Friday, August 10, 2018

GovindDamodar Stotram गोविन्ददामोदर स्तोत्रम्


GovindDamodar Stotram 
GovindDamodar Stotram is in Sanskrit. It is a very beautiful creation of P.P. BilvaMagalacharya. He is advicing us to utter the names of God always. It will help us in our happiness, unhappiness or suffering any thye of difficulties in our life.
गोविन्ददामोदर स्तोत्रम्
अग्रे कुरुणामथ पाण्डवानां दुःशासनेनाहृतवस्त्रकेशा ।
कृष्णा तदाक्रोशदनन्यनाथा गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ १ ॥
१) ज्यावेळी कौरव-पांडवाच्या उपस्थितींत भरलेल्या राजसभेमध्यें दुःशासनानें द्रौपदीचे वस्त्र व केस पकडून ओढत आणले तेव्हां जिचा दुसरा कोणी नाथ (रक्षण करणारा) नाहीं अशा द्रौपदीनें  " हे गोविन्द, हे दामोदर, हे माधव (माझे रक्षण कर !) असा मोठा आक्रोश केला.
श्रीकृष्ण विष्णो मधुकैटभारे भक्तानुकम्पिन् भगवन् मुरारे ।
त्रायस्व मां केशव लोकनाथ गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ २ ॥
२) हे श्रीकृष्णा, हे विष्णो, हे मधुकैटभाला मारणार्‍या, हे भक्तांवर अनुकंपा करणार्‍या, हे भगवंता, हे मुरारे, हे केशवा, हे लोकेश्र्वर, हे गोविन्द, हे दामोदर, हे माधवा माझे रक्षण कर.
विक्रेतुकामाखिलगोपकन्या मुरारिपादार्पितचित्तवृत्तिः ।
दध्यादिकं मोहवशादवोचद् गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ३ ॥ 
३) ज्यांची चित्तवृत्ती मुरारीच्या चरणकमलांत जडलेली आहे. त्या सर्व गोपकन्या दूध, दही विकण्याच्या इच्छेनें घरांतून निघाल्या पण त्यांचे मन तर मुरारीकडेच होते. त्यामुळें प्रेमानें शुद्ध हरपून त्या " दही घ्या, दूध घ्या " असें ओरडण्याऐवजी जोराजोरांत " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " असेंच ओरडूं लागल्या.
उलूखले सम्भृततण्डुलांश्र्च संघट्टयन्त्यो मुसलैः प्रमुग्धाः ।
गायन्ति गोप्यो जनितानुरागा गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ४ ॥
४) उखळीमध्यें भरलेले धान्य कूटता कूटता मुग्ध गोपी कृष्णाच्या प्रेमानें भावविभोर होऊन " हे गोविन्द, हे दामोदर, हे माधव असें गाऊं लागल्या.
काचित्कराम्भोजपुटे निषण्णं क्रीडाशुकं किंशुकरक्ततुण्डम् ।
अध्यापयामास सरोसुहाक्षी गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ५ ॥
५) कोणीतरी कमलनयनी बालिका विनोदाने आपल्या हातावर बसलेल्या व लाल रंगाची चोच असलेल्या किंशुकाला शिकवत होती कीं, अरे पोपटा " गोविंद, दामोदर, माधव " म्हण.
गृहे गृहे गोपवधुसमूहःप्रतिक्षणं पिञ्जरसारिकाणाम् ।
स्खलद्गिरं वाचयितुं प्रवृत्तो गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ६ ॥
६) घरोघरी असलेली गोपी व त्यांचे समूह पाळलेल्या व पिंजर्‍यांत असलेल्या मैनांकडून त्यांच्या लडखडत्या वाणीनें " गोविंद, दामोदर, माधव " म्हणून घेण्यात दंग होत्या.
पर्य्यङ्किकाभाजमलं कुमारं प्रस्वापयन्त्योऽखिलगोपकन्याः ।
जगुः प्रबन्धं स्वरतालबन्धं गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ७ ॥
७) पाळण्यांत पहुडलेल्या आपल्या मुलाला झोपवतांना सर्व गोपकन्या तालासुरांत गोविंद, दामोदर, माधव हे पदच म्हणत राहात.
रामानुजं वीक्षणकेलिलोलं गोपी गृहीत्वा नवनीतगोलम् ।
आबालकं बालकमाजुहाव गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ८ ॥ 
८) हातांत लोण्याचा गोळा घेऊन यशोदामातेनें डोळेझाकाझाकीच्या खेळांत दंग असलेल्या व बलरामाचा धाकटा भाऊ असलेल्या श्रीकृष्णाला मुलांच्यामधून पकडून " गोविंद, दामोदर, माधव " असा धावां केला.
विचित्रवर्णाभरणाभिरामेऽभिधेहि वक्त्राम्बुजराजहंसि ।
सदा मन्दीये रसनेङग्ररङ्गे गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ९ ॥ 
९) आपल्या तोडांतील राजहंसीसारख्या रसनेला (जीह्वेला) की, जी विचित्र, वर्णमय आभूषणांनी सुंदर दिसते, तीला सांगत असते की तूं सर्वप्रथम " गोविंद, दामोदर, माधव " या नावांचाच उच्चार कर.
अङ्काधिरुढं शिशुगोपगूढं स्तनं धयन्तं कमलैककान्तम् ।
सम्बोधयामास मुदा यशोदा गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ १० ॥
१०)  आपल्या मांडीवर बसून बालगोपालाचे रुप धारण केलेल्या भगवान लक्ष्मीपतींना अर्थात्  भगवान विष्णुनां " गोविंद, दामोदर, माधव " जरा माझ्याशी बोल तरी असे म्हणे.  
क्रीडन्तमन्तर्व्रजमात्मजं स्वं समं वयस्यैः पशुपालबालैः ।
प्रेम्णा यशोदा प्रजुहाव कृष्णं गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ११ ॥
११) आपल्या समवयस्क गोपांबरोबर गोठ्यांत खेळणार्‍या आपल्या लाडक्या मुलाला कृष्णाला यशोदा मातेनें अत्यंत प्रेमानें हाक मारली, अरे गोविंद, दामोदर, माधव (कोठे आहेस रे? ) 
यशोदया गाढमुलूखेन गोकण्ठपाशेन निबध्यमानः ।
रुरोद मन्दं नवनीतभोजी गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ १२ ॥
१२) फार दंगा केल्यामुळें यशोदामातेनें गाईंना बांधण्याच्या दोरीनें कृष्णाला उखळीला कस्सून बांधल्यानें तो डोळे पुसतपुसत हळुहळु हुंदके देतदेत " गोविंद, दामोदर, माधव " असे म्हणून रडूं लागला.
निजाङ्गणे कङ्कणकेलिलोलं गोपी गृहीत्वा नवनीतगोलम् ।
आमर्यदत्पाणितलेन नेत्रे गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ १३ ॥ 
१३) श्रीनन्दनन्दन आपल्याच घरांत हातांतील कंकणांशी खेळत असतांना यशोदेन एका हातांत लोण्याचा गोळा घेऊन हळुच त्याच्या मागे जाऊन त्याचे दोन्हे डोळे आपल्या दुसर्‍या हातांने झाकले व म्हणू लागली " हे गोविंद, दामोदर, माधव " ( अरे बघ हा लोण्याचा गोळा खा.)
गृहे गृहे गोपवधूकदम्बाः सर्वे मिलित्वा समवाययोगे ।
पुण्यानि नामानि पठन्ति नित्यं गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ १४ ॥
१४) वृदावनांतील प्रत्येक घरांतील गोपी वेळ मिळाल्यावर एकत्र जमून त्या मनमोहकाच्या (कृष्णाच्या) गोविंद, दामोदर, माधव या नांवाचा पाठ करत.
मन्दारमूले वदनाबहिरामं बिम्बाधरे पूरितवेणुनादम् ।
गोगोपगोपीजनमध्यसंस्थं गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ १५ ॥ 
१५) ज्याचा चेहरा अतिशय सुंदर आहे, जो आपल्या बिंबासमान लाल ओठांवर बासुरी ठेवून मधुर स्वर काढत आहे, जो कदम्ब वृक्षाखाली गाई, गोप व गोपीनीं वेढलेला आहे त्या भगवंताचे " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव "  असे म्हणून नेहमी स्मरण करावयास हवे.
उत्थय गोप्योऽपररात्रभागे स्मृत्वा यशोदासुतबालकेलिम् ।
गायन्ति प्रोच्चैर्दधि मन्थयन्त्यो गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ १६ ॥
१६) व्रहवासी स्त्रीया सकाळी लवकर उठून त्या यशोदेच्या मुलाच्या बालक्रीडा आठवत आठवत दही घुसळता घुसळता मोठ्यानें  " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " या पदाचे गान करतात.
जग्धोऽथ दत्तो नवनीतपिण्डो गृहे यशोदा विचिकित्सयन्ती ।
उवाच सत्यं वद हे मुरारे गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ १७ ॥
१७) यशोदाने ठेवलेल्या लोण्याच्या गोळ्यावर दृष्टी पडताच लोणी आवडणार्‍या कृष्णाने त्यांतले कांही लोणी उचलून खाल्ले व कांही आपल्या सवंगड्यांत वाटले. यशोदाने त्याच्यावर संशय घेऊन " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " सरळ सरळ सांग लोण्याचा गोळा कोठे गेला?
अभ्यर्च्य गेहं युवतिः प्रवृद्धप्रेमप्रवाहा दधि निर्ममन्थ ।
गायन्ति गोप्योऽथ सखीसमेता गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ १८ ॥ 
१८) जिच्या हृदयांत कृष्ण प्रेमाचा पूर आला आहे अशी यशोदा घरांत दही घूसळून लोणी काढत असतांना गोपकन्या " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव "  यापदाचे गान करत होत्या.
क्वचित् प्रभाते दधिपूर्णपात्रे निक्षिप्य मन्थं युवती मुकुन्दम् ।
आलोक्य गानं विविधं करोति गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ १९ ॥
१९) कधी एके दिवशीं दही घुसळणें थांबवून यशोदा उठली तेव्हां तीची दृष्टी बिछान्यावर बसलेल्या मनमोहक मुकुन्दावर पडली. ती त्याला बघून हर्षभराने " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " असें गान करुं लागली. 
क्रीडापरं भोजनमज्जनार्थं हितैषिणी स्त्री तनुजं यशोदा ।
आजूहवत् प्रेमपरिप्लुताक्षी गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ २० ॥
२०) खेळणे प्रिय असलेला बालमुकुंद बालकांबरोबर खेळत होता. त्याला ना आंघोळीची ना कांही खाण्याची शुद्ध होती. प्रेमळ माता त्याला " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " अशा हाका मारुन आंघोळीसाठी व कांही खाण्यासाठी यावयास मोठ्या प्रेमानें बोलवत होती.
सुखं शयानं निलये च विष्णुं देवर्षिमुख्या मुनयः प्रमन्नाः ।
तेनाच्युते तन्मयतां व्रजन्ति गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ २१ ॥
२१)  नारदादी ऋषी घरामध्यें सुखाने झोपलेल्या पुराणपुरुष बाळकृष्णाची " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " असे म्हणून आराधना करतात. आणि त्या श्रीअच्युतामध्यें तन्मयता साधतात.
विहाय निद्रामरुणोदये च विधाय कृत्यानि च विप्रमुख्याः ।
वेदावसाने प्रपठन्ति नित्यं गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ २२ ॥
२२) वेदज्ञ ब्राह्मण सकाळी लवकर उठून नित्य कर्मे उरकून वेदपाठाच्या शेवटी नेहमी " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " या मधुर नामाचे किर्तन करतात.
वृन्दावने गोपगणाश्र्च गोप्यो विलोक्य गोविन्दवियोगखिन्नाम् ।
राधां जगुः साश्रुविलोचनाभ्यां गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ २३ ॥
२३) वृंदावनांतील श्रीवृषभानुकुमारीला वनवारीच्या (कृष्णाच्या) वियोगाने व्याकुळ झालेली बघुन गोप आणि गोपी आपल्या कमलनयनांतून अश्रु ढाळत " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " असा धावा करुं लागले. 
प्रभातसञ्चरगता नु गावस्तद् रक्षणार्थं तनयं यशोदा ।
प्राबोधयत् पाणितलेन मन्दं गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ २४ ॥
२४) प्रातःकाळी जेव्हां गाई वनांत चरायला गेल्या तेव्हां त्यांचे रक्षण करण्यासाठी बिछान्यावर झोपलेल्या श्रीकृष्णाला प्रेमाने थापडा मारत व वनांत जाण्यासाठी उठवतांना यशोदा " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " उठ व गाईंच्या रक्षणासाठीं वनांत जा. असें सांगू लागली.
प्रवालशोभा इव दीर्घकेशा वाताम्बुपर्णाशनपूतदेहाः ।
मूले तरुणां मुनयः पठन्ति गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ २५ ॥ 
२५) फक्त हवा, पाणी आणि पानें यांचे भक्षण करुन ज्यांची शरीरें पवित्र झाली आहेत तसेच प्रवाळासारख्या लांबलांब शोभून दिसणार्‍या व थोड्या लालरंग असलेले जटाधारी मुनिजन पवित्र वृक्षांच्या सावलींत बसून " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " या नामांचा पाठ करतात.
एवं ब्रुवाणा विरहातुरा भृशं व्रजस्त्रियः कृष्णविषक्तमानसाः ।
विसृज्य लज्जां रुरुदुः स्म सुस्वरं गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ २६ ॥   
२६) श्रीवनमालीच्या वियोगाने विह्वळ झालेल्या व्रजकन्या त्याच्याबद्दल (वनमालीबद्दल) निरनिराळ्या गोष्टी सांगून लोकलज्जेला तिलांजली देऊन मोठमोठ्याने " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " असें म्हणत रडूं लागल्या.
गोपी कदाचिन्मणिपिञ्जरस्थं शुकं वचो वाचयितुं प्रवृत्ता ।
आनन्दकन्द व्रजचन्द्र कृष्ण गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ २७ ॥ 
२७) गोपी राधिका एखाद्या दिवशी मण्यांच्या पिंजर्‍यांत असलेल्या पाळीव पोपटाला हे आनन्दकन्द, हे व्रजचन्द्र, हे कृष्ण, " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " या नावांनी बोलवू लागली.   
गोवत्सबालैः शिशुकापक्षं बध्नन्तमम्भोजदलायताक्षम् ।
उवाच माता चिबुकं गृहीत्वा गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ २८ ॥ 
२८) कमळासारखे डोळे असलेल्या कृष्णाला एखाद्या गोपबालेची वेणी गाईच्या बछड्याच्या शेपटाला बांधतांना बघून त्याला पकडून माझ्या " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " असे म्हणू लागली. 
प्रभातकाले वरवल्लवौघा गोरक्षणार्थं धृतवेत्रदण्डाः ।
आकारयामासुरनन्तमाद्यं गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ २९ ॥  
२९) प्रातःकाळ झाल्यावर सर्व ग्वालबाल मंडळी हातांत वेताची काठी घेऊन गाईंना चरावयास निघाली तेव्हां आपल्या प्रिय आदिपुरुष कृष्णाला " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " म्हणून हाका मारु लागले. 
जलाशये कालियमर्दनाय यदा कदम्बादपतन्मुरारिः ।
गोपाङ्गनाश्र्चरक्रुशुरेत्य गोपा गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ३० ॥
३०) कालियानागाला मारण्यासाठी जेव्हां कन्हैयाने कदम्बवृक्षावरुन पाण्यांत उडी मारली तेव्हां गोपी आणि गोप " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " म्हणून रडू लागले.   
अक्रूरमासाद्य यदा मुकुन्दश्र्चापोत्सवार्थं मथुरां प्रविष्टः ।
तदा स पौरर्जयतीत्यभाषि गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ३१ ॥
३१) ज्यावेळी श्रीकृष्णाने अक्रूराबरोबर कंसाच्या धनुरोत्सवांसाठी मथुरेमध्यें प्रवेश केला तेव्हां सर्व पुरवासी जनांनी  " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " तझा जय होवो. असा घोष केला.  
कंसस्य दूतेन यदैव नीतौ वृन्दावनान्ताद् वसुदेवसूनू ।
रुरोद गोपी भवनस्य मध्ये गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ३२ ॥  
३२) जेव्हा कंसाचा दूत अक्रूर कृष्ण व बलराम यांना वृदावनांतून घेऊन गेले तेव्हां यशोदा " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " म्हणून रडू लागली.
सरोवरे कालिययनागबद्धं शिशुं यशोदातनयं निशम्य ।
चक्रुर्लुठन्त्यः पथि गोपबाला गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ३३ ॥   
३३) यशोदेचा पुत्र कृष्णाला कालिया नागाने जखडले आहे हे समजल्यावर गोपीबाला सुन्न होऊन रस्त्यावर लोळत " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " म्हणून रडू लागल्या.
अक्रूरयाने यदुवंशनाथं संगच्छमानं मथुरां निरीक्ष्य ।
ऊचुर्वियोगात् किल गोपबाला गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ३४ ॥  
३४) अक्रूराच्या रथावर चढून मथुरेला जाणार्‍या कृष्णाला बघून गोपी त्याच्या होणार्‍या वियोगानें " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " आम्हाला सोडून कोठे चाललास म्हणू लागल्या?
चक्रन्द गोपी नलिनीवनान्ते कृष्णेन हीना कुसुमे शयाना ।
प्रफुल्लनीलोत्पललोचनाभ्यां गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ३५ ॥   
३५) श्रीराधा कृष्णाच्या वियोगाने कमलवनांत फुलांच्या शय्येवर झोपून आपल्या पूर्ण उमललेल्या कमळासमान डोळ्यांतून अश्रु ढाळीत " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " म्हणत रडूं लागली.
मातापितृभ्यां परिवार्यमाणा गेहं प्रविष्टा विललाप गोपी ।
आगत्य मां पालय विश्र्वनाथ गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ३६ ॥  
३६) आई-वडिल अशा सर्वांनी वेढलेली राधा घरांत प्रवेश करुन विलाप करु लागली कीं, हे विश्र्वनाथ, " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " माझे रक्षण करा. माझे रक्षण करा.
वृन्दावनस्थं हरिमाशु बुद्ध्वा गोपी गता कापि वनं निशायाम् ।
तत्राप्यदृष्ट्वातिभुादवोचद् गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ३७ ॥ 
३७) रात्रीच्यावेळी एका गोपीकन्येला असे वाटलें की वनमाळी वृदावनांत यावेळी आहेत. मग काय ती लगेचच तिकडे गेली पण त्या निर्जन वनांत वनमाळी न दिसल्यानें भयानें कांपत ती " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " म्हणूं लागली.  
सुखं शयाना निलये निजेऽपि नानानि विष्णोः प्रवदन्ति मर्त्याः ।
ते निश्र्चितं तन्मयतां व्रजन्ति गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ३८ ॥  
३८) (वनांत अगर कोठेंच वनमालीला न शोधता ) जे लोक आपल्याच घरी सुखाने शय्येवर पडून " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " या भगवान विष्णुंच्या पवित्र नामांचा नेहमी जप करतात, ते निश्र्चितच भगवानांशी तन्मय होतात.
सा नीरजाक्षीमवलोक्य राधां रुरोद गोविन्द वियोगखिन्नाम् ।
सखी प्रफुल्लोत्पललोचनाभ्यां गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ३९ ॥  
३९) कमललोचनी राधाला कृष्णाच्या वियोगानें दुःखीत झालेली पाहून कोणी  गोपी आपल्या कमळासारख्या डोळ्यांतून अश्रु वाहात वाहात " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " म्हणू लागली. 
जिह्वे रसज्ञे मधुरप्रियात्वं सत्यं हितं त्वां परमं वदामि ।
आवर्णयेथा मधुराक्षराणि गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ४० ॥  
४०) हे निरनिराळ्या रसांचा स्वाद घेणार्‍या जीभे तुला गोड पदार्थ अधिक प्रीय असतात. म्हणून मी तुला एक फार चांगली व सुंदर गोष्ट सांगतो. तूं निरंतर " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव "या मधुर नामांचा जप कर.
आत्यन्तिकव्याधिहरं जनानां चिकित्सकं वेदविदो वदन्ति ।
संसारतापत्रयनाशबीजं गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ४१ ॥  
४१)  मोठे मोठे वेदज्ञ विद्वान, " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " या नामालाच मोठमोठ्या दुर्धर व्याधी नाहीसा करणारा वैद्य आणि संसारांतील आधिभौतिक, आधिदैविक व आध्यात्मिक या तीन्ही तापाचे अत्यंत प्रभावी बीज मानतात.
ताताज्ञया गच्छति रामचन्द्रो सलक्ष्मणेऽरण्यचये ससीते ।
चक्रन्द रामस्य निजा जनित्री गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ४२ ॥  
४२) आपले पिता दशरथ यांच्या आज्ञेनुसार बन्धु लक्ष्मण व पत्नी सीता  यांच्यासह निबिड वनांत वनवास भोगण्या निघाले तेव्हां माता कौसल्या " हे राम, हे रघुनन्दन, हे राघव असा विलाप करुं लागली.
एकाकिनी दण्डककाननान्तात् सा नीयमाना दशकन्धरेण । 
सीता तदाक्रन्ददनन्यनाथा गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ४३ ॥  
४३) जेव्हां राक्षसराज रावण पंचवटीतून सीतेला एकटी बघून रथांतून पळवून नेत होता तेव्हा रामाशिवाय जिचा दुसरा कोणी स्वामी नाही अशी सीता हे राम, हे रघुनन्दन, हे राघव " मला वाचवां असे म्हणून रडू लागली.  
रामाद्वियुक्ता जनकात्मजा सा विचिन्तयन्ती हृदि रामरुपम् ।
रुरोद सीता रघुनाथ पाहि गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ४४ ॥  
४४) रावणाच्या रथामध्यें बसलेली रामाच्या वियोगाने दुःखी झालेली सीता प्रभु श्रीरामचन्द्रांचे ध्यान करत " हे राम, हे रघुनन्दन, हे राघव " माझे रक्षण करा. असे म्हणू लागली.
प्रसीद विष्णो रघुवंशनाथ सुरासुराणां सुखदुःखहेतो ।
रुरोद सीता तु समुद्रमध्ये गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ४५ ॥  
४५) जेव्हां रावणाच्या रथांतून सीता समुद्र मध्यापर्यंत पोहोचली तेव्हां हे विष्णो ! हे रघुकुलपते ! हे देवतांना सुख व राक्षसांना दुःख देणार्‍या हे राम, हे रघुनन्दन, हे राघव " मला प्रसन्न व्हा.
अन्तर्जले प्राहगृहीतपादो विसृष्टविक्लिष्टसमस्तबन्धुः ।
तदा गजेन्द्रो नितरां जगाद गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ४६ ॥ 
४६) पाणी पीत असलेल्या हत्तीराजाचा पाय जेव्हां मगरीनें धरला व सर्व इतर हत्ती बन्धुंचा दुरावा झाला, तेव्हा गजराजाने मोठ्या अधीरतेने व अनन्यभावाने  " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " या नावानें भगवंतांचा धांवा केला. 
हंसध्वजः शङ्खयुतो ददर्श पुत्रं कटाहे प्रपन्तमेनम् ।
पुण्यानि नामानि हरेर्जपन्तं गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ४७ ॥  
४७) आपला पुरोहीत शंखमुनि याच्यासह राजा हंसध्वजाने आपला मुलगा सुध्नवा याला तापलेल्या तेलांत उडी मारतांना व " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " या नामांचा जप करतांना पाहिले. 
दुर्वाससो वाक्यमुपेत्य कृष्णा सा चाब्रवीत् काननवासिनीशम् ।
अन्तःप्रविष्टं मनसा जुहाव गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ४८ ॥  
४८) ( एके दिवशी द्रौपदीचे जेवण झाल्यावर शिष्यांसह अवेळी येऊन दुर्वास ऋषीनी भोजनाची व्यवस्था करण्यास द्रौपदीस सांगितलें. ते तीने मान्य तर केलें ) पण त्याची पुर्तता व्हावी म्हणून द्रौपदीनें आपल्या अंतःकरणांत स्थित असलेल्या श्रीकृष्णाला " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " अशी साद घातली.
ध्येयः सदा योगिभिरप्रमेयश्र्चिन्ताहरश्र्चिन्ताहरश्र्चिन्तितपारिजातः ।
कस्तूरिकाकल्पितनीलवर्णो गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ४९ ॥  
४९) योग्यांनासुद्ध जे अगम्य आहेत, जे सर्व चिंतांचे हरण करतात, जे मनांत असलेल्या सर्व वस्तु कल्पवृक्षाप्रमाणें देणारे आहेत, त्यांच्या " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव "या नामांचे नेहमी स्मरण केले पाहिजे.
संसारकूपे पतितोऽत्यगाधे मोहान्धपूर्णे विषयाभितप्ते ।
करावलम्बं मम देहि विष्णो गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ५० ॥ 
५०) जो मोहरुपी अन्धकाराने व्याप्त झालेला आहे, जो विशयांच्या ज्वलांनी तप्त अशा कूपांत पडला आहे,  अशा मला " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " आपल्या हातांचा आधार द्या. 
त्वामेव याचे मम देहि जिह्वे समागते दण्डधरे कृतान्ते ।
वक्तव्यमेवं मधुरं सुभक्त्या गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ५१ ॥  
५१) हे जीभे ! मी तुझ्याजवळ एकाच गोष्टीची याचना करतो, ती तूं मला दे. जेव्हा दण्डपाणी यमराज या शरीराचा नाश करण्यासाठी येतील तेव्हां अत्यंत प्रेमानें गद्गद् स्वरांत " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " या नामांचे उच्चारण करत रहा. 
भजस्व मन्त्रं भवबन्धमुक्त्यै जिह्वे रसज्ञे सुलभं मनोज्ञम् ।
द्वैपायनाद्यै र्मुनिभिः प्रजप्तं गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ५२ ॥ 
५२) हे जिह्वे ! हे रसज्ञे ! संसाररुपी बंधनांतून मुक्त होण्यासाठी तूं नेहमी  " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव "  या मंत्राचा जप करत रहा. तो सोपा व सुन्दर आहे. त्याचाजप व्यास, वसिष्ठ आदि ऋषींनीही केला आहे.     
गोपाल वंशीधर रुपसिन्धो लोकेश नारायण दीनबन्धो ।
उच्चस्वरैस्त्वं वद सर्वदैव गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ५३ ॥  
५३) हे जिह्वे ! तूं जिरंतर " गोपाल, वंशीधर, रुपसिन्धो, लोकेश, नारायण, दीनबन्धो,   हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव  या नावांचे मोठ्या आवाजांत किर्तन करत रहा.
जिह्वे सदैवं भज सुन्दराणि नामानि कृष्णस्य मनोहराणि ।
समस्तभक्तार्तिविनाशनानि गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ५४ ॥
५४) हे जिह्वे ! तूं नेहमी श्रीकृष्णाच्या  " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव "  या मनोहर, मधुर नामांचे जी भक्तांच्या सर्व संकटांची निवृत्ती करणारी आहेत ती नामें भजत रहा.    
गोविन्द गोविन्द हरे मुरारे गोविन्द गोविन्द मुकुन्द कृष्ण ।
गोविन्द गोविन्द रथाङ्गपाणे गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ५५ ॥  
५५) हे जिह्वे ! गोविन्द, गोविन्द, हरे मुरारे, गोविन्द, गोविन्द, मुकुंद, कृष्ण, गोविन्द, गोविन्द, रथाङ्गपाणे,  " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " या नावांचा सदा जप करत रहा.
सुखावसाने त्विदमेव सारं दुःखावसाने त्विदमेव गेयम्  ।
देहावसाने त्विदमेव जाप्यं गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ५६ ॥ 
५६) सुखाच्या शेवटी हेच सार आहे. दुःखांत हेच गायन करण्यास योग्य आहे. 
आणि शरीराच्या अंत समयी याचाच जप करण्यास कोणता मंत्र योग्य आहे? तर तो  " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव "
दुर्वारवाक्यं परिगृह्य कृष्ण मृगीव भीता तु कथं कथञ्चित् ।
सभां प्रविष्टा मनसाजुहाव गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ५७ ॥  
५७) दुःशासनाच्या अविचारी बोलण्याने व्यथित झालेली व हरणीसारखी भयभीत झालेली द्रौपदी सबहेत प्रवेश करत मनांतल्या मनांत  " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " हा जप करत होती.
श्रीकृष्ण राधावर गोकुलेश गोपाल गोवर्धन नाथ विष्णो ।
जिह्वे पिबस्वामृतमेतदेव गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ५८ ॥ 
५८)  हे जिव्हे ! तू श्रीकृष्ण, राधारमण, व्रजराज, गोपाल, गोवर्धन, नाथ, विष्णो,  " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " या नामामृताचे सेवत करत रहा.  
श्रीनाथ विश्र्वेश्र्वर विश्र्वमूर्ते श्रीदेवकीनन्दन दैत्यशत्रो ।
जिह्वे पिबस्वामृतमेतदेव गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ५९ ॥   
५९) हे जिह्वे ! तू श्रीनाथ, सर्वेश्र्वर, श्रीविष्णुस्वरुप, श्रीदेवकीनन्दन, असुरनिकन्दन,  " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " या नामामृताचे निरंतर सेवन करत रहा.
गोपीपते कंसरिपो मुकुन्द लक्ष्मीपते केशव वासुदेव ।
जिह्वे पिबस्वामृतमेतदेव गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ६० ॥  
६०) हे जिह्वे ! तू गोपीपते, कंसरिपो, मुकुन्द, लक्ष्मीपते, केशव, वासुदेव,  " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " या नामामृताचे निरंतर सेवन करत रहा.  
गोपीजनाह्लादकर व्रजेश गोचारण्यकृतप्रवेश ।
जिह्वे पिबस्वामृतमेतदेव गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ६१ ॥    
६१) जे व्रजराज व्रजाङ्गनांना  आनन्दित करणारे आहेत, ज्यांनी गाईंना चरण्यासाठी वनांत नेले आहे, त्या मुरारीच्या  " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " या नामामृताचे सेवन करत रहा.
प्राणेश विश्र्वम्भर कैटभारे वैकुण्ठ नारायण चक्रपाणे ।
जिह्वे पिबस्वामृतमेतदेव गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ६२ ॥    
६२) हे जिह्वे ! तू प्राणेश, विश्र्वम्भर, कैटभारे, वैकुण्ठ, नारायण, चक्रपाणे,  " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " या नामामृताचे नेहमी पान करत रहा.
हरे मुरारे मधुसूदनाद्य श्रीराम सीतावर रावणारे ।
जिह्वे पिबस्वामृतमेतदेव गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ६३ ॥  
६३) हे हरे, हे मुरारे, हे मधुसूदन, हे पुराणपुरुषोत्तम, हे रावणारे, हे सीतापते श्रीराम,  " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " या नामरुपी अमृताचे तू नित्य पान करत रहा.   
श्रीयादवेन्द्राद्रिधराम्बुजाक्ष गोगोपगोपीसुखदानदक्ष ।
जिह्वे पिबस्वामृतमेतदेव गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ६४ ॥  
६४) हे जिह्वे ! श्रीयदुकुलनाथ, गिरिधर, कमलनयन, गौ, गोप, आणि गोपीयांना सुख देणार्‍या  " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " या नामरुपी अमृताचे तू निरंतर सेवन करीत रहा.   
धराभरोत्तारणगोपवेष विहारलीलाकृतबन्धुशेष ।
जिह्वे पिबस्वामृतमेतदेव गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ६५ ॥    
६५) ज्यांनी पृथ्वीचा भार उतरण्यासाठी सुंदर बालकाचे रुप धारण केले आहे, आणि आपली क्रीडा/ लीला आनंदमयी करण्याच्या निमित्याने शेष नागाला भाऊ बनविले आहे, अश्या नटनागराच्या  " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " या नावांचे तू सदा पान करत रहा.
बकीबकाघासुरधेनुकारे केशीतृणावर्तविघातदक्ष ।
जिह्वे पिबस्वामृतमेतदेव गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ६६ ॥ 
६६) जो पूतना, बकासुर, अघासुर, आणि धेनुकासुर आदि राक्षसांचा शत्रु आहे आणि केशी व तृणावर्त यांना मारणारा आहे त्या असुरारि मुरारीच्या   " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " या नांवांचे हे जिह्वे तू निरंतर सेवन करत रहा.   
श्रीजानकीजीवन रामचन्द्र निशाचरारे भरताग्रजेश ।
जिह्वे पिबस्वामृतमेतदेव गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ६७ ॥    
६७) हे जिह्वे ! तू " हे जानकीजीवन भगवान राम, हे दैत्यदलन भरताग्रज, हे ईश,  " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव "या नामामृताचे निरंतर सेवन कर.
नारायणानन्त हरे नृसिंह प्रह्लादबाधाहर हे कृपालो ।
जिह्वे पिबस्वामृतमेतदेव गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ६८ ॥     
६८) हे प्रल्हादाची बाधा हरण करणार्‍या दयाळु नृसिंहा, नारायणा, अनन्त, हरे,  " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " या नामरुपी अमृताचे पान हे जिह्वे तू निरंतर करत रहा.
लीलामनुष्याकृतिरामरुप प्रतापदासीकृतसर्वभूप ।
जिह्वे पिबस्वामृतमेतदेव गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ६९ ॥  
६९) हे जिह्वे ! ज्यांनी मनुष्यरुप धारण करुन राम अवतार घेतला आणि आपल्या प्रबल पराक्रमाने सर्व राजांना दास बनवले तू त्या नीलाम्बुज श्यामसुन्दर श्रीरामाच्या  " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " या नामरुपी अमृताचे सदा सेवन करत रहा.    
श्रीकृष्ण गोविन्द हरे मुरारे हे नाथ नारायण वासुदेव ।
जिह्वे पिबस्वामृतमेतदेव गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ७० ॥   
७०)  हे जिह्वे तूं मात्र श्रीकृष्ण, गोविंद, हरे, मुरारे, हे नाथ, नारायण, वासुदेव, तसेच  " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " या नामरुपी अमृताचे सदा सेवन करत रहा.  
वक्तुं समर्थोऽपि न वक्ति कश्र्चिदहो जनानां व्यसनाभिमुख्यम् ।
जिह्वे पिबस्वामृतमेतदेव गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ७१ ॥   
७१) अहो मनुष्याची विषयलोलुपता किती आश्र्चर्यकारक आहे बघा बोलण्याची शक्ति असूनही त्याच्या तोंडून देवाचे नांव येत नाही. तरी हे जिह्वे तूं मात्र  " हे गोविंद, हे दामोदर, हे माधव " या नामरुपी अमृताचे सदा सेवन करत रहा. 
इति श्रीबिल्वमङ्गलाचार्यविरचितं श्रीगोविन्ददामोदरस्तोत्रं सम्पूर्णम् ॥
GovindDamodar Stotram 
गोविन्ददामोदर स्तोत्रम्


Custom Search

Wednesday, August 1, 2018

Snri VishnorShtaVinshatiNam Stotram श्रीविष्णोरष्टाविंशतिनाम स्तोत्रम्


Snri VishnorShtaVinshatiNam Stotram 
Snri VishnorShtaVinshatiNam Stotram These are 18 Eighteen pious names of God Vishnu. Arjuna asked ShriKeishna please tell me very pious names of God Vishnu out of his thousand names. this stora recited /listen makes the devotee sinless and bless him with fulfilling many wishes.
श्रीविष्णोरष्टाविंशतिनाम स्तोत्रम्
अर्जुन उवाच
किं नु नाम सहस्राणि जपते च पुनः पुनः ।
यानि नामानि दिव्यानि तानि चाचक्ष्व केशव ॥ १ ॥ 
१) अर्जुनाने भगवान श्रीकृष्णांना विचारले कीं,
हे केशवा मनुष्य वारंवार एक हजार नावांचा जप कां करतो? त्यापैकी जी पुण्यवान नावे आहेत ती मला सांगा.   
श्रीभगवानुवाच
मत्स्यं कूर्मं वराहं च वामनं च जनार्दनम् ।
गोविन्दं पुण्डरीकाक्षं माधवं मधुसूदनम् ॥ २ ॥
पद्मनाभं सहस्राक्षं वनमालिं हलायुधम् ।
गोवर्धनं हृषीकेशं वैकुण्ठं पुरुषोत्तमम् ॥ ३ ॥
विश्र्वरुपं वासुदेवं रामं नारायणं हरिम् ।
दामोदरं श्रीधरं च वेदाङ्गं गरुडध्वजम् ॥ ४ ॥
अनन्तं कृष्णगोपालं जपतो नास्ति पातकम् ।
गवां कोटिप्रदानस्य अश्र्वमेधशतस्य च ॥ ५ ॥
कन्यादानसहस्राणां फलं प्रापोन्ति मानवः । 
अमायां वा पौर्णमास्यामेकादश्यां तथैव च ॥ ६ ॥
सन्ध्याकाले स्मरेन्ननित्यं प्रातःकाले तथैव च ।
मध्याह्ने च जपन्नित्यं सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ ७ ॥
२ ते ७) श्रीभगवान म्हणाले,
अर्जुना, मत्स्य, कूर्म, वराह, वामन, जनार्दन, गोविन्द, पुण्डरिकाक्ष, माधव, मधुसूदन, पद्मनाभ, सहस्राक्ष, वनमाली, हलायुध, गोवर्धन, हृषीकेश, वैकुण्ठ, पुरुषोत्तम, विश्र्वरुप, वासुदेव, राम, नारायण, हरि, दामोदर, श्रीधर, वेदाङ्ग, गरुडध्वज, अनन्त आणि कृष्णगोपाल या नावांचा जप करणार्‍या माणसाच्या पापांचा नाश होतो. त्याला एक कोटी गोदान केल्याचे, शंभर अश्र्वमेध यज्ञ केल्याचे आणि एक हजार कन्यादान केल्याचे फळ मिळते. अमावास्या, पौर्णिमा तसेच एकादशीला आणि प्रत्येक दिवशी सायंकाळीं, प्रातःकाळी व मध्याह्न काळी या नावांचा जप करणार्‍या माणसाच्या सर्व पापांचा नाश होतो.     
इति श्रीकृष्णार्जुनसंवादे श्रीविष्णोरष्टाविंशतिनाम स्तोत्रं सम्पूर्णम् ॥
Snri VishnorShtaVinshatiNam Stotram 
श्रीविष्णोरष्टाविंशतिनाम स्तोत्रम्


Custom Search

Wednesday, July 25, 2018

Shri Dattatreya Namaskarashtak श्रीदत्तात्रेय नमस्काराष्टक


Shri Dattatreya Namaskarashtak 
Shri Dattatreya Namaskarashtak is in Marathi. It is very beautiful creation and mainly praises Guru. It is an appreciation of Guru who has done many good things for disciple.
श्रीदत्तात्रेय नमस्काराष्टक
ज्याच्या कृपेचा मज लाभ झाला । 
जन्मान्तरीचा गुरुराज आला ।
श्रीदत्त ऐसा मज बोध केला । 
विसरु कसा मी गुरुपादुकाला ।
नमस्कार माझा श्रीदत्तात्रेयाला ॥ १ ॥
अखंड माझ्या हृदयांत आहे । 
सबाह्यदेहीं परिपूर्ण पाहे ।
टाकूनि मजसी नाहींच गेला ।
विसरु कसा मी गुरुपादुकाला ।
नमस्कार माझा श्रीदत्तात्रेयाला ॥ २ ॥
स्वरुप माझे मज दाखविले ।
देहीच माझे मज हीत केले ।
ऐसा जयाने उपकार केला ।
विसरु कसा मी गुरुपादुकाला ।
नमस्कार माझा श्रीदत्तात्रेयाला ॥ ३ ॥ 
संसारव्याळे मज डंकियेलें ।
परमार्थ बोधे विष उतरिले ।
माझ्यावरी हा उपकार केला ।
विसरु कसा मी गुरुपादुकाला ।
नमस्कार माझा श्रीदत्तात्रेयाला ॥ ४ ॥
शुकादिकांला सुख प्राप्त झाले ।
तसेंच तू रे मजलागि दिलें ।
माता पिता तूं बंधूहि मजला ।
विसरु कसा मी गुरुपादुकाला ।
नमस्कार माझा श्रीदत्तात्रेयाला ॥ ५ ॥  
निजात्मरंगे मज रंगविलें ।
स्वानंदलेणें मज लेववीले ।
बोधोनि ऐसा परिपूर्ण केला ।
विसरु कसा मी गुरुपादुकाला ।
नमस्कार माझा श्रीदत्तात्रेयाला ॥ ६ ॥
सुखात्मडोही मज बूडविलें ।
घेवूनि हस्तें सुख दाखवीले ।
विवेक पूर्ता भवताप गेला ।
विसरु कसा मी गुरुपादुकाला ।
नमस्कार माझा श्रीदत्तात्रेयाला ॥ ७ ॥
नमस्काराष्टक संपूर्ण ॥
Shri Dattatreya Namaskarashtak
श्रीदत्तात्रेय नमस्काराष्टक


Custom Search

Monday, July 23, 2018

Kaivalyashtakam कैवल्याष्टकम्


Kaivalyashtakam 
KaiyalyaShtakam is in Sanskrit. In this stotra the importance of utterting God's name is described and we have been asked to utter the name of God.
कैवल्याष्टकम्
मधुरं मधुरेभ्योऽपि मङ्गलेभ्योपि मङ्गलम् ।
पावनं पावनेभ्योऽपि हरेर्नामैव केवलम् ॥ १ ॥
१) केवळ हरिचे नांवच मधुरामध्यें अधिक मधुर, मंगलमयांमध्ये अधिक मंगलमय व सर्व पवित्रांमध्यें अधिक पवित्र आहे.
आब्रह्मस्तम्बपर्यन्तं सर्वं मायामयं जगत् ।
सत्यं सत्यं पुनः सत्यं  हरेर्नामैव केवलम् ॥ २ ॥ 
२) ब्रह्मापासून स्तम्बापर्यंत सर्व संसार मायामय आहे. मी पुनः पुनः सांगतो की केवळ हरिचे नावच सत्य आहे.
स गुरुः स पिता चापि सा माता बान्धवोऽपि सः ।
शिक्षयेच्चेत्सदा स्मर्तुं हरेर्नामैव केवलम् ॥ ३ ॥ 
३) जो नेहमी फक्त हरिनामाचे स्मरण करायला शिकवतो तोच गुरु आहे. तोच पिता, माता व बन्धु आहे. 
नि:श्र्वासे न हि विश्र्वासः कदा रुद्धो भविष्यति ।
कीर्तनीयमतो बाल्याद्धरेर्नामैव केवलम् ॥ ४ ॥
४) श्र्वासाचा कांही भरवसा नाहीं कीं तो कधी थांबेल म्हणून लहान असल्यापासूनच हरिनावाचे किर्तन केलें पाहिजे.
हरिः सदा वसेत्तत्र यत्र भगवता जनाः ।
गायन्ति भक्तिभावेन हरेर्नामैव केवलम् ॥ ५ ॥ 
५) जेथें भक्तजन भक्तिभावानें केवळ हरिनावाचेच गायन करतात, तेथे सर्वदा भगवान हरि स्वतः उपस्थित असतात.
अहो दुःखं महादुःखं दुःखद् दुःखतरं यतः ।
काचार्थं विस्मृतं रत्नं हरेर्नामैव केवलम् ॥ ६ ॥
६) अहो ! फार दुःख आहे, फार कष्ट आहेत, फार मोठा शोकआहे. कारण काच समजून हरिरुपी नाम या रत्नाचा विसर पडला.  
दीयतां दीयतां कर्णो नीयतां नीयतां वचः ।
गीयतां गीयतां नित्यं हरेर्नामैव केवलम् ॥ ७ ॥
७) केवळ एका हरिनामाचेच कानांनीं नेहमी श्रवण करा, वाणीनें उच्चार करा व त्याचेच गायन करा. 
तृणीकृत्य जगत्सर्वं राजते सकलोपरि ।
चिदानन्दमयं शुद्धं हरेर्नामैव केवलम् ॥ ८ ॥ 
८) सर्व जगताला गवतासारखे क्षुद्र करुन केवळ हरिनामच सर्वत्र विराजमान आहे.
इति श्रीकैवल्याष्टकं सम्पूर्णम् ॥
Kaivalyashtakam 
कैवल्याष्टकम्


Custom Search

Friday, July 20, 2018

Durga Stotra (Sanskrit) दुर्गास्तोत्र (संस्कृत)


Durga Stotra (Sanskrit) 
Durga Stotra is from Mahabharat. Bhagwan ShriKrishna advised Arjuna to pray Goddess Durga for her blessings to win the battle with Kourava. In this stotra Arjun is praying Goddess Durga.
दुर्गास्तोत्र (संस्कृत)
संजय उवाच ।
धार्तराष्ट्रबलं दृष्ट्वा युद्धाय समुपस्थितम् ।
अर्जुनस्य हितार्थाय कृष्णो वचनमब्रवीत् ॥ १ ॥
श्रीभगवानुवाच ।
शुचिर्भूत्वा महाबाहो संग्रामाभिमुखे स्थितः ।
पराजयाय शात्रूणां दूर्गास्तोत्रमुदीरय ॥ २ ॥
संजय उवाच ।
एवमुक्तोर्जुनः संख्ये वासुदेवेन धीमता ।
अवतीर्य रथात्पार्थः स्तोत्रमाह कृतांजलिः ॥ ३ ॥
अर्जुन उवाच ।
नमस्ते सिद्धसेनानि आर्ये मंदरवासिनि ।
कुमारि कालिकपालि कपिले कृष्णपिंगले ॥ ४ ॥
भद्रकालि नमस्तुभ्यं महाकालि नमोऽस्तु ते ।
चंडि चंडे नमस्तुभ्यं तारिणि वरवर्णिनि ॥ ५ ॥
कात्यायनि महाभागे करालि विजये जये ।
शिखिपिच्छध्वजधरे नानाभरणभूषिते ॥ ६ ॥
अट्टशूलप्रहरणे खङ्गखेटधारिणि ।
गोपेन्द्रस्यानुजे ज्येष्ठे नंदगोपकुलोद्भवे ॥ ७ ॥
महिषासृक्प्रिये नित्यं कौशिकि पीतवासिनि ।
अट्टाहासे कोकमुखे नमस्तेऽस्तु रणप्रिये  ॥ ८ ॥
उमे शाकंभरि श्र्वेते कृष्णे कैटभनाशिनि ।
हिरण्याक्षि विरुपाक्षि सुधूम्राक्षि नमोऽस्तु ते ॥ ९ ॥
वेदश्रुति महापुण्ये ब्रह्मण्ये जातवेदसि ।
जंबूकटकचैत्येषु नित्यं सन्निहितालये ॥ १० ॥
त्वं ब्रह्मविद्या विद्यानां महानिद्रा च देहिनाम् ।
स्कंदमातर्भगवति दुर्गे कांतारवासिनि ॥ ११ ॥
स्वाहकारः स्वधा चैव कला काष्टा सरस्वती ।
सावित्री वेदमाता च तथा वेदांत उच्यते ॥ १२ ॥
स्तुताऽसि त्वं महादेवि  विशुद्धेनांतरात्मना ।
जयो भवतु मे नित्यं त्वत्प्रसादाद्रणाजिरे ॥ १३ ॥
कान्तारभयदुर्गेषु भक्तानां चालयेषु च ।
नित्यं वससि पाताले युद्धे जयसि दानवान् ॥ १४ ॥
त्वं जृंभनी मोहिनी च माया हृीः श्रीस्तथैव च ।
संध्या प्रभावती चैव सावित्री जननी तथा ॥ १५ ॥
तुष्टिः पुष्टिर्धृतिर्देप्तिश्र्चंद्रादित्यविवर्धिनी ।
भूतिर्भूतिमतां संख्ये वीक्ष्यसे सिद्धचारणैः ॥ १६ ॥
संजय उवाच ।
ततः पार्थस्य विज्ञाय भक्तिं मानववत्सला ।
अंतरिक्षगतोवाच गोविंदस्याग्रतः स्थिता ॥ १७ ॥
देव्युवाच ।
स्वल्पेनैव तु कालेन शत्रून् जेष्यसि पांडव ।
नरस्त्वमसि दुर्धर्ष नारायणसहायवान् ॥ १८ ॥
अजेयस्त्वं रणेऽरीणामपि वज्रभृतः स्वयम् ।
इत्येवमुक्त्वा वरदा क्षणेनांतरधीयत ॥ १९ ॥ 
लब्ध्वा वरं तु कौंतेयो मेने विजयमात्मनः ।
आरुरोह ततः पार्थो रथं परमसंमतम् ॥ २० ॥
कृष्णार्जुनावेकरथौ दिव्यौ शंखौ प्रदध्मतुः ।
य इदं पठते स्तोत्रं कल्य उत्थाय मानवः ॥ २१ ॥
यक्षरक्षः पिशाचेभ्यो न भयं विद्यते सदा ।
न चापि रिपवस्तेभ्यः सर्पाद्या ये च दंष्ट्रिणः ॥ २२ ॥
न भयं विद्यते तस्य सदा राजकुलादपि ।
विवादे जयमाप्नोति बद्धो मुच्येत बंधनात् ॥ २३ ॥
दुर्गं तरति चावश्यं तथा चोरैर्विमुच्यते ।
संग्रामे विजयेन्नित्यं लक्ष्मी प्राप्नोति केवलाम् ॥ २४ ॥
आरोग्यबलसंपन्नो जीवेद्वर्षशतं तथा ।
एतद् दृष्टं प्रसादात्तु मया व्यासस्य धीमतः ॥ २५ ॥
इति श्रीमन्महाभारते शतसाहस्त्र्यां संहितायां वैयासिक्यां भीष्मपर्वणि भगवद्गीतापर्वणि दुर्गास्तोत्रे त्रयोविंशोऽध्यायः ॥  
 Durga Stotra (Sanskrit)
दुर्गास्तोत्र (संस्कृत)


Custom Search

Tuesday, July 17, 2018

श्री दत्तात्रेय वज्रकवच स्तोत्रम् चा भाग 3 मुख्य कवच Shri Dattatreya VajraKavacha Stotra Part 3 of 4

Shri Dattateya VajraKavacha Stotram Part 3
This VajraKavacha Stotram is in Sanskrit. This is told to Goddess Parvati by God Shiva for the benefit of the people/devotees of God Dattatreya. I am uploading this Dattateya VajraKavacha Stotram in four parts as it is very long. However every part is important. Hence the devotee of God Dattatreya has to listen and recite all four parts to receive all the benefits described in the last i.e. 4th part (Falashruti).
Part 3 Main Part.
VajraKavacham
Shri Dattatreya, who lives in head (Bramrandra chakra) a lotus having thousand petals, protects my head. I am asking son of Anusuya, who lives in CahandraMandala ; to protect my forehead. Thus a request is made to God Dattatreya to protect eyes, ears, tongue, nose, lips, chicks, mouth, chest, heart, ribs, stomach, hands, shoulders, legs, thighs, thus each and every part of the body. Further a request is also made to God to protect the body from all ten directions i.e. east, west, north, south etc.
Then a devotee is asked to recite a japa “Dram” 108 times. It is assured by God Dattatreya himself that the devotee will have a strong body, healthy, long life, free from a untimely death after reciting this Kavacham with devotion, concentration and faith.
At the end of this 3rd part Goddess Parvati is asking God Shiva; how many times, when and how this kavacham is to be recited by the devotees. Hence in the 4th and last part of this Shri Dattatreya VajraKavacham Stotram, God Shiva is telling how to recite this kavacham and the Falshruti.

श्री दत्तात्रेय वज्रकवच स्तोत्रम् चा भाग 3
अथ वज्रकवचं II
ओम दत्तात्रेय शिर: पातु सहस्राब्जेषु संस्थितः I
भालं पात्वानसूयेय: चंद्रमंडलमध्यग: II १ II
१) मस्तकांतील सहस्रदलीय कमलांत वास करणारे श्री दत्तात्रेय माझ्या मस्तकाचे रक्षण करोत. चंद्रमंडळात राहणारे अनसूयेचे पुत्र श्रीदत्तात्रेय माझ्या कपाळाचे रक्षण करोत.
कुर्च मनोमय: पातु हं क्षं द्विदलपद्मभू: I
ज्योती रूपोSक्षिणी पातु पातु शब्दात्मक: श्रुती II २ II
२) मनोमय असणारे श्रीदत्तात्रेय माझ्या हनुवटीचे रक्षण करोत. हं व क्षं या बिजाक्षरांच्या रूपाने द्विदलकमलांत म्हणजे आज्ञा चक्रांत राहणारे श्रीदत्तात्रेय आमचे रक्षण करोत. ज्योती: स्वरूपधारी श्रीदत्तात्रेय माझ्या दोन डोळ्यांचे रक्षण करोत. शब्दरूपी श्रीदत्तात्रेय माझ्या दोन कानांचे रक्षण करोत.
नासिकां पातु गंधात्मा मुखं पातु रसात्मक: I
जिव्हां वेदात्मक: पातु दन्तोष्ठौ पातु धार्मिकः II ३ II
कपोलावत्रिभू: पातु पात्वशेषं ममात्मवित् I
स्वरात्मा षोडशाराब्जस्थित:स्वात्माSवताद् गलम् II ४ II
३-४) गंधात्मा म्हणजे सुगंधांत राहणारे श्रीदत्तात्रेय माझ्या नाकाचे रक्षण करोत. रसात्मा श्रीदत्तात्रेय माझ्या मुखाचे रक्षण करोत. वेदात्मा श्रीदत्तात्रेय माझ्या जिव्हेचे व धार्मिक श्रीदत्तात्रेय माझ्या दातांचे व ओठांचे रक्षण करोत. अत्री ऋषींपासून उत्पन्न झालेले श्रीदत्तात्रेय माझ्या दोन गालांचे रक्षण करोत. आत्मवेत्ते श्रीदत्तात्रेय सर्व दृष्ट्या माझ्या सर्वांगाचे रक्षण करोत. १६ पाकळ्यांच्या कमलांत राहणारे स्वरूप आत्मा असलेले श्रीदत्तात्रेय माझ्या डोळ्यांचे रक्षण करोत.
स्कन्धौ चंद्रानुज: पातु भुजौ पातु कृतादिभूः I
जत्रुणी शत्रुजित् पातु पातु वक्षःस्थलं हरिः II ५ II
कादिठांतद्वादशारपद्मगो मरुदात्मकाः I
योगीश्वरेश्वरः पातु हृदयं हृदयस्थितः II ६ II
५-६) चंद्राचा बंधू असलेले श्रीदत्तात्रेय माझ्या दोन्ही खांद्यांचे रक्षण करोत. कृतादीयुगांच्या आदी असणारे श्रीदत्तात्रेय माझ्या भूज्यांचे रक्षण करोत. शत्रूंना जिंकणारे श्रीदत्तात्रेय हे माझ्या खांद्याच्या सांध्यांचे रक्षण करोत. हरिरूप श्रीदत्तात्रेय माझ्या छातीचे रक्षण करोत. ककारापासून ठकारापर्यंतच्या बारा पाकळ्यांच्या कमलांत राहणारे श्रीदत्तात्रेय वायुरूपी आहेत ते माझे प्राण रक्षण करोत. योगीश्वरेश्वर श्रीदत्तात्रेय हे हृदयांत राहणारे आहेत. ते माझ्या हृदयाचे रक्षण करोत.
पार्श्वे हरिः पार्श्ववर्ती पातु पार्श्वस्थितः स्मृतः I
हठयोगादियोगज्ञः कुक्षी पातु कृपानिधि: II ७ II
डकारादिफकारान्तदशारसरसीरुहे I
नाभिस्थले वर्तमानो नाभि वन्ह्यात्मकोSवतु II ८ II
वन्हितत्त्वमयो योगी रक्षतान्मणि पूरकम् I
कटिं कटिस्थब्रम्हांड वासुदेवात्मकोSवतु II ९ II
७-८-९) पार्श्ववर्ती म्हणजे बरगड्यांत राहणारे श्रीदत्तात्रेय हे माझ्या बरगड्यांचे रक्षण करोत. हटयोगादि योगांना जाणणारे कृपानिधी श्रीदत्तात्रेय माझ्या दोन्ही कुशींचे म्हणजे पोटाचे रक्षण करोत. डकारापासून फकारापर्यंत असलेल्या दहा शब्दांनीयुक्त अशा दहा पाकळ्यांच्या कमलरूप नाभि स्थानात राहणारे अग्निरूपी प्रभू दत्तात्रेय हे माझ्या बेंबीचे रक्षण करोत. अग्नित्तत्वमय योगी श्रीदत्तात्रेय माझ्या मणिपूर चक्राचे रक्षण करोत. कटी स्थानीय ब्रह्मांडमय श्रीवासुदेव प्रभू श्रीदत्तात्रेय माझ्या कंबरेचे रक्षण करोत.
वकारादिळकारान्तषट्पत्रां बुजबोधकाः I
जलतत्त्वमयो योगी स्वाधिष्ठानं ममावतु II १० II
१०) वकारापासून ळकारापर्यंत असलेल्या अशा सहा शब्दांनी अंकित असलेल्या सहा पाकळ्यांच्या कमळास जागे करणाऱ्या जलतत्तवमय योगी श्रीदत्तात्रेय माझ्या स्वाधिष्ठान चक्राचे पालन करोत. ( मला स्वकार्य करण्याची स्फूर्ती देवोत.)
सिद्धासनसमासीन ऊरू सिद्धेश्वरोSवतु I
वादिसांतचतुष्पत्रसरोरुहनिबोधक: II ११ II
मूलाधारमं महीरूपो रक्षताद्विर्यनिग्रही I
पृष्टं च सर्वतः पातु जानुन्यस्तकरांबुजः II १२ II
११-१२) सिद्धासनांत बसणारे व सिद्धांचे नियंते अर्थात् नियामक प्रभू श्रीदत्तात्रेय माझ्या मांड्यांचे रक्षण करोत. वकारापासून सकारापर्यंत चार शब्दांनी अंकित असलेल्या चार पाकळ्यांच्या कमळास हे श्रीदत्तात्रेय उमलवितात. पृथ्वीरूपी वीर्य किंवा शुक्राचा निरोध करणाऱ्या अशा श्रीदत्तात्रेयांनी माझ्या मूलाधाराचे रक्षण करावे. गुडघ्यावर हात ठेवून बसलेल्या श्रीदत्तात्रेयांनी माझ्या पृष्ठभागाचे रक्षण करावे. 
जंघे पात्ववधूतेंद्रः पात्वंघ्री तीर्थपावनः I
सर्वांगं पातु सर्वात्मा रोमाण्यवतु केशवः II १३ II
१३) अवधूतांमध्ये श्रेष्ट श्रीदत्तात्रेय माझ्या पोटऱ्यांचे रक्षण करोत. तीर्थानाही पावन करणारे श्रीदत्तात्रेय माझ्या दोन्ही पायांचे रक्षण करोत. सर्वस्वरूपी श्रीदत्तात्रेयांनी माझ्या सर्वांगाचे अर्थात् सर्व अवयवांचे रक्षण करावे. केशवस्वरूपी श्रीदत्तात्रेयांनी माझ्या अंगावरील रोमांचे म्हणजे केसांचे रक्षण करावे.
चर्म चर्माम्बर:पातु रक्तं भक्तिप्रियोSवतु I
मांसं मांसकरः पातु मज्जामज्जात्मकोSवतु II १४ II
१४) वाघाचे कातडे पांघरणारे श्रीदत्तात्रेय माझ्या चर्माचे रक्षण करोत. भक्तीप्रिय श्रीदत्तात्रेय माझ्या रक्ताचे रक्षण करोत. मांसल अर्थात पुष्ट हातांच्या श्रीदत्तात्रेयांनी माझे मांस रक्षण करावे. मज्जांचा आत्मा अशा श्रीदत्तात्रेयांनी माझ्या शरीरांतील सर्व नाड्यांचे रक्षण करावे.
अस्थीनिस्तिरधी: पायान्मेधां वेधाः प्रपालयेत् I
शुक्रं सुखकरः पातु चित्तं पातु दृढाकृतिः II१५ II
१५) स्थिर बुद्धिच्या श्रीदत्तात्रेयांनी माझ्या अस्थींचे रक्षण करावे. सृष्टी उत्पन्न करणाऱ्या श्रीदत्तात्रेयांनी माझ्या धारणाशक्तीचे रक्षण करावे. सुख देणारे श्रीदत्तात्रेय माझ्या वीर्याचे रक्षण करोत. बळकट शरीर असलेल्या श्रीदत्तात्रेयांनी माझ्या चित्ताचे रक्षण करावे.
मनोबुद्धिमहंकारं हृषीकेशात्मकोSवतु I
कर्मेंद्रियाणि पात्वीशः पातु ज्ञानेंद्रियाण्यजः II १६ II
१६) हृषीकेशात्मक श्री दत्तात्रेयांनी माझ्या मनाचे, बुद्धिचे व अहंकाराचे रक्षण करावे. ईशाने अर्थांत परमेश्वराने ( श्री दत्तात्रेयांनी ) माझ्या कर्मेंद्रियांचे रक्षण करावे आणि जन्मरहित असलेल्या श्रीदत्तात्रेयांनी माझ्या ज्ञानेंद्रियांचे रक्षण करावे.
बंधून् बंधूत्तमः पायाच्छत्रुभ्य: पातु शत्रुजित् I
गृहारामधनक्षेत्रपुत्रादी:छन्करोSवतु II १७ II
१७) जिवलगश्रेष्ट व बंधूश्रेष्ट श्रीदत्तात्रेयांनी आमच्या बांधवांचे रक्षण करावे. शत्रूंना पराभूत करणाऱ्या श्रीदत्तात्रेयांनी शत्रूंपासून आमचे रक्षण करावे. शंकरांनी अर्थांत कल्याण करणाऱ्या श्रीदत्तात्रेयांनी आमचे घर, बाग, बगीचा, शेतीवाडी व पुत्रादिकांचे रक्षण करावे.
भार्यां प्रकृतिवित् पातु पश्वादीन्पातु शांर्गभृत् I
प्राणान्पातु प्रधानज्ञो भक्ष्यादीन्पातु भास्करः II १८ II
१८) त्रिगुणात्मक प्रकृतीचे ज्ञाते श्रीदत्तात्रेय माझ्या पत्नीचे रक्षण करोत. शांर्गधनुर्धारी श्रीदत्तात्रेय माझे गायी, घोडे इत्यादि पशूंचे रक्षण करोत. प्रधानरुपी पुरुषाला जाणणारे श्रीदत्तात्रेय आमच्या पंचप्राणांचे रक्षण करोत. भास्कराने अर्थांत प्रकाशकर्त्या श्रीदत्तात्रेयांनी आमच्या भक्ष्य पदार्थांचे रक्षण करावे.
सुखं चंद्रात्मकः पातु दुःखात् पातु पुरांतकाः I
पशुन्पशुपतिः पातु भूतिं भूतेश्वरो मम II १९ II 
१९) चंद्रात्मक श्रीदत्तात्रेयांनी माझ्या सुखाचे रक्षण करावे. पुरांतकांनी म्हणजे त्रिपुरांतकांनी अर्थांत श्रीशिवशंकर स्वरुपी श्रीदत्तात्रेयांनी दु:खांपासून आमचे रक्षण करावे. पशुपतींनी पशूंचे व भूतेश्वराने अर्थात् पृथ्व्यादिभूतस्वामींनी म्हणजे श्रीदत्तात्रेयांनी माझ्या ऐश्वर्याचे रक्षण करावे.
प्राच्यां विषहरः पातु पात्वाग्नेय्यां मखात्मकः I 
याम्यां धर्मात्मकः पातु नैऋत्यां सर्ववैरीहृत् II २० II
२०) विषनाशक श्रीदत्तात्रेयांनी पूर्व दिशेला माझे रक्षण करावे. यज्ञरूप श्रीदत्तात्रेयांनी आग्नेय दिशेला माझे रक्षण करावे. यमधर्म रूपाने श्रीदत्तात्रेयांनी दक्षिणेला व सर्ववैरिनाशक श्रीदत्तात्रेयांनी नैऋत्येस माझे रक्षण करावे.
वराह: पातु वारुण्यां वायव्यां प्राणदोSवतु I 
कौबेर्यां धनदः पातु पात्वैशान्यां महागुरुः II २१ II 
२१) श्रीदत्तात्रेयांनी वराहरुपाने पश्चिमेला व प्राणदात्या श्रीदत्तात्रेयांनी वायव्यदिशेला माझे रक्षण करावे. उत्तरद्विभागी कुबेररुपाने आणि ईश्यान्य द्विभागी महागुरू शिवरुपाने श्रीदत्तात्रेयांनी माझे रक्षण करावे.
ऊर्ध्वं पातु महासिद्धाः पात्वधस्ताज्जटाधरः I 
रक्षाहीनं तु यत्स्थानं रक्षत्वादीमुनीश्वरः II २२ II 
२२) ऊर्द्वभागी महासिद्धरुपाने व अधोभागी जटाधारी प्रभुरुपाने श्रीदत्तात्रेयांनी आमचे रक्षण करावे. जे स्थान रक्षण करण्याच्या यादींतून राहिले असेल त्याचे रक्षण मुनीश्वरांमध्ये पहिले असलेल्या व अग्रभागी असणाऱ्या श्रीदत्तात्रेयांनी करावे.
मालामंत्र जपः II हृदयादिन्यासः II 
यानंतर मालामंत्र जप करावा. ओम द्रां १०८ वेळा म्हणावे व हृदयादिन्यास करावेत.
ओम द्रां हृदयाय नमः II ओम द्रीं शिरसे स्वाहा II
ओम द्रूम् शिखायै वषट् II ओम द्रैम् कवचाय हुं II
ओम द्रौं नेत्रत्रयाय वौषट् II ओम अस्त्राय फट् II
एतन्मे वज्रकवचं यः पठेत् शृणुयादपि I 
वज्रकायः चिरंजीवी दत्तात्रेयोSहमब्रुवं II २३ II 
२३) हे माझे वज्रकवच जो पठण करील किंवा श्रवण करील तरीहि तो दृढ शरीरी होईल. तो चिरंजीव होईल व पुष्कळ दिवस जगेल. अल्पायु होणार नाही व अकाली मरणार नाही. हे मी स्वत: श्रीदत्तात्रेय सांगतो आहे.
त्यागी भोगी महायोगी सुखदुःखविवर्जितः I  
सर्वत्रसिद्धसंकल्पो जीवन्मुक्तोSद्य वर्तते II २४ II
२४) हे माझे वज्रकवच जो पठण करील किंवा श्रवण करील तरीहि तो विरक्त होईल. विषयभोक्ता होईल व महान योगी होईल.त्याला सुख-दु:खे असणार नाहीत. त्याचे संकल्प कोठेही सिद्ध अर्थांत् पूर्ण होतील. तो जीवन मुक्तच आहे असे समजा.
इत्युक्वाSन्तर्दधे योगी दत्तात्रेयो दिगंबरः I 
दलादनोSपि तज्जप्त्वा जीवन्मुक्तः स वर्तते II २५ II  
भिल्लो दूरश्रवा नाम तदानीं श्रुतवानिदम् I 
सकृत् श्रवणमात्रेण वज्रांगोSभवदप्यसौ II २६ II 
२५-२६) असे बोलून श्रीदिगंबर योगीराज दत्तप्रभू अंतर्धान पावले. या वज्रकवचाचे पठणजपादि करून श्रीदलादनमुनीही जीवनमुक्त झाले. श्रीदलादनमुनींचे वज्रकवच पठण त्या दूरश्रवा भिल्लाने एकदाचा ऐकून तो वज्रशरीरी झाला.
इत्येतद्वज्रकवचं दत्तात्रेयस्य योगिनः I 
श्रुत्वाशेषं शंभूमुखात् पुनरप्याह पार्वती II २७ II   
कोणी, कोठे व केंव्हा याचा जप करावा? आणि कसा व किती करावा? आणि फलश्रुती
२७) श्रीशंभूदेवांच्या मुखाने श्रीयोगिवर्य दत्तात्रेयांचे हे वज्रकवच पूर्णपणे ऐकून श्रीपार्वतीने त्यांना पुढीलप्रमाणे प्रश्न विचारले.
पार्वत्युवाच
एतत्कवचमाहात्म्यं वद विस्तरतो मम ।
कुत्र केन कदा जाप्यं किं यज्जाप्यं कथं कथम् ॥ २८ ॥
पार्वतीने विचारले:
२८) श्रीपार्वतीने विचारले की, हे शिवा ! या कवचाचे माहात्म्य मला विस्ताराने सांगा. कोणी, कोठे व केंव्हा याचा जप करावा? आणि कसा व किती करावा?
Shri Dattateya VajraKavacha Stotram Part 3








Custom Search