारी गोदमें छूट जाता है, तो हे माता ! उससमय इन्द्रपदकी प्राप्ति भी अत्यन्त तुच्छ मालूम होती है । 
गङ्गे त्रैलोक्यसारे सकलसुरवधूधौतविस्तीर्णतोये 
पूर्णब्रह्मस्वरुपे हरिचरणरजोहारिणी स्वर्गमार्गे ।
प्रायश्र्चित्तं यदि स्यात्तव जलकणिका ब्रह्महत्यादिपापे 
कस्त्वां स्तोतुं समर्थस्त्रिजगदधहरे देवि गङ्गे प्रसीद ॥ ८ ॥ 
८) तीनों लोकोंकी सार, सर्वदेवांगनाएँ जिसमे स्नान करती हैं, ऐसे विस्तृत जलवाली, पूर्ण ब्रह्मस्वरुपिणी, स्वर्ग मार्गमें भगवान्के चरणोंकी धूलि धोनेवाली, हे गंगे ! जब तुम्हारे जलका एक कणमात्र ही ब्रह्महत्यादि पापोंका प्रायश्र्चित्त है तो हे त्रैलोक्यपापनाशिनि ! तुम्हारी स्तुति करनेमें कौन समर्थ है ? हे देवि गंगे ! प्रसन्न हो जाओ ।
मातर्जाह्नवि शम्भुसङ्गवलिते मौलौ निधायाञ्जलिं 
त्वत्तीरे वपुषोऽवसानसमये नारायणाङ्घ्रिद्वयम् ।
सानन्दं स्मरतो भविष्यति मम प्राणप्रयाणोत्सवे 
भूयाद्भक्तिरविच्युताहरिहराद्वैतात्मिका शाश्र्वती ॥ ९ ॥
९) हे शिवकी संगिनी ! माता गंगे ! शरीर शान्त होनेके समय प्राण प्रयाणके उत्सवमें, तुम्हारे तीरपर, सिर नमाकर हाथ जोडे हुए, आनन्दसे भगवान्के चरणयुगलका स्मरण करते हुए मेरी अविचल भावसे हरि-हरमें अभेदात्मिका नित्य भक्ति बनी रहे ।
गङ्गाष्टकमिदं पुण्यं यः पठेत्प्रयतो नरः ।
सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुलोकं स गच्छति ॥ १० ॥ 
इति श्रीशङ्कराचार्यविरचितं श्रीगङ्गाष्टकं सम्पूर्णम् ॥
१०) जो पुरुष शुद्ध होकर इस पवित्र गंगाष्टकका पाठ करता है; वह सब पापोंसे मुक्त होकर वैकुण्ठलोक प्राप्त करता है ।
परमपूज्य श्रीशंकराचार्यने रचा हुआ यह गंगाष्टक यहीं संपन्न हुआ ।
यह अनुवाद स्तोत्ररत्नावली, गीताप्रेसद्वारा (धन्यवाद) प्रकाशित पर आधारित है ।  
ShriGangaShtakam 
श्रीगङ्गाष्टकम्


Custom Search

Friday, August 10, 2018

GovindDamodar Stotram गोविन्ददामोदर स्तोत्रम्


GovindDamodar Stotram 
GovindDamodar Stotram is in Sanskrit. It is a very beautiful creation of P.P. BilvaMagalacharya. He is advicing us to utter the names of God always. It will help us in our happiness, unhappiness or suffering any thye of difficulties in our life.
गोविन्ददामोदर स्तोत्रम्
अग्रे कुरुणामथ पाण्डवानां दुःशासनेनाहृतवस्त्रकेशा ।
कृष्णा तदाक्रोशदनन्यनाथा गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ १ ॥
१) ज्यावेळी कौरव-पांडवाच्या उपस्थितींत भरलेल्या राजसभेमध्यें दुःशासनानें द्रौपदीचे वस्त्र व केस पकडून ओढत आणले तेव्हां जिचा दुसरा कोणी नाथ (रक्षण करणारा) नाहीं अशा द्रौपदीनें  " हे गोविन्द, हे दामोदर, हे माधव (माझे रक्षण कर !) असा मोठा आक्रोश केला.
श्रीकृष्ण विष्णो मधुकैटभारे भक्तानुकम्पिन् भगवन् मुरारे ।
त्रायस्व मां केशव लोकनाथ गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ २ ॥
२) हे श्रीकृष्णा, हे विष्णो, हे मधुकैटभाला मारणार्‍या, हे भक्तांवर अनुकंपा करणार्‍या, हे भगवंता, हे मुरारे, हे केशवा, हे लोकेश्र्वर, हे गोविन्द, हे दामोदर, हे माधवा माझे रक्षण कर.
विक्रेतुकामाखिलगोपकन्या मुरारिपादार्पितचित्तवृत्तिः ।
दध्यादिकं मोहवशादवोचद् गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ३ ॥ 
३) ज्यांची चित्तवृत्ती मुरारीच्या चरणकमलांत जडलेली आहे. त्या सर्व गोपकन्या दूध, दही विकण्याच्या इच्छेनें घरांतून निघाल्या पण त्यांचे मन तर मुरारीकडेच होते. त्यामुळें प्रेमानें शुद्ध हरपून त्या " दही घ्या, दूध घ्या " असें ओरडण्याऐवजी जोराजोरांत " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " असेंच ओरडूं लागल्या.
उलूखले सम्भृततण्डुलांश्र्च संघट्टयन्त्यो मुसलैः प्रमुग्धाः ।
गायन्ति गोप्यो जनितानुरागा गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ४ ॥
४) उखळीमध्यें भरलेले धान्य कूटता कूटता मुग्ध गोपी कृष्णाच्या प्रेमानें भावविभोर होऊन " हे गोविन्द, हे दामोदर, हे माधव असें गाऊं लागल्या.
काचित्कराम्भोजपुटे निषण्णं क्रीडाशुकं किंशुकरक्ततुण्डम् ।
अध्यापयामास सरोसुहाक्षी गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ५ ॥
५) कोणीतरी कमलनयनी बालिका विनोदाने आपल्या हातावर बसलेल्या व लाल रंगाची चोच असलेल्या किंशुकाला शिकवत होती कीं, अरे पोपटा " गोविंद, दामोदर, माधव " म्हण.
गृहे गृहे गोपवधुसमूहःप्रतिक्षणं पिञ्जरसारिकाणाम् ।
स्खलद्गिरं वाचयितुं प्रवृत्तो गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ६ ॥
६) घरोघरी असलेली गोपी व त्यांचे समूह पाळलेल्या व पिंजर्‍यांत असलेल्या मैनांकडून त्यांच्या लडखडत्या वाणीनें " गोविंद, दामोदर, माधव " म्हणून घेण्यात दंग होत्या.
पर्य्यङ्किकाभाजमलं कुमारं प्रस्वापयन्त्योऽखिलगोपकन्याः ।
जगुः प्रबन्धं स्वरतालबन्धं गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ७ ॥
७) पाळण्यांत पहुडलेल्या आपल्या मुलाला झोपवतांना सर्व गोपकन्या तालासुरांत गोविंद, दामोदर, माधव हे पदच म्हणत राहात.
रामानुजं वीक्षणकेलिलोलं गोपी गृहीत्वा नवनीतगोलम् ।
आबालकं बालकमाजुहाव गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ८ ॥ 
८) हातांत लोण्याचा गोळा घेऊन यशोदामातेनें डोळेझाकाझाकीच्या खेळांत दंग असलेल्या व बलरामाचा धाकटा भाऊ असलेल्या श्रीकृष्णाला मुलांच्यामधून पकडून " गोविंद, दामोदर, माधव " असा धावां केला.
विचित्रवर्णाभरणाभिरामेऽभिधेहि वक्त्राम्बुजराजहंसि ।
सदा मन्दीये रसनेङग्ररङ्गे गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ९ ॥ 
९) आपल्या तोडांतील राजहंसीसारख्या रसनेला (जीह्वेला) की, जी विचित्र, वर्णमय आभूषणांनी सुंदर दिसते, तीला सांगत असते की तूं सर्वप्रथम " गोविंद, दामोदर, माधव " या नावांचाच उच्चार कर.
अङ्काधिरुढं शिशुगोपगूढं स्तनं धयन्तं कमलैककान्तम् ।
सम्बोधयामास मुदा यशोदा गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ १० ॥
१०)  आपल्या मांडीवर बसून बालगोपालाचे रुप धारण केलेल्या भगवान लक्ष्मीपतींना अर्थात्  भगवान विष्णुनां " गोविंद, दामोदर, माधव " जरा माझ्याशी बोल तरी असे म्हणे.  
क्रीडन्तमन्तर्व्रजमात्मजं स्वं समं वयस्यैः पशुपालबालैः ।
प्रेम्णा यशोदा प्रजुहाव कृष्णं गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ११ ॥
११) आपल्या समवयस्क गोपांबरोबर गोठ्यांत खेळणार्‍या आपल्या लाडक्या मुलाला कृष्णाला यशोदा मातेनें अत्यंत प्रेमानें हाक मारली, अरे गोविंद, दामोदर, माधव (कोठे आहेस रे? ) 
यशोदया गाढमुलूखेन गोकण्ठपाशेन निबध्यमानः ।
रुरोद मन्दं नवनीतभोजी गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ १२ ॥
१२) फार दंगा केल्यामुळें यशोदामातेनें गाईंना बांधण्याच्या दोरीनें कृष्णाला उखळीला कस्सून बांधल्यानें तो डोळे पुसतपुसत हळुहळु हुंदके देतदेत " गोविंद, दामोदर, माधव " असे म्हणून रडूं लागला.
निजाङ्गणे कङ्कणकेलिलोलं गोपी गृहीत्वा नवनीतगोलम् ।
आमर्यदत्पाणितलेन नेत्रे गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ १३ ॥ 
१३) श्रीनन्दनन्दन आपल्याच घरांत हातांतील कंकणांशी खेळत असतांना यशोदेन एका हातांत लोण्याचा गोळा घेऊन हळुच त्याच्या मागे जाऊन त्याचे दोन्हे डोळे आपल्या दुसर्‍या हातांने झाकले व म्हणू लागली " हे गोविंद, दामोदर, माधव " ( अरे बघ हा लोण्याचा गोळा खा.)
गृहे गृहे गोपवधूकदम्बाः सर्वे मिलित्वा समवाययोगे ।
पुण्यानि नामानि पठन्ति नित्यं गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ १४ ॥
१४) वृदावनांतील प्रत्येक घरांतील गोपी वेळ मिळाल्यावर एकत्र जमून त्या मनमोहकाच्या (कृष्णाच्या) गोविंद, दामोदर, माधव या नांवाचा पाठ करत.
मन्दारमूले वदनाबहिरामं बिम्बाधरे पूरितवेणुनादम् ।
गोगोपगोपीजनमध्यसंस्थं गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ १५ ॥ 
१५) ज्याचा चेहरा अतिशय सुंदर आहे, जो आपल्या बिंबासमान लाल ओठांवर बासुरी ठेवून मधुर स्वर काढत आहे, जो कदम्ब वृक्षाखाली गाई, गोप व गोपीनीं वेढलेला आहे त्या भगवंताचे " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव "  असे म्हणून नेहमी स्मरण करावयास हवे.
उत्थय गोप्योऽपररात्रभागे स्मृत्वा यशोदासुतबालकेलिम् ।
गायन्ति प्रोच्चैर्दधि मन्थयन्त्यो गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ १६ ॥
१६) व्रहवासी स्त्रीया सकाळी लवकर उठून त्या यशोदेच्या मुलाच्या बालक्रीडा आठवत आठवत दही घुसळता घुसळता मोठ्यानें  " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " या पदाचे गान करतात.
जग्धोऽथ दत्तो नवनीतपिण्डो गृहे यशोदा विचिकित्सयन्ती ।
उवाच सत्यं वद हे मुरारे गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ १७ ॥
१७) यशोदाने ठेवलेल्या लोण्याच्या गोळ्यावर दृष्टी पडताच लोणी आवडणार्‍या कृष्णाने त्यांतले कांही लोणी उचलून खाल्ले व कांही आपल्या सवंगड्यांत वाटले. यशोदाने त्याच्यावर संशय घेऊन " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " सरळ सरळ सांग लोण्याचा गोळा कोठे गेला?
अभ्यर्च्य गेहं युवतिः प्रवृद्धप्रेमप्रवाहा दधि निर्ममन्थ ।
गायन्ति गोप्योऽथ सखीसमेता गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ १८ ॥ 
१८) जिच्या हृदयांत कृष्ण प्रेमाचा पूर आला आहे अशी यशोदा घरांत दही घूसळून लोणी काढत असतांना गोपकन्या " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव "  यापदाचे गान करत होत्या.
क्वचित् प्रभाते दधिपूर्णपात्रे निक्षिप्य मन्थं युवती मुकुन्दम् ।
आलोक्य गानं विविधं करोति गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ १९ ॥
१९) कधी एके दिवशीं दही घुसळणें थांबवून यशोदा उठली तेव्हां तीची दृष्टी बिछान्यावर बसलेल्या मनमोहक मुकुन्दावर पडली. ती त्याला बघून हर्षभराने " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " असें गान करुं लागली. 
क्रीडापरं भोजनमज्जनार्थं हितैषिणी स्त्री तनुजं यशोदा ।
आजूहवत् प्रेमपरिप्लुताक्षी गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ २० ॥
२०) खेळणे प्रिय असलेला बालमुकुंद बालकांबरोबर खेळत होता. त्याला ना आंघोळीची ना कांही खाण्याची शुद्ध होती. प्रेमळ माता त्याला " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " अशा हाका मारुन आंघोळीसाठी व कांही खाण्यासाठी यावयास मोठ्या प्रेमानें बोलवत होती.
सुखं शयानं निलये च विष्णुं देवर्षिमुख्या मुनयः प्रमन्नाः ।
तेनाच्युते तन्मयतां व्रजन्ति गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ २१ ॥
२१)  नारदादी ऋषी घरामध्यें सुखाने झोपलेल्या पुराणपुरुष बाळकृष्णाची " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " असे म्हणून आराधना करतात. आणि त्या श्रीअच्युतामध्यें तन्मयता साधतात.
विहाय निद्रामरुणोदये च विधाय कृत्यानि च विप्रमुख्याः ।
वेदावसाने प्रपठन्ति नित्यं गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ २२ ॥
२२) वेदज्ञ ब्राह्मण सकाळी लवकर उठून नित्य कर्मे उरकून वेदपाठाच्या शेवटी नेहमी " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " या मधुर नामाचे किर्तन करतात.
वृन्दावने गोपगणाश्र्च गोप्यो विलोक्य गोविन्दवियोगखिन्नाम् ।
राधां जगुः साश्रुविलोचनाभ्यां गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ २३ ॥
२३) वृंदावनांतील श्रीवृषभानुकुमारीला वनवारीच्या (कृष्णाच्या) वियोगाने व्याकुळ झालेली बघुन गोप आणि गोपी आपल्या कमलनयनांतून अश्रु ढाळत " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " असा धावा करुं लागले. 
प्रभातसञ्चरगता नु गावस्तद् रक्षणार्थं तनयं यशोदा ।
प्राबोधयत् पाणितलेन मन्दं गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ २४ ॥
२४) प्रातःकाळी जेव्हां गाई वनांत चरायला गेल्या तेव्हां त्यांचे रक्षण करण्यासाठी बिछान्यावर झोपलेल्या श्रीकृष्णाला प्रेमाने थापडा मारत व वनांत जाण्यासाठी उठवतांना यशोदा " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " उठ व गाईंच्या रक्षणासाठीं वनांत जा. असें सांगू लागली.
प्रवालशोभा इव दीर्घकेशा वाताम्बुपर्णाशनपूतदेहाः ।
मूले तरुणां मुनयः पठन्ति गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ २५ ॥ 
२५) फक्त हवा, पाणी आणि पानें यांचे भक्षण करुन ज्यांची शरीरें पवित्र झाली आहेत तसेच प्रवाळासारख्या लांबलांब शोभून दिसणार्‍या व थोड्या लालरंग असलेले जटाधारी मुनिजन पवित्र वृक्षांच्या सावलींत बसून " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " या नामांचा पाठ करतात.
एवं ब्रुवाणा विरहातुरा भृशं व्रजस्त्रियः कृष्णविषक्तमानसाः ।
विसृज्य लज्जां रुरुदुः स्म सुस्वरं गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ २६ ॥   
२६) श्रीवनमालीच्या वियोगाने विह्वळ झालेल्या व्रजकन्या त्याच्याबद्दल (वनमालीबद्दल) निरनिराळ्या गोष्टी सांगून लोकलज्जेला तिलांजली देऊन मोठमोठ्याने " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " असें म्हणत रडूं लागल्या.
गोपी कदाचिन्मणिपिञ्जरस्थं शुकं वचो वाचयितुं प्रवृत्ता ।
आनन्दकन्द व्रजचन्द्र कृष्ण गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ २७ ॥ 
२७) गोपी राधिका एखाद्या दिवशी मण्यांच्या पिंजर्‍यांत असलेल्या पाळीव पोपटाला हे आनन्दकन्द, हे व्रजचन्द्र, हे कृष्ण, " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " या नावांनी बोलवू लागली.   
गोवत्सबालैः शिशुकापक्षं बध्नन्तमम्भोजदलायताक्षम् ।
उवाच माता चिबुकं गृहीत्वा गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ २८ ॥ 
२८) कमळासारखे डोळे असलेल्या कृष्णाला एखाद्या गोपबालेची वेणी गाईच्या बछड्याच्या शेपटाला बांधतांना बघून त्याला पकडून माझ्या " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " असे म्हणू लागली. 
प्रभातकाले वरवल्लवौघा गोरक्षणार्थं धृतवेत्रदण्डाः ।
आकारयामासुरनन्तमाद्यं गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ २९ ॥  
२९) प्रातःकाळ झाल्यावर सर्व ग्वालबाल मंडळी हातांत वेताची काठी घेऊन गाईंना चरावयास निघाली तेव्हां आपल्या प्रिय आदिपुरुष कृष्णाला " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " म्हणून हाका मारु लागले. 
जलाशये कालियमर्दनाय यदा कदम्बादपतन्मुरारिः ।
गोपाङ्गनाश्र्चरक्रुशुरेत्य गोपा गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ३० ॥
३०) कालियानागाला मारण्यासाठी जेव्हां कन्हैयाने कदम्बवृक्षावरुन पाण्यांत उडी मारली तेव्हां गोपी आणि गोप " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " म्हणून रडू लागले.   
अक्रूरमासाद्य यदा मुकुन्दश्र्चापोत्सवार्थं मथुरां प्रविष्टः ।
तदा स पौरर्जयतीत्यभाषि गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ३१ ॥
३१) ज्यावेळी श्रीकृष्णाने अक्रूराबरोबर कंसाच्या धनुरोत्सवांसाठी मथुरेमध्यें प्रवेश केला तेव्हां सर्व पुरवासी जनांनी  " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " तझा जय होवो. असा घोष केला.  
कंसस्य दूतेन यदैव नीतौ वृन्दावनान्ताद् वसुदेवसूनू ।
रुरोद गोपी भवनस्य मध्ये गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ३२ ॥  
३२) जेव्हा कंसाचा दूत अक्रूर कृष्ण व बलराम यांना वृदावनांतून घेऊन गेले तेव्हां यशोदा " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " म्हणून रडू लागली.
सरोवरे कालिययनागबद्धं शिशुं यशोदातनयं निशम्य ।
चक्रुर्लुठन्त्यः पथि गोपबाला गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ३३ ॥   
३३) यशोदेचा पुत्र कृष्णाला कालिया नागाने जखडले आहे हे समजल्यावर गोपीबाला सुन्न होऊन रस्त्यावर लोळत " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " म्हणून रडू लागल्या.
अक्रूरयाने यदुवंशनाथं संगच्छमानं मथुरां निरीक्ष्य ।
ऊचुर्वियोगात् किल गोपबाला गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ३४ ॥  
३४) अक्रूराच्या रथावर चढून मथुरेला जाणार्‍या कृष्णाला बघून गोपी त्याच्या होणार्‍या वियोगानें " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " आम्हाला सोडून कोठे चाललास म्हणू लागल्या?
चक्रन्द गोपी नलिनीवनान्ते कृष्णेन हीना कुसुमे शयाना ।
प्रफुल्लनीलोत्पललोचनाभ्यां गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ३५ ॥   
३५) श्रीराधा कृष्णाच्या वियोगाने कमलवनांत फुलांच्या शय्येवर झोपून आपल्या पूर्ण उमललेल्या कमळासमान डोळ्यांतून अश्रु ढाळीत " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " म्हणत रडूं लागली.
मातापितृभ्यां परिवार्यमाणा गेहं प्रविष्टा विललाप गोपी ।
आगत्य मां पालय विश्र्वनाथ गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ३६ ॥  
३६) आई-वडिल अशा सर्वांनी वेढलेली राधा घरांत प्रवेश करुन विलाप करु लागली कीं, हे विश्र्वनाथ, " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " माझे रक्षण करा. माझे रक्षण करा.
वृन्दावनस्थं हरिमाशु बुद्ध्वा गोपी गता कापि वनं निशायाम् ।
तत्राप्यदृष्ट्वातिभुादवोचद् गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ३७ ॥ 
३७) रात्रीच्यावेळी एका गोपीकन्येला असे वाटलें की वनमाळी वृदावनांत यावेळी आहेत. मग काय ती लगेचच तिकडे गेली पण त्या निर्जन वनांत वनमाळी न दिसल्यानें भयानें कांपत ती " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " म्हणूं लागली.  
सुखं शयाना निलये निजेऽपि नानानि विष्णोः प्रवदन्ति मर्त्याः ।
ते निश्र्चितं तन्मयतां व्रजन्ति गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ३८ ॥  
३८) (वनांत अगर कोठेंच वनमालीला न शोधता ) जे लोक आपल्याच घरी सुखाने शय्येवर पडून " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " या भगवान विष्णुंच्या पवित्र नामांचा नेहमी जप करतात, ते निश्र्चितच भगवानांशी तन्मय होतात.
सा नीरजाक्षीमवलोक्य राधां रुरोद गोविन्द वियोगखिन्नाम् ।
सखी प्रफुल्लोत्पललोचनाभ्यां गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ३९ ॥  
३९) कमललोचनी राधाला कृष्णाच्या वियोगानें दुःखीत झालेली पाहून कोणी  गोपी आपल्या कमळासारख्या डोळ्यांतून अश्रु वाहात वाहात " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " म्हणू लागली. 
जिह्वे रसज्ञे मधुरप्रियात्वं सत्यं हितं त्वां परमं वदामि ।
आवर्णयेथा मधुराक्षराणि गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ४० ॥  
४०) हे निरनिराळ्या रसांचा स्वाद घेणार्‍या जीभे तुला गोड पदार्थ अधिक प्रीय असतात. म्हणून मी तुला एक फार चांगली व सुंदर गोष्ट सांगतो. तूं निरंतर " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव "या मधुर नामांचा जप कर.
आत्यन्तिकव्याधिहरं जनानां चिकित्सकं वेदविदो वदन्ति ।
संसारतापत्रयनाशबीजं गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ४१ ॥  
४१)  मोठे मोठे वेदज्ञ विद्वान, " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " या नामालाच मोठमोठ्या दुर्धर व्याधी नाहीसा करणारा वैद्य आणि संसारांतील आधिभौतिक, आधिदैविक व आध्यात्मिक या तीन्ही तापाचे अत्यंत प्रभावी बीज मानतात.
ताताज्ञया गच्छति रामचन्द्रो सलक्ष्मणेऽरण्यचये ससीते ।
चक्रन्द रामस्य निजा जनित्री गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ४२ ॥  
४२) आपले पिता दशरथ यांच्या आज्ञेनुसार बन्धु लक्ष्मण व पत्नी सीता  यांच्यासह निबिड वनांत वनवास भोगण्या निघाले तेव्हां माता कौसल्या " हे राम, हे रघुनन्दन, हे राघव असा विलाप करुं लागली.
एकाकिनी दण्डककाननान्तात् सा नीयमाना दशकन्धरेण । 
सीता तदाक्रन्ददनन्यनाथा गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ४३ ॥  
४३) जेव्हां राक्षसराज रावण पंचवटीतून सीतेला एकटी बघून रथांतून पळवून नेत होता तेव्हा रामाशिवाय जिचा दुसरा कोणी स्वामी नाही अशी सीता हे राम, हे रघुनन्दन, हे राघव " मला वाचवां असे म्हणून रडू लागली.  
रामाद्वियुक्ता जनकात्मजा सा विचिन्तयन्ती हृदि रामरुपम् ।
रुरोद सीता रघुनाथ पाहि गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ४४ ॥  
४४) रावणाच्या रथामध्यें बसलेली रामाच्या वियोगाने दुःखी झालेली सीता प्रभु श्रीरामचन्द्रांचे ध्यान करत " हे राम, हे रघुनन्दन, हे राघव " माझे रक्षण करा. असे म्हणू लागली.
प्रसीद विष्णो रघुवंशनाथ सुरासुराणां सुखदुःखहेतो ।
रुरोद सीता तु समुद्रमध्ये गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ४५ ॥  
४५) जेव्हां रावणाच्या रथांतून सीता समुद्र मध्यापर्यंत पोहोचली तेव्हां हे विष्णो ! हे रघुकुलपते ! हे देवतांना सुख व राक्षसांना दुःख देणार्‍या हे राम, हे रघुनन्दन, हे राघव " मला प्रसन्न व्हा.
अन्तर्जले प्राहगृहीतपादो विसृष्टविक्लिष्टसमस्तबन्धुः ।
तदा गजेन्द्रो नितरां जगाद गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ४६ ॥ 
४६) पाणी पीत असलेल्या हत्तीराजाचा पाय जेव्हां मगरीनें धरला व सर्व इतर हत्ती बन्धुंचा दुरावा झाला, तेव्हा गजराजाने मोठ्या अधीरतेने व अनन्यभावाने  " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " या नावानें भगवंतांचा धांवा केला. 
हंसध्वजः शङ्खयुतो ददर्श पुत्रं कटाहे प्रपन्तमेनम् ।
पुण्यानि नामानि हरेर्जपन्तं गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ४७ ॥  
४७) आपला पुरोहीत शंखमुनि याच्यासह राजा हंसध्वजाने आपला मुलगा सुध्नवा याला तापलेल्या तेलांत उडी मारतांना व " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " या नामांचा जप करतांना पाहिले. 
दुर्वाससो वाक्यमुपेत्य कृष्णा सा चाब्रवीत् काननवासिनीशम् ।
अन्तःप्रविष्टं मनसा जुहाव गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ४८ ॥  
४८) ( एके दिवशी द्रौपदीचे जेवण झाल्यावर शिष्यांसह अवेळी येऊन दुर्वास ऋषीनी भोजनाची व्यवस्था करण्यास द्रौपदीस सांगितलें. ते तीने मान्य तर केलें ) पण त्याची पुर्तता व्हावी म्हणून द्रौपदीनें आपल्या अंतःकरणांत स्थित असलेल्या श्रीकृष्णाला " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " अशी साद घातली.
ध्येयः सदा योगिभिरप्रमेयश्र्चिन्ताहरश्र्चिन्ताहरश्र्चिन्तितपारिजातः ।
कस्तूरिकाकल्पितनीलवर्णो गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ४९ ॥  
४९) योग्यांनासुद्ध जे अगम्य आहेत, जे सर्व चिंतांचे हरण करतात, जे मनांत असलेल्या सर्व वस्तु कल्पवृक्षाप्रमाणें देणारे आहेत, त्यांच्या " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव "या नामांचे नेहमी स्मरण केले पाहिजे.
संसारकूपे पतितोऽत्यगाधे मोहान्धपूर्णे विषयाभितप्ते ।
करावलम्बं मम देहि विष्णो गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ५० ॥ 
५०) जो मोहरुपी अन्धकाराने व्याप्त झालेला आहे, जो विशयांच्या ज्वलांनी तप्त अशा कूपांत पडला आहे,  अशा मला " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " आपल्या हातांचा आधार द्या. 
त्वामेव याचे मम देहि जिह्वे समागते दण्डधरे कृतान्ते ।
वक्तव्यमेवं मधुरं सुभक्त्या गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ५१ ॥  
५१) हे जीभे ! मी तुझ्याजवळ एकाच गोष्टीची याचना करतो, ती तूं मला दे. जेव्हा दण्डपाणी यमराज या शरीराचा नाश करण्यासाठी येतील तेव्हां अत्यंत प्रेमानें गद्गद् स्वरांत " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " या नामांचे उच्चारण करत रहा. 
भजस्व मन्त्रं भवबन्धमुक्त्यै जिह्वे रसज्ञे सुलभं मनोज्ञम् ।
द्वैपायनाद्यै र्मुनिभिः प्रजप्तं गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ५२ ॥ 
५२) हे जिह्वे ! हे रसज्ञे ! संसाररुपी बंधनांतून मुक्त होण्यासाठी तूं नेहमी  " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव "  या मंत्राचा जप करत रहा. तो सोपा व सुन्दर आहे. त्याचाजप व्यास, वसिष्ठ आदि ऋषींनीही केला आहे.     
गोपाल वंशीधर रुपसिन्धो लोकेश नारायण दीनबन्धो ।
उच्चस्वरैस्त्वं वद सर्वदैव गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ५३ ॥  
५३) हे जिह्वे ! तूं जिरंतर " गोपाल, वंशीधर, रुपसिन्धो, लोकेश, नारायण, दीनबन्धो,   हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव  या नावांचे मोठ्या आवाजांत किर्तन करत रहा.
जिह्वे सदैवं भज सुन्दराणि नामानि कृष्णस्य मनोहराणि ।
समस्तभक्तार्तिविनाशनानि गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ५४ ॥
५४) हे जिह्वे ! तूं नेहमी श्रीकृष्णाच्या  " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव "  या मनोहर, मधुर नामांचे जी भक्तांच्या सर्व संकटांची निवृत्ती करणारी आहेत ती नामें भजत रहा.    
गोविन्द गोविन्द हरे मुरारे गोविन्द गोविन्द मुकुन्द कृष्ण ।
गोविन्द गोविन्द रथाङ्गपाणे गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ५५ ॥  
५५) हे जिह्वे ! गोविन्द, गोविन्द, हरे मुरारे, गोविन्द, गोविन्द, मुकुंद, कृष्ण, गोविन्द, गोविन्द, रथाङ्गपाणे,  " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " या नावांचा सदा जप करत रहा.
सुखावसाने त्विदमेव सारं दुःखावसाने त्विदमेव गेयम्  ।
देहावसाने त्विदमेव जाप्यं गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ५६ ॥ 
५६) सुखाच्या शेवटी हेच सार आहे. दुःखांत हेच गायन करण्यास योग्य आहे. 
आणि शरीराच्या अंत समयी याचाच जप करण्यास कोणता मंत्र योग्य आहे? तर तो  " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव "
दुर्वारवाक्यं परिगृह्य कृष्ण मृगीव भीता तु कथं कथञ्चित् ।
सभां प्रविष्टा मनसाजुहाव गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ५७ ॥  
५७) दुःशासनाच्या अविचारी बोलण्याने व्यथित झालेली व हरणीसारखी भयभीत झालेली द्रौपदी सबहेत प्रवेश करत मनांतल्या मनांत  " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " हा जप करत होती.
श्रीकृष्ण राधावर गोकुलेश गोपाल गोवर्धन नाथ विष्णो ।
जिह्वे पिबस्वामृतमेतदेव गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ५८ ॥ 
५८)  हे जिव्हे ! तू श्रीकृष्ण, राधारमण, व्रजराज, गोपाल, गोवर्धन, नाथ, विष्णो,  " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " या नामामृताचे सेवत करत रहा.  
श्रीनाथ विश्र्वेश्र्वर विश्र्वमूर्ते श्रीदेवकीनन्दन दैत्यशत्रो ।
जिह्वे पिबस्वामृतमेतदेव गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ५९ ॥   
५९) हे जिह्वे ! तू श्रीनाथ, सर्वेश्र्वर, श्रीविष्णुस्वरुप, श्रीदेवकीनन्दन, असुरनिकन्दन,  " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " या नामामृताचे निरंतर सेवन करत रहा.
गोपीपते कंसरिपो मुकुन्द लक्ष्मीपते केशव वासुदेव ।
जिह्वे पिबस्वामृतमेतदेव गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ६० ॥  
६०) हे जिह्वे ! तू गोपीपते, कंसरिपो, मुकुन्द, लक्ष्मीपते, केशव, वासुदेव,  " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " या नामामृताचे निरंतर सेवन करत रहा.  
गोपीजनाह्लादकर व्रजेश गोचारण्यकृतप्रवेश ।
जिह्वे पिबस्वामृतमेतदेव गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ६१ ॥    
६१) जे व्रजराज व्रजाङ्गनांना  आनन्दित करणारे आहेत, ज्यांनी गाईंना चरण्यासाठी वनांत नेले आहे, त्या मुरारीच्या  " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " या नामामृताचे सेवन करत रहा.
प्राणेश विश्र्वम्भर कैटभारे वैकुण्ठ नारायण चक्रपाणे ।
जिह्वे पिबस्वामृतमेतदेव गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ६२ ॥    
६२) हे जिह्वे ! तू प्राणेश, विश्र्वम्भर, कैटभारे, वैकुण्ठ, नारायण, चक्रपाणे,  " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " या नामामृताचे नेहमी पान करत रहा.
हरे मुरारे मधुसूदनाद्य श्रीराम सीतावर रावणारे ।
जिह्वे पिबस्वामृतमेतदेव गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ६३ ॥  
६३) हे हरे, हे मुरारे, हे मधुसूदन, हे पुराणपुरुषोत्तम, हे रावणारे, हे सीतापते श्रीराम,  " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " या नामरुपी अमृताचे तू नित्य पान करत रहा.   
श्रीयादवेन्द्राद्रिधराम्बुजाक्ष गोगोपगोपीसुखदानदक्ष ।
जिह्वे पिबस्वामृतमेतदेव गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ६४ ॥  
६४) हे जिह्वे ! श्रीयदुकुलनाथ, गिरिधर, कमलनयन, गौ, गोप, आणि गोपीयांना सुख देणार्‍या  " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " या नामरुपी अमृताचे तू निरंतर सेवन करीत रहा.   
धराभरोत्तारणगोपवेष विहारलीलाकृतबन्धुशेष ।
जिह्वे पिबस्वामृतमेतदेव गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ६५ ॥    
६५) ज्यांनी पृथ्वीचा भार उतरण्यासाठी सुंदर बालकाचे रुप धारण केले आहे, आणि आपली क्रीडा/ लीला आनंदमयी करण्याच्या निमित्याने शेष नागाला भाऊ बनविले आहे, अश्या नटनागराच्या  " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " या नावांचे तू सदा पान करत रहा.
बकीबकाघासुरधेनुकारे केशीतृणावर्तविघातदक्ष ।
जिह्वे पिबस्वामृतमेतदेव गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ६६ ॥ 
६६) जो पूतना, बकासुर, अघासुर, आणि धेनुकासुर आदि राक्षसांचा शत्रु आहे आणि केशी व तृणावर्त यांना मारणारा आहे त्या असुरारि मुरारीच्या   " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " या नांवांचे हे जिह्वे तू निरंतर सेवन करत रहा.   
श्रीजानकीजीवन रामचन्द्र निशाचरारे भरताग्रजेश ।
जिह्वे पिबस्वामृतमेतदेव गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ६७ ॥    
६७) हे जिह्वे ! तू " हे जानकीजीवन भगवान राम, हे दैत्यदलन भरताग्रज, हे ईश,  " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव "या नामामृताचे निरंतर सेवन कर.
नारायणानन्त हरे नृसिंह प्रह्लादबाधाहर हे कृपालो ।
जिह्वे पिबस्वामृतमेतदेव गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ६८ ॥     
६८) हे प्रल्हादाची बाधा हरण करणार्‍या दयाळु नृसिंहा, नारायणा, अनन्त, हरे,  " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " या नामरुपी अमृताचे पान हे जिह्वे तू निरंतर करत रहा.
लीलामनुष्याकृतिरामरुप प्रतापदासीकृतसर्वभूप ।
जिह्वे पिबस्वामृतमेतदेव गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ६९ ॥  
६९) हे जिह्वे ! ज्यांनी मनुष्यरुप धारण करुन राम अवतार घेतला आणि आपल्या प्रबल पराक्रमाने सर्व राजांना दास बनवले तू त्या नीलाम्बुज श्यामसुन्दर श्रीरामाच्या  " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " या नामरुपी अमृताचे सदा सेवन करत रहा.    
श्रीकृष्ण गोविन्द हरे मुरारे हे नाथ नारायण वासुदेव ।
जिह्वे पिबस्वामृतमेतदेव गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ७० ॥   
७०)  हे जिह्वे तूं मात्र श्रीकृष्ण, गोविंद, हरे, मुरारे, हे नाथ, नारायण, वासुदेव, तसेच  " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " या नामरुपी अमृताचे सदा सेवन करत रहा.  
वक्तुं समर्थोऽपि न वक्ति कश्र्चिदहो जनानां व्यसनाभिमुख्यम् ।
जिह्वे पिबस्वामृतमेतदेव गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ७१ ॥   
७१) अहो मनुष्याची विषयलोलुपता किती आश्र्चर्यकारक आहे बघा बोलण्याची शक्ति असूनही त्याच्या तोंडून देवाचे नांव येत नाही. तरी हे जिह्वे तूं मात्र  " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " या नामरुपी अमृताचे सदा सेवन करत रहा. 
इति श्रीबिल्वमङ्गलाचार्यविरचितं श्रीगोविन्ददामोदरस्तोत्रं सम्पूर्णम् ॥
GovindDamodar Stotram 
गोविन्ददामोदर स्तोत्रम्


Custom Search